خراسان/ این‌روزها که هنوز درخانه هستیم، دلتنگی از چپ و راست هجوم می‌آورد؛ دلتنگ یک‌چیزهایی می‌شویم که باورش سخت است و چیزهایی را کشف می‌کنیم که باورش سخت‌تر است. الان درحالی‌که دل ما برای گربه‌های خیابان، پیتزا، لیگ برتر انگلستان و حتی صدای موتور گازی تنگ شده، درعوض می‌دانیم که هر قالی خانه‌مان چند گل دارد، روی سقف را نقاش گرامی چطور رنگ‌آمیزی کرده. آلبوم‌های خانوادگی را هم 30 بار دیدیم و رنگ پیژامه پدربزرگ پدرمان را هم از حفظ هستیم. حالا چه کنیم بیشتر از این دلتنگ نشویم؟
حواس‌تان را به اخبار پرت کنید. یک سر به گروه خانوادگی‌تان بزنید، در هر 24 ساعت یک خبر درباره کشف واکسن کرونا خواهید خواند و حواس‌تان از هرچه دلتنگی است پرت می‌شود.
حتماً و حتماً سری به شبکه آی فیلم بزنید. یا «خانه به دوش» پخش می‌شود یا «متهم گریخت» یا هر دو. در این وضعیت دلیلی برای دلتنگی می‌ماند؟ به دیالوگ معروف «چرا قیمه‌ها رو می‌ریزی تو ماست‌ها» بخندید و خلاص.
با هیچ‌کس تماس تصویری نگیرید، تماس تصویری بدون بغل کردن دلتنگی را افزایش می‌دهد؛ حجم اینترنتی را هم که باید خرج دانلود فیلم کنید، تمام می‌کند.
خب راه حل دلتنگی برای همکلاسی ها چیست؟ به کتاب درسی و شبکه آموزش و ... سر نزنید و گرنه یادتان می افتد چطور قدر سلامتی و خوشی های ساده را نمی دانستید. والسلام قضاقورتکی تمام.

#باهم_شکستش_می‌دهیم
ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید