به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، اولين دستگاه پوششدهي کاربردي در سال 2006 توسط اين دانشگاه توليد شده بود اما کامل نبود.
اين يافتههاي جديد که در مجله Nature Materials منتشر شده، ميتواند در دگرگوني چگونگي کنترل يا انتقال نور و ديگر امواج اهميت داشته باشد.
همانطور که شيوه سيمکشي قديمي جاي خود را به فيبر نوري داده، اين متاماده جديد نيز ميتواند شيوه انتقال نور و امواج را متحول کند.
از آنجايي که هدف اين نوع پژوهش شامل مهار کردن نور بوده، حوزه جديدي از اپتيکهاي تراديسي را ايجاد کرده است.
تلاشهاي زيادي براي توليد پوششهاي نامرئيکننده انجام شده اما تاکنون هيچ کدام نتوانسته بودند بطور کامل نور را متوقف کنند.
اکنون اين محققان از رويه ديگري استفاده کرده و با کار بر روي تنظيم لبههاي پوشش ريزموج از عبور کامل نور از اطراف آن بدون بازتاب اطمينان حاصل کردهاند.
آنها از يک پوشش الماس مانند استفاده کردهاند که خواص آن در گوشههاي الماس بدقت همسان شده تا نور بطور کامل در اطراف يک استوانه با طول يک و قطر 7.5 سانتمتري گردش کند.
اين در حاليست که اين شيوه تنها در يک جهت کار کرده و دستيابي به اين پوشش در نور مرئي دشوار است. اجراي اصول طراحي بکار رفته در اين پوشش که براي ريزموجها بوده، در طولموجهاي نوري مشکل است.
اما ريزموجها از اهميت زيادي در بسياري از حوزهها بويژه در ارتباط از راه دور و رادار برخوردار بوده و نسخههاي پيشرفته اين پوششها ميتواند تا حد زيادي در ارتقاي عملکرد ريزموج کمک کند.
اين محققان اکنون در حال کار براي اعمال اين اصول به شکل سه بعدي هستند که چالش بزرگتري نسبت به دستگاه دو بعدي کنوني بشمار ميرود.