آخرین خبر/ رونالدو که هنوز قرارداد سنگینش با یوونتوس تمام نشده، الان 35 ساله است و صرف‌نظر از تصمیم او برای بازی کردن تا چهل و چند سالگی باید بداند که پنجره فرصت‌هایش در حال بسته شدن است. وقتی 2 سال پیش کریستیانو رونالدو به تورین آمد، هواداران پشت نرده‌های خارج از ورزشگاه آلیانز همانند یک گروه کر شروع به خواندن کردند. آوازی که در آنجا طنین‌انداز شد مشخصا نشان می‌داد که هواداران یوونتوس از او چه انتظاری داشتند. آن‌ها فریاد می‌زدند: «ما لیگ قهرمانان را می‌خواهیم.» قبل از این‌که رونالدو به بانوی پیر ملحق شود، در هر 3 فصل پیش از آن، این جام را بالای سر برده بود. این بازیکن پرتغالی بهترین گلزن تاریخ این رقابت‌هاست و تعداد مدال‌های لیگ قهرمانانش نیز از جام‌های این رقابت‌ها در موزه یوونتوس بیشتر است. او نه تنها عامل شکست یوونتوس در فینال 2017 در کاردیف بود که چند ماه قبل از انتقال رکوردشکنش به سری‌آ با یک پنالتی در زمان‌های تلف‌شده در برنابئو موجب حذف این تیم شده بود اما با حضور این بازیکن شانس یوونتوس برای بالا بردن جام برای اولین بار از سال 1996 در ذهن هواداران و رسانه‌ها به بالاترین حد خود رسیده بود. به زمان حال برمی‌گردیم و اکنون بردن جام قهرمانان توسط یوونتوس حتی در مقایسه با زمان قبل از ورود رونالدو، بعیدتر به نظر می‌رسد. یوونتوس فصل قبل در مرحله یک‌چهارم نهایی در مصاف با آژاکس حذف شد اما امسال در مرحله یک‌هشتم و در مقابل لیون حذف شد؛ تیمی که فصل بعدی حتی در لیگ اروپا هم حضور ندارد. پاول ندود، معاون یوونتوس گفت وقتی قرعه مشخص شد اعتراضی نداشتیم اما اکنون و با از بین رفتن شانس مجدد صعود این تیم توسط یک تیم نه‌چندان محبوب، نارضایتی‌ها به اوج رسیده‌ است. پس از 10 سال این اولین باری است که رونالدو در این مرحله از تورنمنت کنار رفته و نکته جالب این‌که دفعه قبل هم تیم لیون او را از میدان خارج کرده بود. فابیو پاراتیچی، مدیر ورزشی یوونتوس قبل از این مسابقه گفته بود: «این رقابت‌ها به او تعلق دارد.» و رونالدو نیز تمام تلاش خود را برای ماندن در آن کرد. این مرد که حماسه‌هایی بیشتر از هومر دارد، مصمم بود تا حماسه‌ای دیگر را رقم بزند و تقریبا توانسته بود بانوی پیر را به شیوه‌ای مشابه بازی فصل قبل مقابل اتلتیکومادرید در همین مرحله نجات دهد. در حالی که برخی از هم‌تیمی‌هایش ناامیدانه بازی می‌کردند و پس از گل ممفیس دیپای از روی نقطه پنالتی به دروازه وویشخ شزنی و 2-صفر جلو افتادن لیون در مجموع 2 بازی ظاهرا سرنوشت‌شان را پذیرفته بودند اما رونالدو به دنبال یک هت‌تریک دیگر بود. او آنتونی لوپز، هم‌بازی‌اش در تیم ملی پرتغال را وادار به یک واکنش فوق‌العاده کرد، با یک پنالتی بازی را به تساوی کشاند و سپس با پای غیرتخصصی‌اش شوت مرگباری را به سمت دروازه حریف زد و در دقایق تلف‌شده پشت یک ضربه آزاد ایستاد؛ ضربه‌ای که هم‌تیمی‌هایش امیدوار بودند به گل بعدی تیم‌شان تبدیل شود اما افسوس که این اتفاق نیفتاد. پیروزی لیون در بازی رفت زمانی کلید خورد که ماتیاس ده‌لیخت خارج از زمین در حال درمان بود و در بازی برگشت هم فلیکس زوآیر، داور بازی با 2 پنالتی عجیب موجب خشم هر 2 تیم شد. حتی با این وجود بانوی پیر نمی‌‌توانست غیرممکن را ممکن کند. از زمان آمدن رونالدو از رئال‌مادرید مسیر حرکت تیم در رقابت‌های اروپایی به شکل غیرمنتظره‌ای رو به عقب بوده است. حتی در ایتالیا نیز این تیم بعد از دبل کردن هر ساله خود تحت مربیگری مکس آلگری (و 2 بار از دست دادن سه‌گانه در بازی‌های فینال) فقط به بردن لیگ آن هم به خاطر وجود این بازیکن پرتغالی رضایت داد. هرچند شیوه فتح لیگ هم آن اقتدار قبل را نداشت. پس خرید رونالدو کمک بزرگی به مقتدرتر کردن بینکونری نکرد.


ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید