مجله ایلیاد/ اگرچه بسیاری از مردم عطر و طعم غذا را همسان با مزه‌ی آن در نظر می‌گیرند، اما عطر و طعم متمایز بسیاری از غذاها و نوشیدنی‌ها، بیشتر از بوی آن‌ها ناشی می‌گردد تا از مزه‌ی آن‌ها. حس چشایی که تشخیص‌دهنده‌ی مولکول‌های شیرین، شور، ترش و تلخ بر روی زبان است، در واقع به‌عنوان دروازه‌بانی برای ارزیابی مواد غذایی که در دهان قرار می‌گیرند، عمل می‌کند. همچنین حس بویایی اطلاعات جامعی را در مورد چگونگی عطر و طعم غذا تهیه می‌کند. مغز نیز داده‌های حاصل از چشایی، بویایی و دیگر حواس را با یکدیگر ترکیب می‌کند تا احساس نهایی بو و مزه را در شخص ایجاد کند.

پیش از این، بو و مزه به‌عنوان سیستم‌های حسی مستقلی در نظر گرفته می‌شدند و تا زمانی که اطلاعات مربوط به آنها به مغز نرسیده است، برهم‌کنشی نسبت به یکدیگر ندارند. دکتر «مهمت هاکان ازدنر» نویسنده‌ی ارشد مطالعه‌ای که اخیراً در این زمینه انجام شده، می‌گوید: «تحقیقات ما توضیح می‌دهد که چگونه مولکول‌های بو می‌توانند درک ما از مزه را تنظیم کنند. این نتایج می‌تواند منجر به ابداع چاشنی‌های طعم‌دهنده‌ی مبتنی بر بو شود و از این طریق سبب جلوگیری از مصرف بیش از حد نمک، شکر و چربی شود و در نتیجه کاهشی در میزان ابتلا به بیماری‌های مرتبط با رژیم غذایی مانند چاقی و دیابت را در پی خواهد داشت.»

دکتر ازدنر و همکارانش با بررسی کشت سلول‌های چشایی با استفاده از روش‌های ژنتیکی و بیوشیمیایی متوجه شدند که سلول‌های چشایی انسان شامل تعداد زیادی از مولکول‌های موجود در گیرنده‌های بویایی هستند. آن‌ها سپس با استفاده از روش تصویربرداری کلسیمی نشان دادند که پاسخ سلول‌های گیرنده‌ی چشایی کشت‌شده به مولکول‌های بو، مشابه با پاسخ سلول‌های گیرنده‌ی بویایی به این ملکول‌ها است. علاوه بر این، یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که گیرنده‌های بویایی طی ارتباط با سلول‌های چشایی بر روی زبان، می‌توانند در سیستم چشایی نقش داشته باشند.

در ادامه نیز این گروه تحقیقاتی، طی آزمایش‌های دیگری نشان دادند که یک سلول چشایی می‌‌تواند شامل هر دو گیرنده‌ی‌ چشایی و بویایی باشد. بنا بر اظهارات دکتر ازدنر، وجود همزمان گیرنده‌های بویایی و چشایی در سلول‌های مشابه، فرصت‌های فوق‌العاده‌ای را برای مطالعه‌ی برهم‌کنش بین بو و مزه بر روی زبان به‌وجود می‌آورد.


ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید