فارس/آمریکا در چارچوب توافقی محرمانه، نفت ونزوئلا را با تخفیف دریافت می‌کند و ۳۵ درصد از سهام یک شرکت خصوصی نفتی را به دست آورده است.
نشریه پروپابلیکا روز پنجشنبه به جزئیاتی از قرارداد نفتی میان دولت آمریکا به ریاست «دونالد ترامپ» و دولت ونزوئلا دست یافته است.
دونالد ترامپ اواخر ماه اوت از این توافق خبر داد و آن را «بزرگ‌ترین قرارداد نفتی در تاریخ جهان» توصیف کرد
این توافق از سوی مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، و پیت هگزث، وزیر جنگ این کشور، به نمایندگی از واشنگتن امضا شد.
متن کامل توافق تا مدت‌ها محرمانه نگه داشته شد و سرانجام پایگاه خبری تحقیقی آمریکایی «پروپابلیکا» موفق شد نسخه‌ای از آن را بررسی کند.
بر اساس گزارش پروپابلیکا، این توافق ۱۸ صفحه‌ای به دولت آمریکا اجازه می‌دهد ۲۰ درصد از نفت تولیدی شرکت «نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز» (NABEP) را با قیمت هر بشکه ۳۰ دلار خریداری کند.
این قیمت به‌مراتب پایین‌تر از نرخ‌های اخیر بازار است.
این توافق همچنین به آمریکا حق تقدم خرید باقی‌مانده تولید این شرکت را برای مدت ۵۰ سال می‌دهد. افزون بر این، واشنگتن در شرایط اضطراری ملی حق دارد تمام نفت تولیدی شرکت را خریداری کند.
بر اساس مفاد توافق، دولت آمریکا از طریق خرید سهام شرکت مادر ثبت‌شده این مجموعه در باربادوس، مالک ۳۵ درصد از سهام شرکت NABEP متعلق به بتانکور خواهد شد.
قرار است این شرکت با نظارت هیئتی هفت‌نفره اداره شود که دوره اولیه فعالیت آن ۱۵ سال است.
اکثریت اعضای هیئت‌مدیره باید شهروند آمریکا باشند و توافق هیچ الزامی برای حضور نماینده‌ای از دولت ونزوئلا در این هیئت تعیین نکرده است.
شریک اصلی بخش خصوصی در این توافق بحث‌برانگیز، الخاندرو بتانکور، میلیاردر ونزوئلایی است که فعالیت‌های تجاری او در چندین کشور با تحقیقات مربوط به پول‌شویی مواجه بوده است.
کاخ سفید پیش‌تر اعلام کرده بود که این توافق می‌تواند حدود ۲۰۰ میلیارد دلار درآمد حاصل از حق امتیاز و پرداخت‌های مالیاتی برای ونزوئلا به همراه داشته باشد؛ با این حال، متن توافق چنین پرداخت‌هایی را تضمین نمی‌کند.
این توافق که به‌عنوان سندی حساس دولتی طبقه‌بندی شده، همچنین شامل بندی درباره محرمانگی است که شرکت را از افشای وجود توافق و مفاد آن منع می‌کند.
کاخ سفید از این توافق دفاع کرده و گفته است که این قرارداد به «ثبات بخشیدن به اقتصاد ونزوئلا و ایجاد منافع پایدار برای هر دو کشور» کمک خواهد کرد.
آمریکا در اوایل ژانویه، در جریان یک عملیات نظامی گسترده، نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، و همسرش سیلیا فلورس را ربود و به آمریکا منتقل کرد تا با اتهام‌های کیفری روبه‌رو شوند.
توافق نفتی در ادامه مداخله آمریکا در ونزوئلا
ترامپ پس از این رویداد اعلام کرد که واشنگتن تا زمان فراهم شدن شرایط برای انتقال رسمی قدرت، به‌طور نامحدود نقشی محوری در اداره ونزوئلا ایفا خواهد کرد.
او همچنین گفت شرکت‌های نفتی آمریکا برای احیای صنعت نفت این کشور وارد ونزوئلا خواهند شد.
ترامپ در آن زمان گفت: «ما نفتی را پس خواهیم گرفت که صادقانه بگویم، باید مدت‌ها پیش آن را پس می‌گرفتیم.» او افزود که آمریکا هزینه‌های عملیات نظامی خود را از محل ثروت نفتی ونزوئلا جبران خواهد کرد.
ونزوئلا با بیش از ۳۰۰ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده، بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان را در اختیار دارد.
بخش عمده این ذخایر در کمربند نفتی اورینوکو قرار گرفته و از نفت خام سنگین و پرگوگرد تشکیل شده است. استخراج و پالایش این نوع نفت در مقایسه با نفت‌های سبک‌تر دشوارتر و پرهزینه‌تر است.
بهره‌برداری از این ذخایر به سرمایه‌گذاری گسترده و فناوری‌های تخصصی نیاز دارد. از همین رو، ثروت نفتی ونزوئلا هم یک دارایی راهبردی بزرگ و هم منبعی است که استخراج آن هزینه‌های قابل‌توجهی به همراه دارد.
با وجود برخورداری از چنین ذخایر عظیمی، ونزوئلا در دوره ریاست‌جمهوری مادورو روزانه تنها حدود یک میلیون و ۲۵۰ هزار بشکه نفت تولید می‌کرد.
این رقم به‌دلیل سال‌ها کمبود سرمایه‌گذاری و تحریم‌های آمریکا، بسیار پایین‌تر از ظرفیت بالقوه این کشور بود.
