آخرین خبر/ «متولد منطقه چهار استان البرز هستم، از 6 سالگی تکواندو را آغاز کرده‌ا‌م و امروز بیش از‌10 سال است که در این رشته فعالیت می‌کنم، برادر بزرگترم مشوق اصلی من برای فعالیت در این رشته بود و سال‌ها زیر‌نظر مرحوم صبا معصومی تمرین کردم و در‌واقع موفقیت‌هایم را مدیون مرحوم معصومی هستم.» به گزارش فارس، این‌ها گوشه‌ای از صحبت‌های مهلا مومن‌زاده، بانوی 17‌ساله تکواندوی ایران است که در بیست‌و چهارمین آوردگاه بزرگ جهانی موفق شد به عنوان دومین دختر ایرانی در رشته تکواندو به فینال مسابقات جهانی تکواندو راه یابد. دختری که پس از رفتن به روی سکوی نایب قهرمانی مدالش را تقدیم به دایی شهید خود کرد.
پیش از کسب مدال نقره مسابقات جهانی منچستر مدال‌های زیادی را کسب کرده‌اید، از آن‌ها برای ما بگویید.
من 2 مدال طلای نونهالان جهان را در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ در کشورهای آذربایجان و کره جنوبی کسب کرده‌ام. در مسابقات آسیایی نوجوانان در کشور چین‌تایپه مدال نقره را به دست آوردم و در آن مسابقات به عنوان فنی‌ترین بازیکن انتخاب شدم. در مسابقات نوجوانان جهان هم حضور داشتم، اما موفق به کسب مدال نشدم. در المپیک نوجوانان تا یک چهارم نهایی هم صعود کردم، اما ناداوری باعث شد تا به مدال نرسم. در طول مبارزه یک ضربه سنگین به صورت حریفم زدم، داور وسط باید برای حریفم ناکدان را می‌شمرد اما این کار را انجام نداد و درواقع ناداوری صورت گرفت و حقم را خوردند.
لحظه‌ای که به عنوان دومین دختر تکواندوی تاریخ ایران موفق به کسب مدال جهانی شدید، چه حس و حالی داشتید؟
خیلی دوست داشتم مدالم طلا شود، اما نشد. البته بازهم برای کسب مدال نقره خیلی خوشحال بودم. وقتی مدال را دور گردنم انداختم، از این خوشحال بودم که موفق شدم خانواده‌ام و مربیانم را خوشحال کنم. خوشحال از این‌که توانستم روح مرحوم استادم را شاد کنم، او همیشه آرزو داشت من در سکوی قهرمانی جهان باشم.
پس از کسب مدال مسابقات جهانی، شما مدال خود را به یکی از شهدا تقدیم کردید، در رابطه با این موضوع توضیح بدهید.
خوشحالم از این‌که تصمیم گرفتم مدالی را که در مسابقات جهانی انگلیس به دست آوردم، به دایی شهیدم تقدیم کنم. این تصمیم را از صمیم قلب گرفتم و خوشحالم که این کار را انجام دادم. شهید عباس غیاثوند، دایی من است و پس از کسب مدال جهانی تصمیم گرفتم که این مدال ارزشمند را به روح این شهید عزیز تقدیم کنم.
بزرگترین آرزوی ورزشی شما چیست؟
کسب مدال نقره مسابقات جهانی در رده بزرگسالان، اولین اتفاقی بود که در این رده برایم رقم خورد. قطعا بزرگترین آرزویم این است که در المپیک 2020 توکیو روی سکوی قهرمانی بایستم، می‌خواهم با خوش‌رنگ‌ترین مدال همه مردم ایران را شاد کنم. امیدوارم به این آرزوی بزرگ زندگی‌ام برسم.
به غیر از تکواندو به چه رشته دیگری علاقه دارید؟
واقعا استعداد زیادی در رشته‌های مختلف ورزشی دارم، من سرشار از استعدادم(باخنده)، اما تکواندو برایم چیز دیگری است. والیبال و فوتبال را دوست دارم، چون برادرم در رشته فوتبال فعالیت می‌کند، به همین دلیل فوتبالم خیلی بهتر از والیبالم است و بدون تعارف در فوتبال استعداد بسیار زیادی دارم.
طرفدار کدام تیم هستید، پرسپولیس یا استقلال؟
واقعا هوادار تیم محبوبم پرسپولیس هستم، در منچستر یک اتفاق خوب برایم رخ داد، روزی که تیم پرسپولیس قهرمان لیگ برتر شد، دقیقا همان روز مدال نایب‌قهرمانی مسابقات جهانی را به من اهدا کردند.
شما در مسیر قهرمانی قرار گرفته‌اید و برای رسیدن به این مهم قطعا نیاز به امکانات زیادی دارید، خواسته شما از مسئولان فدراسیون و ورزش چیست؟
خیلی خواسته زیادی ندارم. ما در تکواندو از لحاظ مالی خیلی درآمد خوبی در لیگ‌ها نداریم. شاید باورش سخت باشد اما قرارداد ما برای فعالیت در لیگ برتر در یک فصل زیر 15 میلیون تومان است! این پول هزینه لباس و رفت‌و آمد و لوازم شخصی ما هم نمی‌شود‌.


ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید