سینما ایده‌آل/ چرا سینمای تجاری ایران بعد از محمدرضا گلزار نتوانست سوپراستار تازه‌ایی کشف و معرفی کند؟

سینمای ایران در دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد بهترین موقعیت را در ارتباط با مخاطب داشت، این سینما در ساخت آثار پرفروش به قدرتی رسیده بود که علاوه بر ساخت فیلم‌هایی که صاحب یک نگاه اجتماعی بودند، همزمان تهیه‌کنندگانی داشت که فرمول کشف چهره و معرفی ستاره را در دست داشتند.

از جایی به بعد اما سینمای تجاری ایران از مسیرش منحرف شد، برچسب ها و تهمت‌های بازیگرانش را به سمت فیلم‌های هنری ‌و جشنواره ایی و سودای سیمرغ برد و تهیه‌کنندگانش آنقدر اعتماد به نفس‌شان را از دست دادند که یا دست از کار کشیدند سراغ فعالیت‌های دیگر رفتند یا به محافظه‌کارانه ترین شکل به فکر بازگشت سرمایه‌ بود.

محمدرضا گلزار اما آخرین بازمانده سوپراستارهای سینماست که برخلاف هم‌نسلانش به جای پشیمان بودن از مسیری که در سینما داشته اتفاقا تلاشش را برای حفظ جایگاهش به عنوان سوپراستار کرده است، انتخاب‌هایش بر اساس این بوده که گروه مخاطبان و طرفدارانش را راضی نگه دارد و اگر هم سراغ نقش متفاوتی رفته بلافاصله یک فیلم پرمخاطب بازی کرده است، پول‌ساز بودن و کمک به صنعت سینما برایش مهم بوده، چه در اجرا چه در خوانندگی و چه بازیگری در شبکه خانگی جایگاهش به عنوان یک ستاره را مدنظر داشته و سعی کرده از این جایگاه برای کمک به صنعت نمایش استفاده کند.

چه موافقش باشیم چه مخالفش محمدرضا گلزار آخرین سوپراستار سینمای ایران است که با هوش و تلاش خودش تا امروز جایگاهش را از دست نداده، در شرایطی که فروش فیلم‌های برخی هم‌نسلانش به زیر پانصد میلیون تومان رسیده و ترجیح داده‌اند کارشان در حوزه تهیه‌کنندگی ادامه دهند او همچنان امید گیشه سینماهاست و خبر حضورش در شبکه خانگی از همین حالا کنجکاوی برانگیز می‌شود. سینمای ایران مدت هاست ستاره‌ایی در سطح رضا گلزار معرفی نکرده و او همچنان امید گیشه و جذب مخاطب فیلمسازان است.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar