اعتماد/ متن پیش رو در اعتماد منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست

اوون جونز-ترجمه فریده وکیلی| حکومت‌هایی که در سرزمین‌های بیگانه مرتکب جنایت می‌شوند به حداقل رضایت واهی اتکا می‌کنند. نیل به این رضایت‌مندی رویکردهای مختلف دارد؛ یکی از آنها «بیگانه» خواندن قربانیان و مخدوش کردن انسانیت آنها ‌است. آنها می‌خواهند روی جنایت‌های خارج از مرز خود سرپوش بگذارند تا مردم کشورشان، همچنان توهمی از امنیت داشته باشند. چون اگر مردم این کشورها تصور کنند که جنایت‌های جنگی در سرزمین‌های دیگر مثل عراق و در قبال مردمی صورت گرفته که شبیه خود آنها هستند و زندگی مانند آنها یا همسایگان‌شان دارند، رنج و کشتاری که سیاستمداران‌شان به وجود می‌آورند تحمل نمی‌کنند. رویکرد دیگر حکومتی‌ مانند امریکا که وارد جنگ کشورهای دیگر می‌شوند این‌ است که تصویری خیانتکار از طرفین خارجی متجاوز یا نیروهای متحد آنها ارایه می‌دهند تا خیال خودشان را بابت پیگیری‌های بعدی راحت کنند و همیشه بهانه‌ای داشته باشند. استراتژی آخر هم لاپوشانی عواقب جنگ‌های خارجی است؛ تا اطمینان حاصل کنند مردم از اعمالی که تحت نام آنها صورت می‌گیرد ناآگاه هستند...

داستان استرداد جولیان آسانژ به امریکا هم به دلیل همین استراتژی است. در سال 2010، سرباز امریکایی «چلسی منینگ» صدها هزار مدارک طبقه‌بندی شده مربوط به جنگ‌های عراق و افغانستان به رهبری امریکا، مراسلات وزارت امور خارجه امریکا و زندانیان دربند خلیج گوانتانامو را دانلود می‌کند. نقش ادعایی آسانژ کمک به منینگ در گشودن رمز ورود و دسترسی به شبکه کامپیوتری وزارت دفاع امریکا است.

قهرمان واقعی این داستان منینگ است. ماه گذشته او به دلیل امتناع از شهادت در دادگاه رسیدگی به ویکی‌لیکس دستگیر شد و چهار هفته در انفرادی به‌سر برد و اکنون نیز زندانی است. اتفاقی که در حاشیه خبرهای مربوط به آسانژ چندان دیده نشد، اما به دلیل کار بزرگی که این قهرمان انجام داده و برای آزادی رسانه ما باید خواهان آزادی او باشیم.

آنچه فاش شد بخشی از هولناکی جنگ‌های پس از یازده سپتامبر است. یکی از آنها نشان می‌داد که چگونه یکی از پرسنل نیروی هوایی امریکا پس از سلاخی ده‌ها انسان بی‌گناه، از جمله دو پرسنل عراقی خبرگزاری رویترز، می‌خندد و بی‌شرمانه ادعا می‌کند در دفاع از خود بود. سایر پرونده‌ها نشان می‌دهند که چگونه نیروهای تحت رهبری امریکا صدها غیر نظامی را در افغانستان می‌کشند و مرگ آنها را حذف می‌کنند. تلگرامی دیگر فساد دادگاه زین‌العابدین بن‌علی دیکتاتور تونسی حمایت شده از جانب غرب را افشا می‌کند، که با کمک به اعتراض‌کنندگان، سرنگون می‌شود.

می‌گویند آسانژ برای پرونده تجاوز به زن سوئدی تحت پیگرد است. اما پرونده واقعی آسانژ این نیست و اصل موضوع همان پرده‌برداری از جنایت‌هایی است که امریکا در عراق و افغانستان انجام داده. این موضوع به‌طور گسترده‌ در شبکه‌های مجازی تکرار شده است که پرونده زن سوئدی مدعی تجاوز توسط مسوولان بسته شده است. این کاملا گمراه‌کننده است: «در سال 2017 بازرسان پرونده به این نتیجه رسیدند که «در این مرحله ادامه بازرسی امکان‌پذیر نیست»، زیرا آسانژ در سفارت اکوادور نگهداری می‌شود، اما اگر خود را در اختیار قرار دهد قابل پیگیری است».

ادعای آزار جنسی توسط دومین زن سوئدی در سال 2015 نیز به دلیل انقضای محدودیت زمان طرح موضوع توسط مسوولان کنار گذاشته می‌شود. اگر پرونده دوباره فراخوانده شود، آسانژ باید به اتهام خود در سوئد بدون تهدید استرداد به امریکا پاسخ دهد. پرونده سوئدی باید کاملا فارغ از تلاش برای استرداد باشد. هرچند مخالفت با سیاست‌های راست لیبرالی آسانژ کاملا منطقی به‌نظر می‌رسد، ولی با اصل موضوع عدالت کاملا بی‌ارتباط است. در اینجا حامیان رده بالای هیلاری کلینتون نیز هستند که قادر به پذیرش قصور در ایدئولوژی «مرکزی» خود در آشفته‌بازار سیاسی نیستند و هنوز به دنبال یافتن مقصر برای شکست سال 2016 خود هستند و متعاقب آن با خوشحالی در انتظار زوال آسانژ در زندان ایالات‌متحده دونالد ترامپ خواهند نشست.

اما باید با تمام وجود به استرداد آسانژ به امریکا اعتراض شود. قابل ذکر است که دولت اوباما خود به این نتیجه رسید که پیگرد قانونی آسانژ به دلیل انتشار مدارک، آزادی مطبوعات را به‌طور جدی به مخاطره می‌اندازد. مساله اما تلاش برای ترساندن کسانی است که جنایات رخ داده توسط آخرین ابرقدرت باز‌مانده جهان را افشا می‌کنند. امریکا می‌خواهد جنایات خود را پنهان نگه‌دارد تابتواند آنها را با معافیت از مجازات ادامه دهد: به همین دلیل، ماه گذشته، ترامپ دستور اجرایی را امضا کرد که به موجب آن هواپیماهای بدون سرنشین، که استفاده از آنها در افغانستان، سومالی، یمن و پاکستان به‌شدت افزایش یافته است، مرگ غیرنظامیان را استتار کنند.

پروژه ترامپ این است: کشتار آرام. زیرا مردمی که از کشتار مردم بی‌گناه توسط دولت خود بی‌اطلاع هستند فشاری را هم برای متوقف کردن آن اعمال نمی‌کنند. برای توقف این جنایات که هم‌چنان ادامه دارد، این استرداد و زمینه ترسناکی که عامدانه فراهم می‌کند، باید در هم بشکند.

*گاردین


ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید