چرا سوپرانقلابیها همچنان به قالیباف حمله میکنند؟
![چرا سوپرانقلابیها همچنان به قالیباف حمله میکنند؟](https://app.akharinkhabar.ir/images/2024/08/26/4b6e86ac-b6a0-4c11-8688-6a60353d9851.png)
صبح نو/متن پیش رو در صبح نو منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
اقدام کمسابقه نمایندگان مجلس شورای اسلامی در روز چهارشنبه ۳۱ مرداد و رأی آنها به ۱۹ گزینه پیشنهادی دولت برای حضور در کابینه چهاردهم، اگرچه مورد توجه و تقدیر بسیاری از چهرهها و جریانات سیاسی و نمایندگان مجلس قرار گرفت؛ اما آنچنان که قابل پیشبینی بود، این اقدام با واکنشهایی از سوی سوپرانقلابیها قرار گرفت. این جریان مدعی بود که محمدباقر قالیباف در اعتماد صددرصدی مجلس به یاران پزشکیان تأثیرگذار بوده است.
در یکی از تندترین و عجیبترین واکنشها که مورد انتقاد بسیاری از فعالان فضای مجازی و رسانهای هم قرار گرفت، حمید رسایی، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی با کنار هم قرار دادن دو تصویر مشابه از دوره ریاست علی لاریجانی و محمدباقر قالیباف در مجلس نوشت: «آن نیز گذشت؛ این نیز بگذرد.» البته این اقدام و واکنش رسایی مسبوق به سابقه است، بعد از انتخابات اخیر مجلس به صراحت خواستار عدم پیروزی قالیباف در انتخابات ریاست مجلس شده بود. بااینحال رسایی با توئیت اخیر خود مدعی بود که محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای در رأی اعتماد نمایندگان به تمامی وزرای کابینه تأثیرگذار بوده است.
ادبیات مشابهت سازی قالیباف با علی لاریجانی بخشی از رویهای است که بلافاصله پس از رای اعتماد توسط افراد رادیکال و سوپرانقلابی آغاز شد. این ادبیات سعی دارد رای اعتماد نمایندگان به کابینه پیشنهادی را به قالیباف ربط دهد در حالی که به اذعان کارشناسان و فعالان سیاسی، قالیباف در طول ایام رای اعتماد به خوبی مجلس را اداره کرد و اجازه داد نمایندگان بدون فشار «لابی من ها» رای خود را آشکار کنند. درواقع تشبیه قالیباف با لاریجانی، بازتولید شبیهسازی با حسن روحانی است که توسط سعید قاسمی مطرح میشد، شباهتسازی که عملا تبدیل به طنز شده و توسط فعالان سیاسی و نیروهای انقلابی جدی گرفته نمیشود. چرا که این تهمت به شکلهای مختلف از سال ۸۴ بیان شده و اکنون به جای توصیف واقعیت تبدیل به دشنامی شده که مخالفان سوپرانقلابیِ قالیباف از عصبانیت به او نسبت میدهند.
دفاع تأثیرگذار پزشکیان از وزرای پیشنهادی
این موضوع در حالی رقم خورد که بررسی روند اتفاقات رخ داده در مجلس و کمیسیونهای آن بعد از معرفی کابینه پیشنهادی نشان میدهد مسائل دیگری موجب شده پزشکیان بتواند برای همه گزینههایش از مجلس اعتماد بگیرد.
یکی از عوامل مهم که موجب شد تمام کابینه دولت چهاردهم از مجلس رأی اعتماد بگیرند، سخنان مسعود پزشکیان، رئیسجمهور در روز جلسه رأی اعتماد و پیش از آغاز رأیگیری بود. مسعود پزشکیان در جلسات بررسی صلاحیت وزرا سه بار در بین همکاران سابق خود در صحن علنی مجلس شورای اسلامی حاضر شده بود و دو بار هم به ایراد سخنرانی پرداخت. در روز اعلام نتایج رأی اعتماد، پزشکیان پشت تریبون مجلس رفت و از وزرای خود دفاع کرد. او در سخنانی از نمایندگان مجلس خواست که گذشته را رها کنند و تأکید کرد که مجلس و دولت باید با تمام وجود به مردم خدمت کنند. پزشکیان مجددا از وحدت و تعامل با مجلس گفت و تأکید کرد که باید تلاش شود این وحدت و انسجام علیرغم همه عیبها برهم نخورد. به نظر میرسد این بخش از سخنان پزشکیان درباره وحدت، همکاری و تعامل توانست تأثیر خود را روی برخی از نمایندگان بگذارد و آنها را برای اعتماد به رئیسجمهور و وزرای پیشنهادی او متقاعد کند.
پزشکیان در روز رأی اعتماد توانست نظر اکثریت نمایندگان مجلس را جلب کند. این یکی از دلایلی بود که موجب شد پزشکیان و کابینهاش در قدم اول در مجلس شورای اسلامی موفق شوند.
معرفی کابینهای براساس وفاق ملی
از سوی دیگر مسعود پزشکیان در انتخاب اعضای کابینه تلاش کرده بود تا اکثرا افراد بیحاشیه را به مجلس معرفی کند و تقریبا گزینههای تندی به مجلس معرفی نشده بودند، یکی، دو نفری هم که مورد انتقاد بودند با سخنان پزشکیان توانستند رأی مثبت مجلس را بگیرند. پس میتوان گفت معرفی کابینهای با شعار وفاق ملی از دلایلی دیگری بود که موجب شد کابینه پیشنهادی به صورت صددرصدی از نمایندگان مجلس رأی اعتماد بگیرند.
رأیی که در حال حاضر به وزرای پیشنهادی داده شد، در شرایطی است که دولت و مجلس از دو جریان متفاوت هستند. اما با این حال طیف تندرو بر خلاف سر و صدا اکثریت ندارد و به همین دلیل برای کاهش فشار از خود همواره کارخانه دوقطبی سازی را روشن نگاه می دارد تا واقعیت را تحریف کند.
تأثیر حضور وزرای پیشنهادی در کمیسیونهای مجلس
یکی از نکات دیگری هم که در موضوع رأی اعتماد به وزرای پیشنهادی تأثیرگذار بود، حضور وزرای پیشنهادی دولت در همه کمیسیونهای تخصصی و غیرتخصصی مجلس بود. وزرای پیشنهادی دولت در روزهای قبل از رأی اعتماد با حضور در کمیسیونها، برنامههایشان را تشریح کردند و به سوالات و ابهامات نمایندگان پاسخ دادند، همین موضوع موجب شد نمایندگان بهتر و بیشتر با افراد معرفی شده از سوی پزشکیان آشنا شده و در جریان برنامههای آنها قرار گیرند.
پیش از حضور وزرای پیشنهادی دولت در کمیسیونهای مجلس، برخی از نمایندگان هیچگونه شناختی از برخی از افراد معرفی شده نداشتند و ممکن بود به همین دلیل به آنها رأی منفی بدهند؛ اما حضور وزرای پیشنهادی در کمیسیونهای مجلس موجب شد نمایندگان شناخت بهتری از وزرای پیشنهادی پیدا کنند و از نزدیک ببینند آنها چه برنامهای برای وزارتخانهها دارند و این موضوع نظر بسیاری از نمایندگان را تغییر داد.
سیاسی کاری تحریف کنندگان ماجرای رای اعتماد
با این وجود جریان ضد وحدت بعد از رای اعتماد مجلس به کابینه، فرصت را برای دور جدید حمله به قالیباف مناسب دیده و با تحریف واقعیت دوقطبی جدیدی ایجاد کردند. این چهرهها و جریانهای مدعی که همواره با نگاه طلبکار به جمهوری انقلابی نگریستهاند و به واسطه تنگ نظری، دایره انقلابیگری را کوچک کردهاند، در دو انتخابات سالهای ۹۲ و ۱۴۰۳ با نفی لزوم اجماع در نهایت از عوامل پیروزی جریان اصلاحات بودهاند اما اکنون با ادامه همان مشی طلبکارانه اتهام زنی به چهرههای انقلابی را ادامه میدهند. این گروهها و افراد پس از رای اعتماد کامل مجلس به کابینه بدون توجه به آرایش نیروهای سیاسی در مجلس و نحوه تعامل نمایندگان با رییسجمهور به بیان تحلیلهای عجیب درباره نسبت رییس مجلس و کابینه پرداختند؛ حال آنکه پیام این کابینه برای نمایندگان، تمایل رییسجمهور به همکاری ارزیابی شد و در نهایت وزرایی چون ظفرقندی و میدری هم تحت تاثیر نطق نهایی رییسجمهور با رای مثبت نمایندگان مواجه شدند.
نکته دیگری که این گروهها در تحلیل خود وارد نمیکنند، وزن بالای فراکسیون اقلیت در مجلس است که با توجه به همسویی با دولت عملا امکان لابی و رایزنی بهتری پیدا کرده و به همین واسطه عملکرد بهتری از نمایندگان مخالف برخی وزرا داشته و از این جهت نمیتوان بدون اشاره به این وجه ماجرا صرفا با سیاسی کاری و دوقطبیسازی ماجرای رای اعتماد را تحلیل کرد.
برگزاری خوب جلسه رأی اعتماد
نکته مهم دیگر مشی سیاسی قالیباف پس از انتخابات ۱۵ تیر است که به جای ادامه انتخابات، تلاش کرده با عقلانیت انقلابی زمینه همکاری و تعامل مجلس و دولت برای حل مشکلات را فراهم کند و رقابت انتخاباتی را در مجلس ادامه ندهد که گویا خوشایند سیاسی کاران نیست.
در حقیقت محمدباقر قالیباف در روز رأی اعتماد با مدیریت خوب خود تلاش کرد تکلیف دولت سریعتر مشخص شود و کابینه بتواند با سرعت پیگیر مسائل و موضوعات کشور شود، از طرفی مجلس دوازدهم هم که تازه تشکیل شده، بتواند زودتر پیگیر مسائل و موضوعات مرتبط باشد. مدیریت قالیباف در زمان بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی جدا از اینکه مورد حمایت جریانات همسو قرار گرفت، تحسین جریانات منتقد وی را هم برانگیخت. تدبیر رئیس مجلس در زمان بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی و در جریان رأی اعتماد به وزرای پیشنهادی مانع لابیگریهای مذموم و برنامهریزیشده له یا علیه وزیران شد. البته این موضوع انتقادات سوپرانقلابیها را در پی داشت، ولی در مجموع اتفاق خوبی بود که در این دوره رخ داد. سعهصدر قالیباف در مقابل کسانی که ویدئو پر کردند و قسم خوردند که نگذارند او رئیس مجلس باشد هم از نکات قابل توجه است.
مدیریت شایسته قالیباف
قالیباف با سابقهای چهارساله که در ریاست مجلس پشت سر گذاشته، اکنون تصمیم گرفته است با قدرت و قاطعیت از کیان مجلس دفاع کند و اجازه ندهد برخی سازهای ناکوک و ستیزهجو بر حرکت انقلابی مجلس تأثیر بگذارد. این قاطعیت و اقتدار البته منافاتی با وظایف نمایندگی و استقلال نمایندگان در اتخاذ مواضع آنها ندارد. چنانکه رسایی در نوبت عصر باز هم در تذکری آییننامهای، به توئیت اخیر معاون پارلمانی رئیسجمهور اشاره کرد که ادعا کرده بود: «وزرا با تأیید رهبری معرفی میشوند.» رسایی با ذکر سوابقی از این قبیل ادعاها که در دولت دوم روحانی نیز تکرار شده بود، به تکذیبیه این ادعاها از سوی دفتر رهبر معظم انقلاب اشاره کرد و با تقبیح این ادعاها خواستار اعلام نظر رئیس مجلس شد و قالیباف در پاسخ به رسایی گفت: «حرف دقیقی زدید و من تأیید میکنم.»
این خاصیت کشورهای متمدن و توسعهیافته است که مدیران قدرتمند خود را تقویت و آنان را حفظ میکنند و ما نیز باید اکنون که شعار وفاق در هر کوی و برزنی شنیده میشود با عبور از برخی دوقطبیهای هیجانی به این سمت برویم که ظرفیتهای بالفعل مدیریتی را با دغدغههای ویرانگر نفسانی از بین نبریم و بیش از این به کشور صدمه نزنیم. دولت و کشور برای آینده خود به چنین رفتارهای قاعدهمند و ترازی نیاز دارد.
علت حمله به قالیباف
برخی معتقدند انتقاداتی که در جلسه رأی اعتماد و پس از آن به قالیباف مطرح شد، ریشهای در گذشته دارد و تنها به موضوع رأی اعتماد باز نمیگردد.
دکتر محمدحسین شاکریزاده، استاد دانشگاه و فعال سیاسی و اجتماعی در اینباره میگوید: «پروژه تخریب، افترا و تهمت به محمدباقر قالیباف از سال ۸۴ که ایشان وارد عرصه سیاسی شد، توسط اصلاحطلبان رادیکال و سوپرانقلابیها شروع شد و تا به امروز ادامه دارد، ریشه این تخریبها در قدرتطلبی محض و بدون تقوای این جریانها است.» او ادامه میدهد: «در تمام مدتی که قالیباف مسئولیت داشته ثابت کرده در عین اقتدار و ثبات قدم، در حفظ موازین انقلاب اسلامی و همچنین استفاده از افراد متعهد و کارآمد برای پیشبرد امور کشور هرگز سیاسیکاری و سیاسیبازی نکرده و به هیچ جریان و فردی باج نداده و این یکی دیگر از دلایل تخریب محمدباقر قالیباف است.»
شاکریزاده تصریح میکند: «در جبهه سوپرانقلابیها انتظار میرفت پس از تصدی قالیباف بر صندلی ریاست مجلس و اطلاق عبارت مجلس انقلابی برای مجلس یازدهم از سوی رهبری و به موجب وضعیت حساس کشور و لزوم همراهی و همافزایی همه جناحهای سیاسی، خط تخریب رادیکالها علیه قالیباف اندکی کاهش یابد؛ اما سیاستزدگان نشان دادند نانشان در گرو تخریب رقیب است.»
این استاد دانشگاه تأکید میکند: «آقای قالیباف فرد مورد اعتماد رهبر معظم انقلاب است و در هر جایی از جنگ تا شهرداری تهران، نیروی انتظامی و مجلس حضور داشت، اقدامات ارزندهای به ارمغان آورده است. ازاینرو محمدباقر قالیباف جزو ذخایر نظام به حساب میآید و برای خدمترسانی به مردم روز و شب ندارد.»
به نظر میرسد آنچه در مجموع در رأی اعتماد به تمامی وزرا اتفاق افتاد، یکی برای دفاع پزشکیان از وزرای پیشنهادی و دیگری برای تقویت نگاه و نظر و وفاق ملی بود. نمایندگان برای تقویت رویکرد وفاق ملی پا پیش گذاشتند، البته همانطور که گفته شد پزشکیان نیز به خوبی حضور پیدا کرد و منش ساده و دلنشین و منطق مفاهمهآمیز و مسالمتآمیز ایشان جواب داد.