شور و شیرین/ قرن‌هاست که چای به عنوان نوشیدنی انرژی‌بخش، مورد استفاده‌ی عموم قرار می‌گیرد، و در انواع گوناگونی نیز عرضه می‌گردد: از چای‌های کاملاً سنتی مانند چای سبز، چای اولانگ (نوعی چای چینی) و چای سیاه گرفته تا چای‌های دارای طعم میوه، و دمکرد‌ه‌های گیاهی درمانگر.

چای سبز
این چای، در سرزمین‌های چین و ژاپن، به دلیل طعم ملایم و کمی تلخ و در عین حال نشاط‌آورش، از محبوبیت فراوانی برخوردار است. برای تولید این چای، برگ‌های آن را بخار می‌دهند و خشک می‌کنند، اما نمی‌گذارند حالت خمیر پیدا کند تا با این شیوه، رنگ سبز آن حفظ شود.

چای اولانگ
برگ‌های این چای را تا اندازه‌ای تمیز می‌کنند که چای به‌دست آمده، از لحاظ رنگ و قدرت، چیزی مابین چای سبز و سیاه شود و از این لحاظ، در انواع گوناگون بین سبز و سیاه نیز تولید می‌شود. این چای، تا حدودی معطر است.

چای سیاه
این چای، بیش از انواع دیگر چای در دسترس است. و برای تولید آن، برگ‌های خشکیده‌ی چای را ابتدا تمیز و بعد خشک می‌نمایند.
 این چای، دمکرده‌ای به رنگ قهوه‌ای تیره ارائه می‌دهد و طعم آن، در میان عموم به مراتب مقبول‌تر از چای سبز است. چای دارجلینگ و چای صبحانه‌ی انگلیسی، دو نمونه از این نوع چای‌اند.

مزایائی از لحاظ سلامت
 آخرین پژوهش‌ها، نشان می‌دهد که نوشیدن حدود پنج فنجان چای در روز، ممکن است در جلوگیری از ناراحتی‌های قلبی، سکته و برخی سرطان‌ها، اثر بسزایی داشته باشد. این فواید، به دلیل وجود یک رشته پاداکسنده (آنتی‌اکسیدان)های یافت‌شده در چای می‌باشد، که پلی‌فنول یا فلاونوئید نام دارند. فلاونوئیدها، یک دسته سوخت‌وسازگر (متابولیست)‌های ثانویه‌ی گیاهی هستند که دارای خواص ضد ویروسی می‌باشند. همچنین، ویژگی‌های ضدباکتری و ضد برافروختگی، جزو صفات فلاونوئید است. چای سبز، حاوی بالاترین میزان فلاونوئید، و چای سیاه، دارای کم‌ترین مقدار از آن است. پاداکسنده (آنتی‌اکسیدان‌)ها، موجب پاکسازی رادیکال‌های مضر آزادی می‌شوند که به یاخته‌‌های بدن آسیب می‌رسانند و ممکن است موجب سرطان بشوند. همچنین، چای شامل فلوراید است که مانع از پوسیدگی دندان‌ها می‌شود. اما در این‌جا باید از نقطه‌ی ضعفی نیز یاد کنیم: نوشیدن چای پس از صرف غذا، روند جذب آهن را کاهش می‌دهد، و همچنین در حد کم‌تری به نسبت قهوه دارای کافئین است که ماده‌ای محرک می‌باشد.

چای‌های میوه‌ای
این چای‌ها، از ترکیب طعم‌ میوه‌‌هائی، مانند رزهیپ- میوه‌ای که با شکوفه بار می‌آید و رنگ‌بندی آن، بین قرمز یا نارنجی و بنفش تیره تا سیاه است-، توت فرنگی، پرتقال، انواع ‌بری و لیمو، همراه با تکه‌های میوه و گاهی گیاهان یا حتا چای واقعی تولید می‌شود. بهتر است به بسته‌بندی آن بنگرید تا اطمینان حاصل کنید که «چای» مورد نظر دارای طعم طبیعی است نه مصنوعی! چای‌های میوه‌ای، نوشیدنی‌های نشاط‌آور فاقد هرگونه کافئین و تقریباً عاری از کالری هستند. این چای‌ها، نوشیدنی‌های دلپذیری برای زنان به شمار می‌آیند و به دلیل دارا بودن شکر کم برای دیابتی‌ها نیز مفیدند.

جوشانده‌های گیاهی
گرچه جوشانده‌های گیاهی از ارزش تغذیه‌ای کمی برخوردارند، با این حال گیاهشناسان طی قرن‌ها، آن‌ها را برای درمان انواع بیماری‌ها و ناخوشی‌ها تجویز کرده‌اند. این چای‌ها- که از برگ‌ها، دانه‌ها و گل گیاهان به دست می‌آید- راهی ساده و راحت برای مصرف گیاهان داروئی به شمار می‌رود.
این، در حالی است که آن‌ها از لحاظ قدرت و تأثیرگذاری بسیار متنوع‌اند. چای‌هائی که در مغازه‌ها به فروش می‌رسد، به‌طور کلی دارای خواص داروئی ملایمی هستند؛ اما در کل نوشیدنی‌هائی خوب، سالم و بدون کافئین به شمار می‌روند. با این حال برخی از اقسام این چای‌ها، برای کودکان و زنان باردار توصیه نمی‌شود و از این رو، در حین خرید باید بسته‌بندی آن‌ها را بررسی کرد. ممکن است چای‌های سفارشی گیاهشناسان، از قدرت خیلی بالائی برخوردار باشند.
 به همین دلیل، می‌باید با رعایت نکات احتیاطی استفاده شوند.

در این‌جا، قسمتی از محبوب‌ترین انواع چای‌های گیاهی آورده شده است:
چای دارچین: به عنوان هضم‌کننده، بعد از صرف غذا توصیه می‌شود. همچنین، در بهبود بخشیدن به مشکلات دیگر معده و درمان سرماخوردگی نیز مؤثر است. این چای، در تسکین دردهای عادت ماهیانه نیز مفید است.
 از دیگر انواع چای می‌توان به این چای‌ها اشاره کرد: چای رزهیپ [rosehip]، دارای درجه‌ی بالائی از ویتامین C است و سرماخوردگی و آنفلوانزا را از میان می‌برد. چای‌های گل قاصدک و گل بابونه، بسیار مدرند. چای رزماری مغز را تحریک می‌کند و به تمرکز آن کمک می‌نماید.
چای آویشن: موجب افزایش قدرت دستگاه دفاعی می‌شود و با عفونت‌های ویروسی، باکتریائی و قارچی، مبارزه می‌کند.
چای گیاه اقطی: به بهبود درد ناشی از سینوس‌ها و برونشیت کمک می‌کند.

چای‌های طعم‌دار
با روشی بسیار ساده، می‌توانید گیاه، ادویه یا میوه‌ی منتخب‌تان را در آب جوش بریزید و دم کنید و البته پیش از جوشیده شدن، آماده است. چای زنجفیل برای رفع تهوع، سرماخوردگی، آنفلوانزا و ناراحتی‌های معده، مفید است.
1.‌ برای درست کردن چای زنجفیل، یک قطعه ریشه‌ی زنجفیل را تقریباً در اندازه‌ی 5/2 سانتیمتر تکه کنید و یک تکه را در فنجان قرار دهید و روی آن آب جوش بریزید.
2.‌ درِ آن را بپوشانید و به مدت 7 تا 10 دقیقه، به همان وضع قرار دهید. سپس به همان نحو که زنجفیل در ته فنجان است، آن را بنوشید و یا پیش از نوشیدن، هم بزنید.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar