ايسنا/ در دهه ۹۰ ميلادي، سازمان اطلاعات مرکزي آمريکا (سيا) توليد يک وسيله نقليه زيرآبي بدون سرنشين (UUV) را مد نظر قرار داد. از آنجا که يک سازمان اطلاعاتي مانند سيا چنين پروژه‌اي را دنبال مي‌کرد، اين دستگاه با پوششي مبدل و به شکل يک گربه‌ماهي و به عنوان يک فناوري که براي جمع‌آوري نمونه‌هاي آب طراحي شده بود، معرفي شد.

اداره فناوري‌هاي پيشرفته سيا امکان توليد وسايل نقليه زيرآبي بدون سرنشين و ديگر فناوري‌هاي ربات آبي را با هدف جمع‌آوري اطلاعات مورد مطالعه قرار داده بود. سيا ربات خود را با مد نظر قرار دادن سرعت، استقامت، مانورپذيري، کنترل عمق، دقت ناوبري، خودمختاري و ارتباطات راديويي ساخت.

به عنوان پلتفرمي براي جمع‌آوري اطلاعات، ربات سيا نيازمند يک پوشش بود. اين سازمان ربات خود را به شکل يک گربه‌ماهي طراحي کرده و بر همين اساس «چارلي» معرفي شد. اما برخلاف يک گربه‌ماهي واقعي که به خوردن مواد زائد و ماهي‌هاي ديگر در کف درياچه‌ها و رودخانه‌هاي آب شيرين مي‌پردازد، ماموريت چارلي جمع‌آوري نمونه‌هاي‌ آب کشف‌نشده بود.

چارلي براي حفظ کنترل عمق داراي يک بدنه فشار و سيستم بالاست (Ballast system) بود. اين موارد، چارلي را تا حدي به يک زيردريايي تبديل مي‌کرد اما يک گربه‌ماهي واقعي از پروانه براي حرکت استفاده نمي‌کند، از اين‌رو مهندسان يک سيستم پيشرانه متشکل از دمي که همانند يک ماهي واقعي به طرفين حرکت مي‌کرد را به کار گرفتند. ماموران سيا چارلي را با يک سيستم کنترل بي‌سيم خط ديد هدايت مي‌کردند.

سيستم هدايت راديويي بي‌سيم‌ خط ديد قابليت استفاده از چارلي را بشدت محدود مي‌کرد زيرا مامور کنترل گربه‌ماهي بايد در همان نزديکي باقي مي‌ماند.

همچنين اين پرسش وجود دارد که يک ربات گربه‌ماهي دقيقا کجا به درد شما مي‌خورد. کره شمالي داراي مزارع پرورش گربه‌ماهي بسياري است اما آنها به تازگي در اين کشور راه‌اندازي شده‌اند و در دهه ۱۹۹۰ چندان رايج نبودند.

اينکه آيا چارلي در ماموريتي مورد استفاده قرار گرفته است يا خير مشخص نيست و شايد روزي همانند برخي ديگر از پروژه‌هاي پنهان سيا، مانند سنجاقک جاسوس، تمام حقايق درباره آن ارائه شود.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar