رکنا/ قتل محمد به دست فاطمه حقیقتپژوه، پروندهای جنجالی را رقم زد؛ مادری که مدعی بود برای نجات دختر ۱۴ سالهاش از تعرض، دست به قتل زده بود، اما سالها بعد در زندان اوین اعدام شد.
فاطمه حقیقت پژوه، زنی حدوداً ۳۸ ساله و مادر دو دختر بود که نامش با یکی از پروندههای جنایی بحثبرانگیز ایران گره خورد؛ پروندهای که دفاع او از انگیزه نجات دخترش، به یکی از محورهای اصلی رسیدگی قضایی تبدیل شد.
ماجرا به فروردین سال ۱۳۸۰ بازمیگردد؛ زمانی که فاطمه با محمد، همسر صیغهای خود، زندگی میکرد. طبق روایت فاطمه، شب حادثه به دلیل سردرد شدید مواد مخدر مصرف کرده و به خواب رفته بود، اما نیمهشب با شنیدن سروصدا از اتاق دختر ۱۴ سالهاش، زهرا، بیدار شد.
فاطمه مدعی بود وقتی به اتاق دخترش رفت، محمد را در حال تعرض به زهرا دید. به گفته او، دخترش عریان بود و محمد او را در دستهایش گرفتار کرده بود. فاطمه برای متوقف کردن محمد وارد درگیری شد و در جریان این درگیری، با روسری او را خفه کرد.
اما ماجرا به قتل ختم نشد. فاطمه پس از مرگ محمد، جسد او را مثله کرد و بخشهایی از آن را در نقاط مختلف رها کرد. با کشف بقایای جسد و آغاز تحقیقات پلیسی، راز این جنایت آشکار شد و فاطمه شناسایی و بازداشت شد.
روند رسیدگی قضایی
فاطمه حقیقتپژوه در سال ۱۳۸۱ در دادگاه جنایی تهران محاکمه شد. اتهام او قتل عمد بود و دفاع اصلیاش این بود که برای نجات دخترش و جلوگیری از تعرض به او، دست به قتل زده است. زهرا نیز در دادگاه به نفع مادرش شهادت داد.
با این حال، دادگاه دفاعیات فاطمه را نپذیرفت و حکم اعدام برای او صادر کرد. در کنار این حکم، هفت سال حبس تعزیری و پرداخت دیه نیز در رأی دادگاه در نظر گرفته شده بود.
با وجود توقف اجرای حکم و تلاشهای بعدی برای جلب رضایت اولیای دم، این اقدامات به نتیجه نرسید.
سرانجام، در ۶ آذر ۱۳۸۷، حکم اعدام فاطمه حقیقتپژوه در زندان اوین اجرا شد و پرونده زندگی او به پایان رسید.
















