خراسان/ پسري 15ساله هستم. اين روزها دوستانم مدام بهم پيام مي‌دن بيا بريم بيرون، چقدر ترسويي. ما که چيزي‌مون نمي‌شه. ديگه نمي‌تونم بهشون «نه» بگم. چي کار کنم؟
دوست عزيز اين‌که تاکنون دربرابر درخواست بيرون رفتن دوستانت در اين وضعيت بحراني با اعتمادبه‌نفس «نه» گفته‎اي، قابل تقدير است. «نه گفتن» مهارتي است براي مقاومت دربرابر درخواست ديگران به‌طوري که ارزش و احترام هر دو طرف حفظ شود. چطور مي‎توانيم اين مهارت را در خودمان تقويت کنيم؟ من چند پيشنهاد براي شما دارم.
به‎ تعويق انداختن تصميم‎گيري
دربرابر درخواست ديگران، ابتدا ممکن است ندانيم چه تصميمي بايد بگيريم. در اين‎مواقع با گفتن جمله‎هايي مثل «اجازه ميدي يک کم فکرکنم؟» يا «ميشه بعد درباره اش حرف بزنيم؟» زماني براي بيشتر فکر کردن فراهم کنيد.
دليل محکم داشتن
قبل از هر تصميمي از خودتان چند نکته را بپرسيد، مثل؛ من دوست دارم اين کار را انجام بدهم؟ پذيرش اين درخواست، من را توي دردسر مي‌اندازد؟ منفعت‌ها و معايب
پذيرفتن اش چيست؟ اين سري پرسش‌ها به شما کمک مي‌کند وقتي عيب‌هاي پذيرش درخواست، بيشتر بود با يک دليل درست «نه» بگوييد؛ همان‌طور که منافع بيرون رفتن با دوستان مثل خوش بودن کنار آن‎ها و همراهي دوستانت با شما و معايبش مثل به‌خطر افتادن سلامتي خودت و خانواده‎ات را سبک-سنگين کردي و درنهايت در اين موقعيت، «نه گفتن» را به‌درستي انتخاب کردي. درموارد ديگر، براي تصميم‎گيري ممکن است به مشورت با افراد باتجربه هم نياز باشد.
درست بيان کردن «نه»
حالا که با سنجيدن موقعيت، به اين نتيجه رسيده اي که «نه» گفتن، تصميم درستي است، بايد شيوه بيان آن را هم بلد باشي. يعني چطوري ؟
1- قاطع و محکم نه بگو تا ديگران متوجه شوند در تصميمت محکم هستي.
۲- دلايل خود را به‌طور روشن به طرف مقابل بگو تا متوجه شود که نظر شما متفاوت است و بايد محترم شمرده شود.
۳- با گفتن «نه متشکرم» به‌صورت محترمانه، نشان بده که اين «نه» گفتن به‌معني به هم خوردن رابطه دوستانه‎تان نيست و همه اجازه دارند در مواردي با دوستانشان موافق نباشند.
۴- گاهي که اصرار زياد است، با گفتن جملاتي مثل «تو که خيلي باهوش‌تر از اين حرفايي، چرا اينو ميگي»، طرف مقابل به فکر فرو مي‎رود تا روي درستيِ پيشنهادش بيشتر فکر کند. در اين مورد، قرار نيست دروغ يا تملق بگوييم فقط با تأکيد روي مشخصه طرف مقابل‎مان، به او فرصت مي‎دهيم که درباره درخواستش تجديدنظر کند.
۵- برخي مواقع مي‎توانيم با شوخي عواقب پيشنهاد را به طرف مقابل گوشزد کنيم. مثلا درباره سوال شما گفتن «از جونت سير شدي‎ها» به يک دوست، کارساز است.
۶ - بسته به نوع ارتباط مان با کسي که درخواستي ازما دارد، تکنيک «بي‎اعتنايي» هم مي‎تواند کمک‎کننده باشد. وقتي روش‎هاي بالا جواب نمي‎دهد و اصرار روي موضوعي خلاف ميل شما زياد است، مي‎توانيد عمدا آن را ناديده بگيريد.
۷- گاهي افراد با جملاتي مثل «تو چقدر ترسويي»، «تو نمي‌توني...» سعي مي‌کنند طرف مقابل را به پذيرش درخواست‎شان تحريک کنند. وقتي از تصميم‎مان مطمئن هستيم
-درباره شما به‎خطر افتادن جانت احتمالي جدي است- مي‎توانيم با خونسردي برچسب نادرست طرف مقابل را بپذيريم. مثلا «آره من ترسو هستم». گاهي لازم است طرف مقابل خلع سلاح شود و بحث ادامه پيدا نکند. ترک گفت‎وگو يا موقعيت بدون بي‎احترامي به طرف مقابل، يکي از راه‎هاي مخالفت با درخواست‎هاي اشتباه و بي‎جاست.

نويسنده : مرضيه خوش‌نيت| کارشناس‎ارشد روان‎شناسي تربيتي

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar