فارس/منابع آگاه از پرونده روابط لبنان، سوریه و عراق اعلام کردند که اشتیاق ابو محمد الجولانی، سرکرده شورشیان حاکم بر سوریه، نسبت به طرح اتصال خط لوله نفتی که قرار است از عراق به لبنان برسد، کاهش یافته است.
بر اساس این گزارش، علت این مسئله اصرار دولت عراق بر ایجاد انشعابی از منطقه بانیاس به طرابلس و امتداد آن تا منطقه زهرانی در لبنان است. هدف از این اقدام، فراهم کردن امکان بهره‌مندی لبنان از طرح بزرگ نفتی عراق است؛ طرحی که با هدف انتقال مقادیر زیادی نفت به سوریه و لبنان و صادرات مجدد آن از طریق سواحل مدیترانه اجرا می‌شود تا از توقف صادرات نفت در پی بسته شدن تنگه هرمز جلوگیری شود.
روزنامه «الأخبار» گزارش داد که طرف عراقی خواهان احداث این خط لوله از بصره، به‌جای کرکوک است. همچنین این طرح با طرف‌های ترکیه‌ای و سوری، از طریق توماس باراک، سفیر آمریکا در آنکارا که هم‌زمان فرستاده ویژه واشنگتن در امور سوریه نیز هست، مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.
از پیش توافق شده است که مدیریت کل این پروژه به شرکت آمریکایی «شورون» (Chevron)، متخصص در حوزه نفت واگذار شود. این شرکت با همکاری چند شرکت دیگر منطقه‌ای این مأموریت را بر عهده خواهد گرفت. یکی از این شرکت‌ها به نام زیاد غندور، از طرابلس ثبت شده است؛ اما به نظر می‌رسد این شرکت صرفاً پوششی باشد و بخش اصلی درآمدها به شرکت‌های آمریکایی برسد.
در همین حال، بحث‌ها درباره نقش احتمالی شرکت فرانسوی «سی‌اِم‌اِی سی‌جی‌اِم» (CMA CGM)، متعلق به خانواده سعاده، در رقابت میان بنادر لبنان و سوریه و ارتباط این موضوع با طرح نفتی عراق بار دیگر از سر گرفته شده است.
این شرکت فرانسوی پیش‌تر قراردادهایی در لبنان و سوریه امضا کرده است. در سوریه، قراردادی سرمایه‌گذاری به ارزش ۲۵۰ میلیون دلار و به مدت ۳۰ سال با دمشق منعقد کرده که بر توسعه و مدیریت پایانه کانتینری بندر لاذقیه، بندر تجاری اصلی این کشور متمرکز است. بر اساس این قرارداد، ظرفیت پذیرش بندر به یک میلیون کانتینر در سال افزایش خواهد یافت و عملیات تعمیق اسکله نیز به‌گونه‌ای انجام می‌شود که عمق آن به ۱۷ متر برسد. همچنین قرار است اسکله‌ای به طول حدود دو کیلومتر احداث شود تا امکان پهلوگیری کشتی‌های غول‌پیکر فراهم شود.
با این حال، لبنان که در بندر بیروت اسکله‌ای با عمق ۱۸ متر دارد، در حال حاضر آمادگی بیشتری برای پذیرش کشتی‌های غول‌پیکر دارد؛ کشتی‌هایی که عراق برای صادرات روزانه حجم زیادی از نفت به آن‌ها نیازمند است. به‌ویژه آنکه هدف طرح عراق، رساندن ظرفیت انتقال خط لوله به سه میلیون بشکه در روز است.
در مقابل، لبنان امیدوار است شرکت فرانسوی هرچه سریع‌تر روند افزایش عمق بندر طرابلس را پیش ببرد و آن را از کمتر از ۱۵ متر به بیش از ۱۸ متر برساند تا این بندر نیز بتواند همین مأموریت را بر عهده بگیرد.
شرکت سی‌اِم‌اِی سی‌جی‌اِم که علاوه بر ناوگان حمل‌ونقل دریایی، ناوگان هواپیماهای باری نیز در اختیار دارد، در پی ایجاد ناوگان حمل‌ونقل زمینی هم هست. این شرکت همچنین می‌کوشد از طرحی که شورای توسعه و بازسازی لبنان در حال بررسی آن است، بهره‌برداری کند؛ طرحی برای احداث خط راه‌آهنی که طرابلس و بیروت را به منطقه بقاع متصل می‌کند.
در همین چارچوب، پیشنهاد شرکت سی‌اِم‌اِی سی‌جی‌اِم برای احداث یک پایانه کانتینری در بقاع مطرح شده است؛ پیشنهادی که تکرار تجربه این شرکت در سوریه به شمار می‌رود. در سوریه، میانجیگری مقام‌های دولت‌های فرانسه و آمریکا به این شرکت کمک کرد تا قراردادهایی برای مدیریت تأسیسات مرتبط با زنجیره تأمین و شبکه حمل‌ونقل داخلی به دست آورد. این شرکت همچنین قرارداد مدیریت بندرهای عدرا، در حومه دمشق، و حلب را کسب کرده و مسئولیت خدمات حمل‌ونقل هوایی در فرودگاه بین‌المللی دمشق را نیز بر عهده گرفته است.
