آخرین خبر/ گری لینه‌کر بازیکن سابق تیم‌های تاتنهام، بارسلونا و لسترسیتی که کاپیتانی در تیم ملی فوتبال انگلیس را به عنوان یک مهاجم تجربه کرده‌، روایت متفاوتی از لیونل مسی دارد. مجری شبکه بی‌بی‌سی اسپورت که مدت زیادی است به عنوان کارشناس ورزشی فعالیت دارد مسی را بعد از دیه‌گو آرماندو مارادونا یک فوتبالیست آرمانی می‌داند. روایت لینه‌کر از کاپیتان تیم‌ ملی آرژانتین و بارسلونا را در ادامه می‌خوانید.
هیچ بازیکنی مانند لیونل مسی نمی‌تواند احساسات ما را به اوج برساند. او ورزش را تبدیل به یک هنر کرده است. حتی در روزهایی که کار خاصی نمی‌کند، لحظاتی هست که با خودتان می‌گویید: «چطور این کار را کرد؟» او در یک بازی 4،3 بار کارهایی را می‌کند که من در‌کل فوتبالم یک بار هم نتوانستم انجام دهم. من اخیرا هنگام تماشای ‌آخرین رقص‌، مستندی در مورد مایکل جردن دقیقا همین واکنش را داشتم. سریالی که شما در آن می‌توانید درخشش بی‌نظیر جردن را ببینید. جردن شخصیتی کاملا متفاوت دارد و به مراتب برون‌گراتر است، اما می‌‎توانید مسی را هم با همین روش توصیف کنید. نیازی نیست که برای دوست داشتن جردن مجبور به دوست داشتن بسکتبال هم باشید؛ چنان که برای بردن لذتی ناب از تماشای لیونل مسی احتیاجی نیست هوادار فوتبال باشید. مردم شاید بگویند که بعضی بازیکنان در مواردی خاص از مسی بهتر بوده‌اند؛ برای مثال کریستیانو رونالدو گلزن بهتری است. من نظر متفاوتی دارم، اما دست‌کم می‌توانم آن‌ها را درک کنم، چون تفاوت معناداری بین آمار خام این دو نفر نیست و آن‌ها تقریبا در هر بازی یک گل زده‌اند. ولی موضوع فقط در مورد آمار حیرت‌انگیز گلزنی مسی نیست. مسی را همچنین در‌کنار دیه‌گو مارادونا، می‌توان بهترین دریبل‌زن تاریخ فوتبال دانست، زیرا هر دوی آن‌ها توانایی فرار از تکل‌های مدافعان را دارند و می‌توانند خودشان را از موقعیت‌هایی سخت در محاصره بازیکنان حریف، نجات دهند. فراتر از همه این‌ها، او احتمالا بهترین پاس‌دهنده تاریخ فوتبال هم است؛ مسی چیزهایی را می‌بیند که آدم‌های معمولی قادر به دیدنش نیستند؛ انگار وقتی مشغول بازی است، هم‌زمان از بالا هم به زمین فوتبال نگاه می‌کند؛ البته حتی این تعریف هم نمی‌تواند به طور کامل نبوغ او را بیان کند. او یک تمام‌کننده عالی هم هست و می‌تواند توپ را قوس‌دار به کنج دروازه حریف بفرستد، ولی اگر بخواهد پاس دهد، طوری این کار را انجام می‌دهد که انگار درست‌ترین کار ممکن است. مسئله فقط از خودگذشتگی مسی نیست، بلکه قدرت تصمیم‌گیری استثنایی اوست. مسی لذت را وارد زمین فوتبال می‌کند. او هنگام بازی تمارض نمی‌کند، برای گرفتن پنالتی شیرجه نمی‌رود، خیلی کم پیش می‌آید که به داوران اعتراض کند و هرگز به دنبال تلافی خطاهایی که بر رویش انجام می‌شود، نیست. البته او از تغییر قوانین فوتبال سود برده است. قوانینی که مانع بازیکنان خشنی می‌شود که می‌خواهند ستاره‌های تکنیکی را زمین‌گیر کنند؛ مانند بلایی که قبلا سر مارادونا می‌آوردند. اما کماکان تعداد بازی‌هایی که او در آن‌ها شرکت کرده، قابل توجه است و دلیل این هم میزان پایین مصدومیت‌ است. از این نظر او و کریستیانو رونالدو شایسته احترامی یکسان هستند. مسی ما را لوس کرده‌؛ چون او مردم را برای مدتی طولانی به دیدن عملکرد فوق‌العاده‌اش عادت داده‌ و این به روحیه، شخصیت و تعهد به ورزش خودش، برمی‌گردد. شاید بزرگی رونالدو هم در این میان به او کمک کرده باشد، چرا‌که آن‌ها سال‌هاست به وضوح یکدیگر را برای کسب دستاوردهایی حتی بزرگ‌تر، پیش می‌رانند. مسی هرگز اجازه نداده مسائل خارج از زمین حواسش را پرت کند؛ برخلاف مارادونا در دوران اوجش. البته که جذابیت شخصیت مسی از نوعی دیگر است. او به شدت درون‌گراست و این باعث می‌شود که وضعیتی کاملا متفاوت با سایر فوق ستاره‌هایی که ما دیده‌ایم، داشته باشد، ولی این هرگز مانع از ابراز وجود او در زمین بازی نشده‌. من بارها بازی مسی را دیده‌ام، اما احتمالا فقط یک بار او را از نزدیک ملاقات کرده باشم: همراه با لوبو کاراسکو، دوست و هم‌بازی قدیمی‌ام در بارسلونا، زمانی که بارسا با چلسی در لندن بازی داشت. شب قبل از بازی همراه پسرانم به هتل او رفتم و مسی واقعا دوست‌داشتنی بود. او با هواداران عکس می‌گرفت و به آن‌ها امضا می‌داد. مسی واقعا دوستانه و متواضع بود و نمی‌توانست رفتاری بهتر از آن داشته باشد. قبل از آن با او در دو آگهی تبلیغاتی شرکت کرده بودم، اما باهم ملاقات نداشتیم، چون مسی بسیار خجالتی است و ترجیح می‌دهد این کارها را خودش به تنهایی انجام دهد. ما فقط به لطف جلوه‌های ویژه در آن تصاویر کنار هم قرار گرفتیم. ملاقات با او فوق‌العاده بود، حتی با این‌که مدت بسیار کوتاهی طول کشید، راستش را بخواهید کمی هم جوگیر شده بودم. حتی فوتبالیست‌ها هم ممکن است در مقابل سایر بازیکنان این‌گونه شوند؛ من با دیه‌گو هم همین حس را پیدا کردم، چرا‌که در دوران بازی مبهوت مارادونا بودم. استعداد بی‌نظیر دیه‌گو جلوه‌ای متفاوت از سایرین به او بخشیده بود. مسی هم البته تاثیر مشابهی دارد. خود من در بالاترین سطح بازی می‌کردم، اما بازیکنانی از این جنس کماکان در سطحی متفاوت هستند و شما فقط متحیر می‌مانید که آن‌ها چرا این‌گونه هستند. دیدن بازی مسی یک مزیت بزرگ است و آخرین حضور او در زمین، یکی از ناراحت‌کننده‌ترین روزهای تاریخ فوتبال خواهد بود. هیچ فوتبالیستی تا ابد نمی‌تواند بازی کند و شما حالا هم نشانه‌های افول قدرت او را می‌بینید. هر چقدر هم که بازیکن خوبی باشید، نمی‌توانید زمان را شکست دهید. مسی دیگر آن ریتم انفجاری که سال‌ها مشخصه کارش بود را در اختیار ندارد، این اتفاقی است که با بالا رفتن سن رخ می‌دهد، ولی بدون آن دوهای سریع هم او کماکان بازیکنی است که می‌تواند کارهای غیرمعمولی انجام دهد. اما نمی‌توان منکر این حقیقت شد که زمان زیادی از بازی ستاره‌ای که باید هر دقیقه بازی‌اش را مزه‌ مزه کنیم، باقی نمانده است.


ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید