فرارو/ استاد جلال تاج اصفهانی نماینده آواز مکتب اصفهان در دوران ماست. او متولد 1228 بود و از ده سالگی نزد پدر و استادانی چون سید عبدالرحیم اصفهانی، نایب اسدالله، میرزا حسین ساعت ساز(خضوعی)، میرزا حسین عندلیب، حبیب شاطرحاجیبه دانش اندوزی پرداخت.

همراهی او با دو همشهری دیگرش (استادان کسایی و شهناز) ترکیبی بی نظیر از ساز و آواز را در تاریخ موسیقی ایرانی رقم زده است. در دهه ۱۳۳۰ تاج، تصنیفی را در مدح زادگاهش خواند که شعر آن را ملک الشعرای بهار سروده و آهنگ آن را علی اکبر خان شهنازی ساخته بود.

در سال ۱۳۱۲ زمانی که محمدتقی بهار در اصفهان در تبعید به سر می‌برد، با علی اکبر شهنازی که به این شهر سفر کرده بود دیدار کرد. در این دیدار بهار گفت قصد دارد شعری در وصف تبعیدگاهش! بسراید و شهنازی هم رنگی که قطعه موسیقی که تصنیف نموده بود را در اختیار او گذاشت و بهار هم بر روی همین قطعه شعری ساخت.

در این اجرا جلیل شهناز (تار)، حسن کسایی (نی)، جهانبخش پازوکی (ویولن) و جهانگیر بهشتی (تنبک) به عنوان نوازنده حضور دارند و عبدالحسین برازنده وظیفه تنظیم آنرا به عهده داشته است.


به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید