سرمقاله ابتکار/ وقتی سونامی حیرت کسی را برنمی‌انگیزد

ابتکار/ «وقتي سونامي حيرت کسي را برنمي انگيزد» عنوان يادداشت روز روزنامه ابتکار به قلم اشکان بنکدار جهرمي است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد: هر روز که مي‌گذرد ابعاد تازه تري از سونامي فساد و غارت بيت المال در دولت به اصطلاح عدالت محور گذشته آشکار مي‌گردد. رقمهاي نجومي در گزارشهاي سريالي نيز آن قدر در اين چند ماهه فراگير شده که ديگر کسي را به بهت و حيرت وا نمي‌دارد. در همين چند روز گذشته در تازه ترين اخبار از پرونده‌هاي در حال پيگيري سازمان بازرسي کل کشور، يکي از مديران استاني بدون حتي يک ساعت مأموريت، 12 ميليارد تومان حق مأموريت و 530 ميليون تومان پول غذا دريافت کرده‌است! در استاني ديگر اماعده‌اي 70 ميليارد تومان حقوق عوارض دولتي را در خصوص گمرک پرداخت نکرده‌اند که احتمال مي‌رود ارزش مالي اين پرونده به يکصد ميليارد تومان هم برسد. رئيس جمهور در سفر خود به هرمزگان نيز با اشاره به پرونده بابک زنجاني و دادن نفت خام به او گفت: «رقم اختلاس 9 هزار ميليارد تومان است و تازه ما مطمئن نيستيم که همه‌اش همين باشد» در پرونده ديگري سرپرست دادگاه‌هاي کيفري استان تهران درباره آخرين جزئيات پرونده اختلاس از بيمه ايران و استانداري تهران خبر داد که هنوز احکام متهمان اين پرونده ابلاغ نشده‌است. رئيس پليس آگاهي استان خوزستان نيز از کشف پرونده اختلاس يک ميليارد و 57 ميليون ريالي در بانک‌هاي اين استان با دستگيري يک متهم خبر داد. پيش از اين اما در 17 بهمن‌ماه دادستان رشت گفت که تمام اعضاي شوراي دوره سوم شهر رشت به جز دو نفر درگير پرونده اختلاسي هستند که متهمان اين پرونده با قرار چند ميلياردي آزاد شده اند. وي همچنين به اختلاس شهردار سابق آستانه اشرفيه اشاره کرد و افزود که وي بخشي از پولي را که اختلاس کرده برگشت داده اما با اين عمل تبرئه نمي‌شود. مصطفوي‌نيا همچنين گفت: «پرونده 600 ميليارد ريالي اختلاس آموزش و پرورش مورد رسيدگي قرار گرفته و به قطعيت رسيده است ولي پرونده‌هاي غيرقطعي ديگري نيز وجود دارد.» اما چرا از انقلابي که عدل علي (ع) را سرلوحه کار داشته، پس از سه دهه، ميوه تلخ فساد در قامت دولتي نوکيسه پرور و اهل چپاول پديد آمد؟ چرا اکنون بايد شاهد سريال ناتمام اخبار غارت سرمايه‌هاي ملتي باشيم که شانه هاشان زير بار تحريمها ي ظالمانه دول غربي و باج خواهي کشورهاي به اصطلاح دوست بسي زخم برداشته است؟ چرا مجلس ناظر بر دولت و سازمانهاي نظارتي ديگر هشت سال چشم بر عملکرد مخرب دولت گذشته بستند؟ چرا دلسوزان کشور با کوچکترين انتقاد با هجمه روبه رو مي‌شدند،که اگر چنين نشده بود اکنون شاهد جسارت بي حد بر تصرف اموال ملي از سوي مديران بزرگ و کوچک دولت سابق نبوديم. سالها به بهانه دور زدن تحريمها بس ناروايي‌ها کردند و نهايتاً آنها که دور زده شدند ملت ايران بودند. گناه دولت احمدي نژاد تنها در اين نبود که مديرانش دست به فسادي گسترده مي‌زدند و نور چشمي هايش در عطش فوق العاده بلعيدن سرمايه ملت، خزانه را شخم مي‌زدند بلکه دولت مهرورزي (!) آن چنان فضا را مسموم از بي قانوني و حرص و فساد نموده بود که حتي شوراها نيز که قرار بود روزي ناظر بر عملکرد مالي مسؤولين شهري باشند در کنار شهرداران در مسابقه حرام خواري سعي مي‌نمودند از شکار افتاده اي به نام بيت المال، لقمه خود را هر چه بيشتر برگيرند تا مبادا از بقيه گرگها عقب بيفتند. احمدي نژاد با آن کاپشن بهاري و صورت مستضعف گونه اش، با آن شلوار ورزشي و پژوي دست دومش آنچنان آتش حرصي را در دل مفسدان انداخت که پردرآمدترين دولت تاريخ ايران را به مقروضترين بدل کرد. گرچه فساد دولتي در کشور ما بدون سابقه نبوده، ولي کيست که نداند اوج اين چپاول در هشت سال گذشته رخ داده است؟ سلطه دولت بر ذخاير ملي گرچه هميشه نقطه جذب فاسدان به حساب آمده ولي آيا کام ايشان در هيچ دوره اي شيرين تر از 8 سال گذشته بوده است؟ وقتي متملقين وکيل الدوله راه را بر نقد مفسدان در مجلسي که قرار است حافظ منافع ملت باشد مي‌بستند تا مبادا کارتهاي هديه مليوني شان از دستشان برود، وقتي که بر دهان و دست و پاي مطبوعات غل و زنجيري بس بزرگ مي‌زنند و روزنامه نگار را مجبور مي‌کنند ببيند، خون دل بخورد ولي ناله اش را در دل خودش فرياد زند چه انتظاري از بهبود اوضاع مي‌توان داشت؟ مردم ايران هم گرچه با هزينه اي بس گزاف، اما درسي گرفتند که در شناحت افراد بيشتر دقت کنند و تجربه اي اندوختند که با نقاشي مار فريفته نشوند و راه را بر صاحبظران دلسوز نبندند. زين پس شايد عبرت گرفته باشيم که در پس يک قيافه فقيرانه و لباسي ساده، باطني پيچيده به انواع فساد و ناکارآمدي ممکن است وجود داشته باشد که اشتهاي عظيمي در بلعيدن يک جاي خزانه يک مملکت نفت خيز دارد. اميد که به دنبال بيداري 24 خرداد در انتخابات مجلس دهم نيز راه بر متملقين ضد ملت بسته شود.