خراسان/ در آیات 47، 48 و 49 سوره ذاریات می‌خوانیم:
وَ السَّماءَ بَنَیْناها بأَیْدٍ وَ إِنّا لَمُوسِعُونَ۞ وَ الْأَرْضَ فَرَشْناها فَنِعْمَ الْماهِدُونَ۞ وَ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ خَلَقْنا زَوْجَیْنِ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ۞
و آسمان را با قدرتی وصف ناپذیر بنا کردیم و ما گسترش دهنده ایم و زمین را گسترانیدیم، پس چه نیکو گسترش دهنده ایم و از هر چیز دو زوج آفریدیم، باشد که یاد کنید و پند گیرید.
استاد قرائتی در تفسیر این آیات می‌گوید:
طرح پدیده‌های طبیعی در قرآن به خاطر پندآموزی و غفلت زدایی است.
آسمان در حال گسترش است و این گسترش ادامه دارد.
قانون زوجیت بر همه چیز حاکم است. زایندگی و استمرار حیات و زندگی، به خاطر زوجیت است.