سیناپرس/ تقریباً در تمامی فرهنگ‌های جهان، قلب نماد عشق بوده و این عضو بدن که کار اصلی‌اش خون‌رسانی به اندام‌های مختلف بدن انسان است، به‌عنوان سمبل عشق شناخته می‌شود. در این یادداشت به بررسی این موضوع پرداخته و مفهوم عشق را ازنظر علمی موردبررسی قرار می‌دهیم.
مرتبط دانستن قلب با احساسات انسان و انتخاب این عضو بدن به‌عنوان نماد عشق، ریشه در روزگار باستان داشته و بر اساس شواهد تاریخی، مصریان باستان به دلیل تبحر در آناتومی بدن انسان که ناشی از انجام عملیات مومیایی روی اجساد بود، متوجه شدند که رگ‌ها و شریان‌های خونی و همچنین بسیاری از اعصاب از قلب بیرون آمده و در بدن پخش می‌شوند.
مطالعات علمی نشان می‌دهد افراد عاشق دارای سطح بالاتری از چندین هورمون کلیدی در بدن خود هستند. به‌عنوان‌مثال، اکسی توسین (oxytocin) و وازوپرسین (vasopressin) دو هورمون تولیدشده در منطقه‌ای از مغز به نام هیپوتالاموس هستند که باعث احساس دل‌بستگی قوی‌تر می‌شوند.
آن‌ها با بررسی موضوع فوق، به این نتیجه می‌رسند که این عضو بدن هم ازنظر عقل و هم احساسات از اهمیتی اساسی برخوردار است. بعدها، یونانیان باستان مسئولیت اندیشه عقلانی را به مغز منتسب کردند، اما عشق و احساسات همچنان به قلب مرتبط دانسته شده و این موضوع تا امروز همچنان در فرهنگ بشری باقی‌مانده است.

عشق از منظر علم
شاید نخستین تجربه فیزیکی انسان از عشق، افزایش ضربان قلب وی ناشی از غلیان احساسات باشد. ازنظر علمی افزایش آدرنالین به هر دلیلی، تأثیر قدرتمندی در ضربان قلب ما دارد، بنابراین طبیعتاً با احساس شدید عاطفی و افزایش این ماده در بدن، نخستین احساس فرد در قفسه سینه و افزایش ضربان قلبش خواهد بود. مطالعات علمی نشان می‌دهد افراد عاشق دارای سطح بالاتری از چندین هورمون کلیدی در بدن خود هستند. به‌عنوان‌مثال، اکسی توسین (oxytocin) و وازوپرسین (vasopressin) دو هورمون تولیدشده در منطقه‌ای از مغز به نام هیپوتالاموس هستند که باعث احساس دل‌بستگی قوی‌تر می‌شوند.

به باور متخصصان، افزایش سطح هورمون‌هایی که ما را به ایجاد روابط عاشقانه ترغیب می‌کنند، از منظر تکاملی معنا پیدا خواهند کرد. اجداد ما و انسان‌های اولیه اگر در کنار یکدیگر باقی‌مانده و با عشق و تعهد زندگی می‌کردند، شانس بیشتری برای موفقیت در حفظ فرزندان و پرورش آن‌ها داشته و می‌توانستند به‌طور بهتری آن‌ها را تغذیه کنند.
با دانستن این موضوع، سؤال مهمی در ذهن انسان شکل می‌گیرد که اصولاً آیا این موضوع بدان معنی است که عشق فقط یک تغییر شیمیایی رخ‌داده در مغز محسوب می‌شود یا موضوعی فراتر از آن به شمار می‌رود؟
به نظر می‌رسد زمانی که شما با فرد موردعلاقه خود روبه‌رو شده و زمانی را در کنار هم می‌گذرانید، سطح اکسی توسین بدن شما افزایش‌یافته و این موضوع موجب تقویت احساسات در شما می‌شود.

برخی از تولیدکنندگان عطر سعی کرده‌اند با اضافه کردن اکسی توسین به عطرهای خود از این امر سوءاستفاده کنند، اما این تقلب تجاری و تأثیر شیمیایی آن بسیار اندک بوده و با شرایط فراهم‌شده توسط طبیعت قابل‌مقایسه نیست.
این امکان وجود دارد که درک دقیق‌تری از نحوه تعامل هورمون‌های مختلف درنهایت به ما امکان دهد تا دارویی ایجاد کنیم که احتمال عاشق شدن ما را افزایش دهد؛ اما چیزهایی مانند تاریخ مشترک، ارزش‌ها و نکات مرجع فرهنگی در این‌که چگونه عاشق می‌شویم نقش دارد و این موارد به‌طور مستقیم تحت کنترل هورمون‌های ما نیستند؛ بنابراین عشق از منظر علمی تا حدی در کنترل هورمون‌ها و اعصاب انسان قرار داشته و بخشی از آن نیز تابع فرهنگ و تاریخ و نوع تربیت افراد یک جامعه خواهد بود.

#باهم_شکستش_می‌دهیم
ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید