خراسان/ دختر ۲۳ ساله هستم. پدر بازنشستهام به همه رفتارهای من ایراد میگیرد و درباره همه کارهایم نظر میدهد. حتی با تلفن نمیتوانم در خانه صحبت کنم چون بعدش باید توضیح بدهم که چه فردی بود و چه چیزهایی گفت! احساس میکنم که چون پدرم روی تکتک رفتارهایم حساس است، افسرده شدم. چه کنم؟
نویسنده: زهرا موید| کاندیدای دکتری تخصصی مشاوره
مخاطب گرامی، بازنشستگی برای بسیاری از افراد، دورهای از تغییرات اساسی در زندگی است. گاهی این تغییرات باعث میشود فرد توجه و انرژی بیشتری را به خانواده معطوف کند، اما اگر این توجه به شکل دخالت مداوم، ایرادگیری و کنترل رفتارهای اعضای خانواده بروز کند، میتواند به روابط خانوادگی آسیب بزند.
نیاز به استقلال بخشی از فرایند رشد
شرایطی که توصیف کردید، فقط اختلافنظر میان پدر و دختر نیست، بلکه محدود شدن احساس استقلال و حریم خصوصی شماست. در ۲۳سالگی، نیاز به استقلال، تصمیمگیری شخصی و داشتن روابط اجتماعی مستقل، بخشی طبیعی از فرایند رشد است. وقتی برای یک تماس تلفنی ساده مجبور باشید پاسخگوی پرسشهای متعدد باشید یا برای رفتارهای روزمره خود توضیح بدهید، ممکن است بهتدریج احساس کنید اختیار زندگیتان را از دست دادهاید. تداوم چنین شرایطی میتواند احساس درماندگی، خشم، اضطراب و حتی علایم افسردگی را تشدید کند.
چه باید کرد؟
*اولین قدم، جدا کردن احساس مسئولیت از احساس گناه است. شما مسئول مدیریت هیجانها و رفتارهای خود هستید، اما مسئول برطرف کردن تمام نگرانیها و نارضایتیهای پدرتان نیستید. ممکن است رفتار او از نگرانی، عادتهای قدیمی یا دشواری سازگاری با دوران بازنشستگی ناشی شود؛ بااینحال، هیچکدام از این عوامل به معنای بیاهمیت بودن نیاز شما به حریم خصوصی نیست.
*در قدم بعد، زمانی را انتخاب کنید که هر دو آرام هستید و بدون سرزنش، درباره احساسات و نیازهای خود صحبت کنید. برای مثال، میتوانید بگویید: «بابا، میدانم که نگران من هستی، اما وقتی بعد از هر تماس تلفنی باید توضیح بدهم با چه کسی صحبت کردهام، احساس میکنم به من اعتماد نداری. دوست دارم در کنار رابطه خوبمان، فضای شخصی خودم را هم داشته باشم.» بهجای تلاش برای تغییر تمام رفتارهای او، از یک مرز مشخص و قابل اجرا شروع کنید؛ مثلاً این که درباره جزئیات مکالمات شخصی خود توضیح ندهید. البته اگر بیان این مرزها احتمال پرخاشگری یا به خطر افتادن امنیت شما را افزایش میدهد، بهتر است پیش از اقدام، از متخصص کمک بگیرید.
*همزمان، زندگی خود را به فضای خانه محدود نکنید. ارتباط با دوستان، ادامه تحصیل، اشتغال، فعالیتهای موردعلاقه و برنامهریزی واقعبینانه برای استقلال مالی و سکونتی میتوانند به بازیابی احساس اختیار شما کمک کنند.
احساس افسردگی را جدی بگیرید
احساس افسردگی شما نیازمند توجه جدی است. اگر غمگینی، بیانگیزگی، اختلال خواب، خستگی یا ناامیدی بهطور مداوم ادامه دارد، مراجعه به روانشناس میتواند به ارزیابی دقیق وضعیت و یافتن راهکارهای متناسب با شرایط خانوادگیتان کمک کند. به یاد داشته باشید که دوست داشتن والدین به معنای چشمپوشی از تمام نیازهای شخصی نیست.
پدرم بازنشسته شده و همه کارهایم را زیر نظر دارد!
1405/07/21 - 14:56
1.9K
1405/07/21 - 14:56
















