ه گزارش خبرگزاري مهر، سي ان ان در گزارش خود مي گويد: زندانياني که در هر دو زندان حضور داشتند وضعيت زندان بگرام که به تازگي تحويل دولت افغانستان شده را به مراتب بسيار بدتر و وحشتناک تر توصيف مي کنند.
در اين گزارش، سيانان به مصاحبه با فردي به نام محمد نسيم زنداني که هم در گوانتانامو و هم در زندان بگرام بوده و پس از مدتها آزاد شده مي پردازد.
نسيم در اين مصاحبه مي گويد: آنها من را به اتهام واهي حمله به فرودگاه بگرام دستگير کرده و به زندان گوانتامو بردند.
وي مي گويد: آنها من را از سقف آويزان کردند. سرم را به ديوار مي کوبيدند و من براي رهايي از اين شکنجه ها به فکر خود کشي هم افتادم.
وي گفت: من کاملا فکر و ذهنم را از دست داده بودم اگر کسي نتواند براي مدت هفت روز بخوابد چه اميدي براي زنده ماندنش دارد. آنها من را به سقف مي بستند و بدن من به شدت درد مي کرد.
نسيم پس از 5 ماه سپري کردن دوره زندان در بگرام بعنوان يک زنداني با "تهديد متوسط" به گوانتانامو اعزام مي شود.
وي مي گويد: گوانتانامو مانند بگرام نيست هر زنداني در آنجا اتاقي مخصوص به خود ولو کوچک دارد. زندگي در گوانتامو بسيار سخت بود اما به بدي بگرام نبود.
پس از چهار سال و نيم حبس نسيم آزاد مي شود.
وي مي گويد: خارجي ها به من گفتند که متاسفيم براي آنچه که در رابطه با شما اتفاق افتاد. من از خانواده و بچه هايم دور بودم و 5 سال از زندگي خود را از دست دادم.
"آنا کارن" گزارشگر سي ان ان در ادامه اين گزارش مي گويد: تقريبا 200 زنداني وجود دارد که از گوانتامو به بگرام منتقل شده اند برخي از آنها شايد ستيزه جوياني معمولي بوده اند و برخي ديگر شايد در زماني اشتباه و در مکاني اشتباه بوده اند.
خانم کارن مي گويد: ديدبان حقوق بشر اتفاقاتي که در زندان بگرام افتاده را محکوم کرده است اما نه عذرخواهي مکتوبي از افرادي چون نسيم وجود داشته نه اينکه غرامتي به آنها پرداخت شده است. حال نسيم بر اين باور است که زمان خروج نيروهاي آمريکايي از افغانستان فرا رسيده تا امور اين کشور به دست خود افغانها بيفتد.