صدا و سیما/ بوی تعفُّن همه جا را فرا گرفته و فاضلاب تصویر ناخوشایندی رقم زده است. چه کسی باور می کند اینجا یکی از مناطق نمونه گردشگری ایران باشد. جایی که دیر زمانی پناهگاه حیات وحش و پرندگانی چون فلامینگو، مرغابی و آنقوت و محلی برای زندگی آرتِمیا تغذیه کننده میگو و ماهیان زینتی بود . 

آیا به راستی اینجا مَهارلو است؟!سرنخ کجاست؟
حال و روز این روز های مهارلو و ساکنان درون و بیرون آن خوب نیست. عمق فاجعه زمانی مشخص می شود وقتی پی می بریم فاضلابی که به این دریاچه می ریزد از نوع فاضلاب انسانی و حاوی فلزات سنگینی است که موجب سرطان می شود. این موضوع را کارشناس محیط زیست شیراز پس از این که مقداری از آب دریاچه را برای آزمایش به او دادم بیان می کند. آقای نهاوندی نتیجه را نگران کننده اعلام می کند. آب به سرب و آرسنیک آلوده شده است.
برای پیدا کردن منشا فاضلاب راهی چنار راهدار شدم. رودخانه ای که روزی 30 درصد آبِ تالاب را تامین می کرد؛ حالا بستری برای ورود فاضلاب به دریاچه مهارلو شده است. با اهالی منطقه که صحبت کردیم، گفتند ماشین های فاضلاب، فاضلاب شهری را در رودخانه خالی می کنند.
در 15 کیلومتری مسیر رودخانه به یک تانکر برخوردم بالاتر که رفتم تانکر های بیشتری دیدم وقتی قصد صحبت با یکی از رانندگان تانکر ها را داشتم راضی به مصاحبه نشد. این تانکر ها فاضلاب منازل روستا های خَلجوی، ماه فیروزان، میان رود و سلطان آباد را در مسیر رودخانه رها می کنند.
به شهرک های سامان و حجت آباد هم که سر زدم بخشی از فاضلاب این شهرک ها نیز وارد رودخانه چنار راهدار تغذیه کننده اصلی دریاچه مهارلو می شود.
چنار راهدار که روزی نعمت و برکت بود حالا سلامت مردم در جنوب شیراز، شمال سروستان و بیش از 70 روستای اطراف آن را نشانه رفته است. فاضلاب به کوچه ها هم سرازیر شده. در محله حجت آباد در مسیر رودخانه چند بچه لابه لای فاضلاب در حال بازی بودند.
پدری جای نیش پشه های فاضلاب بر صورت معصوم دختر بچه اش را نشانم می دهد و می گوید از ترس سالک خواب و خوراک نداریم.
وضعیت وقتی بدتر می شود که این فاضلاب پای محصولات کشاورزی هم می رود. در مسیر بررسی موضوع، گله گوسفندانی را دیدم که سرشان را در آب آلوده به فاضلاب کرده بودند تا تشنگی شان را رفع کنند.
با چوپانشان که صحبت کردم گفت: چاره ای ندارد. کشاورزی هم گفت: کسی یا اداره ای برای منع استفاده از آب مهارلو به آن ها هشداری نداده!
وقتی محیط زیست هم شاکی می شود!
گزارش باید به نتیجه منتهی می شد. به سراغ رییس اداره محیط زیست شیراز رفتم. جالب این جا بود که خودِ محیط زیست هم از وضع مهارلو شاکی بود. ابراهیم حیدری نامه های متعددی را روی میزش ردیف می کند و می گوید از سال 92 مکاتبات زیادی در خصوص رفع مشکل مهارلو صورت گرفته و اداره محیط زیست به عنوان شاکی موضوع را پی گیری کرده، اما به نتیجه ای نرسیده است.
می پرسم پس چه کسی باید پاسخگو باشد؟ می گوید متولی اصلی، آبفا یا همان شرکت آب و فاضلاب شهر شیراز است. وقت را از دست نمی دهم و برای پی گیریِ بیشتر به سراغِ الله بخشی نظر پور مدیر عامل شرکت آب و فاضلاب شیراز می روم.
هر چند طبق قانون تشکیلِ شرکت های آب و فاضلاب، مصوبِ سال 1369 " ... جمع آوری، انتقال و تصفیه فاضلاب شهر ها در داخل محدوده قانونی شهر های هر استان به عهده شرکت مستقلی بنام شرکت آب و فاضلاب استان است "؛ مدیر عامل شرکت ابفای شیراز می گوید تا زمانی که در یک منطقه شبکه فاضلاب اجرا نشود هیچ تعهدی در قبال جمع آوری فاضلاب منازل نداریم.
این گفته آقای نظر پور در حالی مطرح می شود که تنها 30 درصد فاضلاب شیراز در تصفیه خانه شماره یک این شهر بی خطر می شود و دریاچه مهارلو به وسعت 25 هزار هکتار، به ناچار 70 درصد از فاضلابِ 600 هزار خانه و شهرک صنعتی شیراز را در خود نگه می دارد و پَساب های همین فاضلاب باعث آلودگی مهارلو به فلزاتِ سنگینِ سرب و آرسنیک شده است.
قصه پرغصه ما و مهارلو
پارسال بود که در گزارش مکتوب دیگری با عنوان "آرتِمیا در کُما" این موضوع تایید شد که 15 نقطه از محل زندگی آرتمیا در مهارلو تنها دریاچه استان فارس برای رشد آرتمیا به فلزات سنگینِ سرب و آرسنیک آلوده شده و این آلودگی ها به آرتمیا هم منتقل شده و دیگر نمی توان این طلای زنده را که هر کیلو آن 115 دلار خرید و فروش می شود و صرفه اقتصادی بالایی دارد؛ برداشت کرد. آن جا بود که کارشناسان، رفع آلودگیِ دریاچه مهارلو را در راه اندازی هرچه زودتر تصفیه خانه شماره 2 شیراز ذکر کردند. تصفیه خانه ای که پیش بینی شده بود امسال به بهره برداری می رسد و در صورت راه اندازی آن 36 میلیون متر مکعب فاضلابِ خامی که به دریاچه ی مهارلو وارد می شود تصفیه می کند.
در حالی که کارشناسان می گویند در شیراز 4 تصفیه خانه لازم است تا فاضلاب این کلان شهر بی خطر شود. حالا تصفیه خانه دوم شیراز در خم و چم تامین اعتبار ناتمام رها شده و همین بلاتکلیفی از یک طرف ساکنان اطراف مهارلو را به خطر انداخته و از طرفی نسل آرتمیا را به حال انقراض در آورده است. دیگر بماند حال و روزِ پر غصه پرندگان و دام هایی که از آب و علوفه مهارلو تغذیه می کنند و شهروندانی که از همه جا بی خبر محصولات دامی و کشاورزی که با آب آلوده تولید می شوند؛ مصرف می کنند و چه بلایی که به جان می خرند.
مهارلو در انتظار زُلالی!
اواسط ماه گذشته بود که رضا اردکانیان وزیر نیرو برای افتتاح چند طرح به فارس سفر کرد. برای پی گیری گزارش به سراغ وزیر رفتم.
کلیپی از وضع بُغرنجِ مهارلو را به او نشان دادم. گفت: "بر اساس این تصاویر و اطلاعاتی که خود من کسب کرده ام سعی می کنیم به هر طریق ممکن و با کمک استان، بخش خصوصی و پیش فروش پساب های تصفیه شده و همه راهکار هایی که امکان پذیر است انشاله به سرعت تصفیه خانه شماره 2 شیراز را وارد مدار کنیم".
حالا باید دید آیا به زودی تصویری از انعکاس فلامینگو ها در آب زُلالِ مهارلو شکار می شود یا....




همراهان عزیز ، آخرین اخبار استان فارس را به صورت لحظه ای و فراجناحی در بسترهای زیر دنبال کنید :
آخرین خبر فارس در تلگرام :
https://t.me/joinchat/AAAAAEAbLp_SERJkiw4dkw
آخرین خبر فارس در اینستاگرام :
https://instagram.com/fars.online
آخرین خبر فارس در سروش :
http://sapp.ir/Fars.Online
آخرین خبر فارس در ایتا :
http://eitaa.com/joinchat/154992640C628a247913