لست سکند/ دانش‌آموزان مدرسه‌ی آر‌سی‌ال‎پی (RCPL School) در روستای نونگسوفان (Nongsophan)، واقع در مگالای (Meghalaya) هندوستان، هر روز صبح از روی پُلی که از ریشه‌ی یک درخت کائوچو روییده است عبور می‌کنند. قرن‌هاست که قبایل خاسی (Khasi) با استفاده از ریشه‌های قابل تنظیم درختان کائوچو، بر روی رودخانه‌های منطقه، پُل "رشد" می‌دهند. اما چرا گفته می‌شود که "رشد می‌دهند"؟ در ادامه همراه لست‌سکند باشید تا به چرایی این موضوع پی ببرید.
آموس چاپل، عکاس نیوزیلندی، عکس‌های زیبایی از ایالت مگالای هندوستان - که ادعا می‌شود مرطوب‌ترین نقطه‌ی روی زمین است – گرفته است. در روستای ماسینرام (Mawsynram) واقع در مگالایا، سالانه 467 اینچ آب (معادل تقریباً 12 متر!) باران می‌بارد. کارگرانی که در محیط‌های باز کار می‌کنند، لباس‌هایی از جنس بامبو و برگ موز بر تن می‌کنند. غیرمعمول‌ترین و زیباترین مناظر این منطقه "پُل‌های زنده"ی گسترده بر درّه‌های خیس از باران است. قرن‌هاست که مردم محلی این منطقه با دستکاری ریشه‌های درختان انجیر، کائوچوی آن‌ها را به شکل قوس‌های طبیعی درآورده‌اند که بسیار بادوام‌تر از ساختارهای چوبی دست‌سازی هستند که فقط در عرض چند سال پوسیده می‌شوند. این پُل‌ها با گذشت زمان و رشد سیستم ریشه‌، خود را تقویت می‌کنند.
این طور گفته می‌شود که روستای ماسینرام دارای بیشترین میزان بارش باران بر روی زمین است. این روستا که بر فراز خط‌الرأس تپه‌های شمال شرقی هند واقع شده است، سالانه 467 اینچ بارش دریافت می‌کند – 13 برابر بیشتر از ایالت سیاتل در آمریکا (Seattle). دلیل این بارش شدید جریانات جوّ تابستانی است که از سوی دشت‌های سیلابی بخاری بنگلادش جریان پیدا می‌کند و با حرکت خود به سوی شمال، رطوبت بیشتری را جذب می‌نماید. هنگامی که ابرهای حاصله به تپه‌های شیب‌دار ماگالایا برخورد می‌کنند، در میان شکاف باریک اتمسفر فشرده می‌شوند و این فشردگی تا جایی ادامه پیدا می‌کند که دیگر نمی‌تواند رطوبت خود را حفظ کرده، و باعث به وجود آمدن بارشی دائمی می‌شود که علّت شهرت این روستاست.

ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید