آخرين خبر/ مدتي است به دنبال بازخواني الهيات انقلاب اسلامي و بلايي که سيستم بر سر آن آورده و تفاوت هايش با آنچه امروز به اسم مکتب امام و مکتب انقلاب به خورد مردم داده ميشود، هستم. ازجمله نکاتي که شايد حاشيه اي باشد ولي جالب است اينکه از يک زماني «چادر» تبديل ميشود به نماد انقلابي گري و مشخصه حزب اللهي بودن و حتي نماد مسلماني! ميشود خط کش! مرز ميان حق و باطل! درحالي که اگر عقب تر برويم، در دوران انقلاب و حتي مدتي پس از آن، حتي خانم هاي انقلابي حزب اللهي هم غالبا چادري نبوده اند!

از خانم مرضيه دباغ، مبارز و انقلابي سابقه دار که در نوفل لوشاتو در محل اقامت امام حضور دارد تا دانشجويان پيرو خط امام مثل معصومه ابتکار، فروز رجايي فر و... چادر ندارند. پس چه ميشود که يکدفعه يک مسئله بسيار جزئي و حاشيه اي اينقدر ضريب ميگيرد و تبديل ميشود به مرز حق و باطل؟! مسائلي مثل چادر شايد في نفسه خيلي مهم نباشند ولي «نشانه»هاي خوبي هستند. نشانه هاي مصادره انقلاب توسط اقليتي خشکه مقدس و متحجر که اتفاقا نقش چنداني در خود انقلاب هم نداشته اند و صرفا غنيمت خواران خوبي بوده اند! (از يکي از مسئولين سابق يکي از حوزه هاي دانشجويي هاي دانشگاه هاي تهران شنيدم که با افتخار ميگفت يکبار يک خانم مانتويي براي ثبت نام آمده بود ولي قبولش نکرديم چون ما فقط انقلابي ها را قبول ميکرديم! (اين شخص اکنون يکي از «جوانان مومن انقلابي» و درنتيجه مسئولين مملکتي است!)

نويسنده حامد رضايي سردبير سايت شعوبا

متن زير نقدي است که جناب آقاي سيد آرش وکيليان بر نوشته «چرا چادر نماد انقلابي بودن شده؟!» نوشته است: اين متن اشکالات متعددي دارد: 1- هر جنبش اجتماعي فراگير براي توليد هژموني نيازمند يک بيان عمومي است و «چادر» بهترين يونيفورم اجتماعي بود که همان طور که دوستان توضيح دادند با منطق انقلاب اسلامي امام خميني هم کاملا سنخيت داشت. ولو آنکه قبل يا اوايل انقلاب که هنوز خط امام هژمون نشده بود، اصلا چنين چيزي طرح نشده باشد. (رجوع کنيد به تجربه نگاري اعضاي خط امام از جمله در لانه جاسوسي)

2- تعبير مصادره از اساس نادرست . انگار واقعيت هاي اجتماعي يک وضعيت پيشيني داشته، که قرار بوده رخ بدهد و بعد کسي آمده آن را برده جاي ديگر. خير واقعيت هاي اجتماعي هيچ ضرورت تاريخي پيشيني ندارد و بخصوص در انقلاب ها عامليت افراد به حداکثر مي رسد و مصادره تعبير چپ هاي سرخورده و شکست خورده است تا ناکامي شان را به گردن ديگري بياندازند. اما آنهاشان که عاقل ترند اين طور حرف نمي زنند. (رک به گفت و گوي دکتر منوچهر آشتياني با پيام فضلي نژاد) 3- اقليت خشکه مقدس و متحجر هم يک تعبير متاخر است که از طرف افراد به شدت سکولار براي برچسب زني استفاده شده، آن موقع که در سال 1360 چادر رواج يافت، بيانگر يک اکثريت انقلابي اسلام گراي آرمان خواه بود. 4- در ادامه در دهه 70 و 80 چادر بتدريج تبديل به بيانيه اجتماعي متفاوتي شد. تبعا دال هاي اجتماعي معناي ثابتي ندارند و نبايد معناي جديد آنها را به معناي تاريخي شان حمل کرد.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد

instagram.com/akharinkhabar