فارس/تالاب میانکاله از سال گذشته تاکنون همچنان تنها ۵۰ درصد آب دارد و با گذشت یک سال، وضعیت آبی این تالاب بهبود چشمگیری نداشته است.
آب میانکاله عقب نشسته است. تالابی که زمانی پهنهای گسترده از آب را در خود جای میداد، حالا تنها در نیمی از مساحتش آب دارد و ادامه این روند میتواند بخشهای بیشتری از این زیستبوم را در معرض خشکی قرار دهد. پشت این عقبنشینی فقط یک فصل کمبارش نیست.
کاهش تراز آب دریای خزر مستقیماً به میانکاله و خلیج گرگان رسیده و نگرانیها درباره آینده این تالاب را جدیتر کرده است.محمدرضا کنعانی، مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران، در حاشیه همایش دریای خزر به فارس گفته بود که تغییرات اقلیمی یکی از عوامل اصلی این وضعیت است. به گفته او، دمای آب خزر حدود یکونیم درجه افزایش یافته و همین موضوع میزان تبخیر را بالا برده است.
افزایش تبخیر در کنار سایر عوامل باعث شده بیلان آبی خزر منفی شود و کاهش تراز آب این دریا ادامه پیدا کند.اثر این اتفاق را میتوان در میانکاله دید. هرچه سطح آب خزر پایینتر برود، ارتباط آبی میان دریا و تالاب نیز دشوارتر میشود. خلیج گرگان هم از همین وضعیت تأثیر گرفته است و ادامه افت تراز میتواند دسترسی طبیعی تالاب به آب را محدودتر کند.
در سالهای اخیر لایروبی کانال آشوراده یکی از اقداماتی بوده که برای حفظ ارتباط آبی میان تالاب و خزر انجام شده است. این کانال در واقع مسیر ورود آب به پهنههای آبی میانکاله و خلیج گرگان را باز نگه میدارد.
اما این مسیر یک راهحل همیشگی نیست.کنعانی هشدار داده است که اگر تراز آب خزر به منفی ۲۹ متر برسد، دیگر آب نمیتواند به شکل طبیعی از این مسیر وارد تالاب شود.
از سوی دیگر، ماههاست که بحث استقرار ایستگاه پمپاژ مطرح است. مطالعات امکانسنجی این طرح انجام شده و مطالعات فاز اجرایی نیز از سوی شرکت آب نیرو دنبال شده است. حالا مسئله اصلی تأمین اعتبار است. اگر منابع مالی فراهم شود، ایستگاه پمپاژ میتواند از یک طرح مطالعاتی به پروژهای اجرایی تبدیل شود.
کارشناسان میگویند باید سریعتر گزینههای روی میز را عملی کرد چرا که کاهش آب در میانکاله میتواند شوری، کیفیت زیستگاه، پوشش گیاهی و شرایط زیست گونههای جانوری را نیز تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین هر طرحی برای نجات تالاب باید همزمان به کمیت و کیفیت آب توجه داشته باشد.
