تسنیم/یک مقام برجسته حماس با انتقاد تند از تشکیلات خودگردان گفت ماحصل توافق اسلو تثبیت اشغالگری صهیونیستها بود.
علی برکه، رئیس اداره روابط ملی حماس در خارج به مناسبت سی و سومین سالگرد توافقنامه شوم اسلو، در سخنانی اعلام کرد که با گذشت 33 سال از امضای توافقنامه سیاه و شوم اسلو بدون هیچ شکی ثابت شده که این توافقنامه نه آزادی، نه استقلال و نه هیچ امنیتی برای مردم فلسطین به ارمغان نیاورده، نه به اشغالگری صهیونیستها در فلسطین پایان داده و نه حق بازگشت آوارگان را تضمین کرده است.
علی برکه اظهار داشت که از زمان امضای این توافقنامه نه تنها چیزی به فلسطینیها داده نشده، بلکه رژیم اشغالگر از آن برای گسترش و تثبیت اشغالگری در اراضی فلسطین، ادامه شهرکسازی، یهودیسازی، مصادره زمین و تحمیل واقعیتها بر روی زمین سوءاستفاده کرده است.
وی افزود: کرانه باختری اشغالی در نتیجه سیاستهای اشغال و شهرکسازی به کانتونهای تکهتکه تبدیل شده است و همزمان با آن جنایات یهودیسازی و تجاوزات مداوم صهیونیستها به قدس و مسجد الاقصی ادامه دارد. اشغالگران همچنین به جنگ نسل کشی، ویرانی، محاصره و گرسنگی علیه مردم ما در نوار غزه ادامه میدهند.
این مسئول حماس تاکید کرد که توافق اسلو که به عنوان یک مرحله انتقالی 5 ساله جهت هموار کردن راه برای تاسیس کشور فلسطین و راهکاری برای مسئله آوارگان ارائه شده بود، در نهایت موجب تثبیت اشغالگری صهیونیستها شد و جایگاه ملی فلسطین را تضعیف و مقاومت آن را محاصره کرد.
علی برکه با بیان اینکه وعدههای تشکیل کشور مستقل فلسطین و بازگشت آوارگان هرگز عملی نشد، هشدار داد که ادامه رویکرد سیاسی فعلی مبتنی بر یکجانبهگرایی، حذف، انتصابات و انحصار نمایندگی فلسطین (در اختیار تشکیلات خودگردان)، همراه با تلاش برای منزوی کردن نیروهای مقاومت و چهرههای ملی مخالف توافقنامه اسلو، تکرار اشتباهاتی است که آرمان ملی ما را تضعیف کرده است.
او خواستار بازسازی سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) بر پایههای دموکراتیک و ملی از طریق انتخابات آزاد، عادلانه و مستقیم، با مشارکت همه نیروها، جناحها و ولفههای مختلف مردم فلسطین چه در داخل و چه خارج از این سرزمین شد.
رئیس اداره روابط ملی حماس در خارج همچنین خواستار اولویت دادن به منافع ملی برتر بر منافع حزبی محدود و تعیین اولویتهای ملی در مقابله با اشغال، گسترش شهرکسازی، آوارگی و یهودیسازی، دفاع از قدس و مسجد الاقصی و اماکن مقدس اسلامی و مسیحی، پایان دادن به تجاوز و لغو محاصره نوار غزه، حمایت از حقوق ملی مردم ما، و در درجه اول حق تعیین سرنوشت و تأسیس دولت مستقل خود به پایتختی قدس و حق آوارگان فلسطینی برای بازگشت به خانهها و املاک خود شد.
این مسئول حماس تاکید کرد که وحدت ملی، مشارکت سیاسی و نمایندگی دموکراتیک واقعی، راه حفاظت از پروژه ملی فلسطین و احیای حقوق مردم ما است، نه حذف، یکجانبهگرایی و انحصار تصمیمگیری.
13 سپتامبر 1993 توافقنامه اسلو بین سازمان آزادی بخش فلسطین و رژیم صهیونیستی به امضا رسید. این توافقنامه در زمانی بین دو طرف منعقد شد که از دو سال قبل دو طرف در جریان کنفرانس مادرید به شدت با یکدیگر درگیر بودند.
در جریان توافقنامه اسلو سازمان آزادی بخش فلسطین، رژیم صهیونیستی را به رسمیت شناخت و هرگونه خشونت و تروریسم را (اشاره به مقاومت) محکوم کرد. در مقابل رژیم صهیونیستی سازمان آزادی بخش فلسطین را به عنوان نماینده رسمی مردم فلسطین به رسمیت شناخت و دو طرف خواستار مذاکره برای حل مشکلات و اختلافات موجود شدند. همچنین قرار بود طبق این توافق فلسطینیها بتوانند کشور مستقل خود را تشکیل دهند.
از آن زمان 10 دوره مذاکره بین رژیم صهیونیستی تا سال 2014 انجام شد اما نتیجه هر دور مذاکره، عقب نشینیها و پسگرفتن خواستههای فلسطینیان توسط سازمان آزادی بخش فلسطین بود. سرانجام با روی کار آمدن دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، صهیونیستها اعلام کردند دیگر فلسطینیها باید تشکیل دولت مستقل فلسطین را فراموش کنند.
تنها نتیجه اسلو ایجاد اختلاف بین فلسطینیان بود. اسلو عملاً فلسطینیان را به دو دسته سازشکار و مقاومتی تقسیم کرد. دستهای از فلسطینیان با قبول اسلو راه مذاکره را برگزیدند و برخی گروهها با رد مذاکره با رژیم صهیونیستی بر مسیر مقاومت باقی ماندند. برخی از گروهها عملاً دچار انشقاق شدند و گروهی از آنها در کنار سازشکاران ماندند و گروهی دیگر به مقاومتیها پیوستند. اسلو عملاً همین یک نتیجه را داشت و فلسطینیها را به دو دسته کاملاً متضاد تقسیم کرد.
این بدان معنا است که صهیونیستها علاوه بر تمام بهره برداریهایی که از اسلو کردند، سیاست تفرقه افکنی خود را با توافقنامه اسلو به بهترین شکل اجرا کردند. لذا اگر روزی فلسطینیان بخواهند به شکل حقیقی به وحدت برسند باید در وهله نخست مهمترین مانع بر سر وحدت فلسطین یعنی توافقنامه اسلو را از میان بردارند.
