وطن امروز/ « رمزگشايي رهبر انقلاب از جمله تاريخي امام(ره) » عنوان ديدگاه در روزنامه وطن امروز به قلم بنيامين شکوهفر است که ميتوانيد آن را در ادامه بخوانيد:
29 دي 1359 بود که امام راحل براي نخستينبار، جايگاه مجلس را در «راس امور» خواندند و در جمع گروهي از کارگران و کارمندان چاپخانه ۱۷ شهريور، کارکنان صنايع دفاع ملي و پرسنل انبارهاي نيروي هوايي و قصر فيروزه، پرسنل سپاه پاسداران اصفهان و کميته انقلاب اسلامي برازجان فرمودند: «مجلس را که در رأس همه امور است تقويت کنيد و دنبال اين باشيد که يک مجلس قوي قانونگذاري داشته باشيم تا بتوانند مملکت را به راه راست ببرند».
2 سال بعد يعني 6 آذر 1361، امام بار ديگر بر اين معنا تاکيد کردند و اين بار در جمع دانشجويان عضو دفتر تحکيم وحدت انجمنهاي اسلامي دانشگاههاي سراسر کشور، بيان کردند: «به مجرد اينکه در ذائقه يکي يک مطلبي درست نيست، فورا هجوم نکنند و اينکه کارشکني بکنند و- عرض بکنم- تضعيف بکنند دولت را. و همينطور راجع به مجلس که مجلس در رأس همه امور واقع است، بايد تأييد بکند ملت و هيچوقت اينطور نباشد که تضعيف بکند». و در نهايت 12 ديماه سال 62، براي سومين بار از سوي امام خميني، مجلس در راس امور عنوان شد و ايشان در جمع فرمانداران و بخشداران سراسر کشور و اعضاي شوراهاي اسلامي روستا اظهار کردند: «بايد عرض کنم يکي از اموري که مطمح نظر آنهايي است که ميخواهند اين انقلاب را به شکست برسانند قضيه مجلس است. مجلس يک چيز سهلي نيست کارش. مجلس يک چيزي است که در رأس همه اموري که در کشور است، واقع است. يعني مجلس خوب همه چيز را خوب ميکند و مجلس بد همه چيز را بد ميکند».
و به اين ترتيب عبارت تاريخي «مجلس در راس امور است» در همه سالهاي بعد از فرمايش امام راحل، يگانه جملهاي بود که جايگاه واقعي مجلس در نظام جمهوري اسلامي را نشان ميداد. البته پرواضح است مقصود امام از اين گزاره، آن چيزي است که مجلس بايد باشد و نه لزوما آن چيزي که در دورههاي مختلف و در عرصه عمل بوده است؛ چنانکه از دوره اول تا دهم، عملکرد مجالس مختلف مويد اين تلقي است و الزاما همه نمايندگان مجلس در طول ادوار مختلف قوه مقننه بر طريق صواب و به گونهاي که مجلس را در راس امور قرار دهند، حرکت نکردهاند. نمونههاي کوچکي از اين ادعا را ميتوان در رويدادهايي نظير تحصن برخي نمايندگان مجلس ششم و همچنين فساد مالي برخي نمايندگان در همين دوره اخير جستوجو کرد. البته مقصود نگارنده، واکاوي عملکرد مجالس در دورههاي گوناگون نيست و قطعا چنين کاري نيازمند پژوهشي مستوفاست اما به ميزاني که حافظه تاريخي ياري ميکند، با قاطعيت ميتوان گفت بسياري از نمايندگان در طول همه سالهاي گذشته، نهتنها در جهت استقرار مجلس در جايگاه حقيقي آن که مدنظر امام راحل، رهبر حکيم انقلاب و خبرگان قانون اساسي بوده است گام برنداشتهاند، بلکه بالعکس عملکردشان در راستاي تقليل و تخفيف اين جايگاه بوده است.
* مجلس چگونه ميتواند در راس امور باشد؟
اين پرسشي است که با گذشت 40 سال از بيان آن توسط امام راحل، اکنون در پيام رهبر معظم انقلاب به افتتاحيه مجلس يازدهم به صراحت به آن پاسخ داده شده است و از آنجا که هيچ فرد و مرجعي به اندازه شخص مقام معظم رهبري صلاحيت و توانايي تفسير گفتار و گفتمان امام راحل قدسالله نفسه الزکيه را ندارد، ميتوان اين پاسخ را به نوعي تفسير جمله تاريخي امام درباره مجلس و رمزگشايي ابعاد مختلف آن دانست. حضرت آيتالله العظمي امام خامنهاي مدظلهالعالي در بخشي از پيامشان به افتتاحيه مجلس يازدهم مرقوم فرمودند: «آنگاه که نمايندگان مجلس با شناخت درست از شرايط و اولويتهاي کشور و با کارشناسي، حضور فعال و منظم، پاکدستي و امانتداري، وظايف خود را انجام دهند، مجلس نقطه اميد مردم و نقطه اتکاي مجريان و به معني حقيقي در رأس امور کشور خواهد بود».
بيترديد اين تفسير معظمله از کلام امام خميني(ره)، فصلالخطابي است براي همه کساني که در همه اين سالها با هر نوع عملکردي تلاش داشتهاند «مجلس در راس امور است» را مصادره به مطلوب کنند يا از آن در جهت منافع سياسي و اقتصادي خود بهره ببرند.
اين بخش از پيام رهبر معظم انقلاب، دقيقا تاکيد بر همان معنايي است که خبرگان قانون اساسي در اصل شصت و هفتم قانون اساسي مقرر کردند؛ آنجا که نمايندگان در برابر قرآن مجيد، به خداي قادر متعال سوگند ياد ميکنند و با تکيه بر شرف انساني خويش تعهد ميکنند که پاسدار حريم اسلام و نگاهبان دستاوردهاي انقلاب اسلامي ملت ايران و مباني جمهوري اسلامي باشند، وديعهاي را که ملت به آنان سپرده به عنوان اميني عادل پاسداري کنند و در انجام وظايف وکالت، امانت و تقوا را رعايت کنند و همواره به استقلال و اعتلاي کشور و حفظ حقوق ملت و خدمت به مردم پايبند باشند، از قانون اساسي دفاع کنند و در گفتهها و نوشتهها و اظهارنظرها، استقلال کشور و آزادي مردم و تأمين مصالح آنها را مدنظر داشته باشند.
بازار