ایسنا/ مدیر گروه پیشآگاهی مخاطرات جوی پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو تأکید کرد: النینو میتواند برای ایران یک فرصت باشد، به شرط آنکه کشور برای بارشهای احتمالی آماده باشد؛ چرا که افزایش بارش لزوماً به معنای افزایش ذخیره آب نیست و در صورت بارشهای شدید، خطر سیلاب افزایش مییابد.
مجید حبیبی نوخندان، مدیر گروه پیشآگاهی مخاطرات جوی پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو اظهار کرد: النینو بخشی از چرخه طبیعی «النینو ـ نوسان جنوبی» یا ENSO است که با تغییر دمای آبهای سطحی اقیانوس آرام، الگوهای جوی و بارشی در مناطق مختلف جهان را تحت تأثیر قرار میدهد.
وی گفت: النینو میتواند بر مسیر سامانههای بارشی، جریانهای جوی و انتقال رطوبت به منطقه اثر بگذارد و در برخی سالها شرایط را برای افزایش بارش در بخشهایی از ایران فراهم کند؛ با این حال، این پدیده بهتنهایی آبوهوای ایران را تعیین نمیکند و عواملی مانند نوسان اطلس شمالی، وضعیت اقیانوس هند و سایر الگوهای جوی نیز مؤثرند.
حبیبی نوخندان درباره وضعیت النینو در سال ۲۰۲۶ گفت: بر اساس دادههای اقیانوس آرام، این پدیده در حال تقویت است و احتمال وقوع یک النینوی قوی در پاییز و زمستان ۲۰۲۶-۲۰۲۷ مطرح شده است. با این حال، قوی بودن النینو به معنای قطعی بودن یک زمستان پربارش یا وقوع سیلاب در ایران نیست.
وی افزود: افزایش بارش پس از چند سال خشکسالی میتواند به بهبود رطوبت خاک، تغذیه برخی سفرههای زیرزمینی، تقویت پوشش گیاهی و کاهش موقت تنش خشکسالی کمک کند؛ اما اگر بارشها در مدت کوتاه و با شدت زیاد رخ دهند، بخش زیادی از آب به رواناب و سیلاب تبدیل خواهد شد.
این کارشناس همچنین بر اهمیت نوع بارش تأکید کرد و گفت: افزایش باران در ارتفاعات لزوماً به معنای افزایش ذخیره آب نیست. برف کوهستانی مانند یک مخزن طبیعی عمل میکند و کاهش سهم برف یا ذوب سریع آن میتواند منابع آب فصل گرم سال بعد را با مشکل مواجه کند.
حبیبی نوخندان با اشاره به تجربه سالهای گذشته اظهار کرد: برخی سالهای همراه با النینوی قوی، با بارشهای شدید و سیلاب در بخشهایی از کشور همراه بودهاند؛ با این حال، نمیتوان این رخدادها را صرفاً و بهطور قطعی به النینو نسبت داد، زیرا اقلیم ایران تحت تأثیر عوامل متعددی قرار دارد.
وی توصیه کرد پیش از اوج بارشهای پاییز و زمستان، وضعیت آبخیزها و سازههای آبخیزداری بررسی، نقاط پرخطر سیلاب شناسایی و سامانههای هشدار سریع تقویت شوند.
مدیر گروه پیشآگاهی مخاطرات جوی در پایان گفت: مهمترین نکته درباره النینوی ۲۰۲۶ این است که نه باید از آن ترسید و نه آن را دستکم گرفت. ایران باید همزمان با استقبال از بارشهای احتمالی، برای سیلاب، فرسایش خاک و تغییر ذخیره برف نیز آماده باشد.
















