فرارو/ متن پيش رو در فرارو منتشر شده و انتشار آن در آخرين خبر به معناي تاييد تمام يا بخشي از آن نيست "فردريک کمپ" رئيس و مدير اجرايي انديشکده شوراي آتلانتيک در مقاله‌اي از رويکرد چين به انتخابات رياست جمهوري آمريکا مي‌نويسد.

وي معتقد است: چين فقط و فقط به دنبال منافع خود است و سعي دارد به طرق مختلف، موقعيت رهبري آمريکا در جهان را مخدوش و خود را به عنوان يک جايگزين معتبر و قابل اتکا معرفي کند. وي در اين باره مي‌نويسد: «جمهوري خلق چين همزمان با گرفتاري‌هاي گسترده آمريکا در زمينه شيوع ويروس کرونا، رکود فراگير اقتصادي، اعتراضات ضدنژادپرستي و برگزاري انتخابات رياست جمهوري در اين کشور، در حالِ ساخت و ايجاد واقعيت‌هاي جديدي در عرصه ميداني است. اين کشور در برهه کنوني، نفوذ خود را در اقصي نقاط جهان (از منطقه بالکان گرفته تا درياي چين جنوبي)، به نحو قابل توجهي گسترش بخشيده است». چين همچنين در هفته جاري، شرايط و وضعيت جديدي را نيز در منطقه اقيانوس آرام ايجاد کرد. راي دهندگان در "جمهوري کريباتي" (کشوري که در سال ۱۹۷۹، استقلال خود را از انگلستان به دست آورد)، "تانتي مامائو" رئيس جمهور اين کشور را با راي قاطع خود به قدرت بازگرداند. ناظران و کارشناسان، موفقيت مامائو را نتيجه حمايت قدرتمندانه وي از برقراري روابط با چين و قطع کامل روابط ديپلماتيک با تايوان (که چين آن را جز خاک خود مي‌داند) ارزيابي کرده اند. جالب اينکه روزي کاپيتان "جيمز کوک" انگليسي، کريباتي را کشف کرد با اين حال، اکنون اين کشور که در اقيانوس آرام واقع شده بايد ميزبان خيل عظيم گردشگران چيني باشد و يا حتي امکان دارد در آينده‌اي نه چندان دور، کشتي‌هاي جنگي چيني عازم اين منطقه شوند. نتيجه انتخابات رياست جمهوري در کريباتي، بيش از يک معنا (نفوذ گسترده چين در اين کشور) را با خود به همراه دارد. اينطور به نظر مي‌رسد که چين در شرايط فعلي که شيوع ويروس کرونا، آسيب‌هاي جدي را به آمريکا وارد کرده، سعي دارد دامنه نفوذ جهاني خود را به هزينه واشنگتن گسترش بخشد. آنچه در کريباتي اتفاق افتاد، از دو منظر به چين جهت دستيابي به اين دستور کار کمک مي‌کند: اول، چين با نفوذ خود در اين کشور توانست شمار کشور‌هايي را که در جهان، تايوان و نه چين را به رسميت مي‌شناسند به عدد ۱۵ کاهش دهد. از سويي، اين کشور با نفوذ خود در کريباتي مي‌تواند ميزان حضور خود در آب‌هاي بين المللي که در سلطه فرماندهي ايندوپاسفيک آمريکا هستند را نيز توسعه گسترش دهد. اين موضوع توجه من را به سمت بحث‌هاي کهنه و بي معني در واشنگتن مبني بر اينکه رئيس جمهور چين "شي جين پينگ" مي‌خواهد از چه کسي (ترامپ يا بايدن) در انتخابات آتي رياست جمهوري آمريکا که قرار است در ماه نوامبر برگزار شود، حمايت کند، جلب مي‌کند. در آمريکا اين بحث وجود دارد که رئيس جمهور چين حاضر است از تمامي ابزار‌هاي خود نظير ابزار‌هاي اطلاعاتي و يا تجاري استفاده کند تا نتيجه مطلوبش را در جريان انتخابات آمريکا و پيروز فرد مورد نظر چين، به کار گيرد. اولويت "شي جين پينگ" در انتخابات رياست جمهوري آمريکا واقعيت اين است که شي جينپينگ رئيس جمهور چين از مدت‌ها قبل تصميم خود را مبني بر اينکه چه کسي بايد پيروز انتخابات رياست جمهوري آمريکا شود، گرفته است. وي به دنبال آن است که "چين" پيروز اين انتخابات باشد. آمريکا اکنون در شرايط عجيبي گرفتار آمده و در حال گذراندن يکي از مبهم‌ترين دوران تاريخ خود است. اين وضعيت مي‌تواند حتي با برگزاري انتخاباتي که نتيجه نهايي آن نيز چندان مشخص نيست، وخيم‌تر و مبهم‌تر هم شود. آمريکا نقش جهاني (موقعيت رهبري خود در جهان) خود را مديون جذابيت و کارآمديِ نهاد‌ها و سازمان‌هايي بوده که آن‌ها را ايجاد کرده است. با اين حال، اين جذابيت حتي مدت‌ها قبل از مديريت فوق العاده بد اين کشور در بحث بحران شيوع ويروس کرونا، خدشه دار شده بود. در شرايط کنوني، تعدا مرگ و مير بر اثر ابتلا به ويروس کرونا در آمريکا، از ۱۲۷ هزار نفر عبور کرده و آمار مبتلايان به اين ويروس در آمريکا نيز روز به روز افزايش مي¬يابد. اين ميزان از ناکارآمدي موجب شده تا بسياري از دوستان و متحدان آمريکا در اقصي نقاط دنيا در مورد ابرقدرتِ محبوب خود دچار سردرگمي و حيراني شوند. در اين اثنا، رهبران چين به شرکاي جهاني خود مي‌گويند که موقعيت کنوني آمريکا حاکي از اين است که موقعيت رهبري اين کشور در جهان در حال افول است و آمريکا چيزي جز يک مدلِ فريبنده و متزلزل را براي جهانيان ارائه نمي‌دهد. پکن بيش از همه بر اين نکته تاکيد دارد که مدل رهبري جهاني آمريکا، بيش از اينکه در کنار ديگران قرار داشته باشد، از بالا به آن‌ها مي‌نگرد و در واقع، نگاهي يک سويه به آن‌ها دارد. در گذر زمان، اين احتمال وجود دارد که ايالات متحده دست به اصلاح خود بزند کما اينکه پيش از اين نيز در برهه‌هاي تاريخي مختلف دست به چنين اقدامي زده است. در عين حال، چين، هرچه به جلو مي‌رود، به ادعا‌هاي اصلي خود در بحث مديريت جهاني با توجه به اجراي رويه‌هايي نظير مناسبات تجاري ناعادلانه و زورگويي‌هاي ديپلماتيک، آسيب مي‌زند. در هفته گذشته همچنين نشانه‌هاي دال بر محتاط‌تر شدنِ اروپا در تعاملاتش با چين نيز آشکار شد. اخيرا رئيس کميسيون اروپايي پس از ديدار با هياتي از رهبران چين اعلام کرد: «ما همچنان روابط غيرمتعادلي در بحث‌هاي تجاري و سرمايه گذاري با چين داريم». وي با موضع گيري‌هاي خود سعي دارد تا چيني‌ها را نسبت به دسترسي اروپا به بازار‌هاي چين و وعده‌هايي که اين کشور در زمينه انجام سرمايه گذاري به اروپا داده، متقاعد کند. از سويي، آمريکا نيز به تازگي و به نحو شگفت انگيزي، پيشنهاد "جوزپ بورل" که از مدت‌ها قبل مطرح شده بود و دولت آمريکا تا مدت‌ها نسبت به آن بي تفاوت بود، يعني انجام گفتگو‌هاي گسترده ميان اروپا و آمريکا در مورد چين را پذيرفت. اين کشور همچنين در مدت اخير، بر شدت حمايت نظامي خود از متحدانش در جنوب شرق آسيا افزوده است. کنگره آمريکا حتي در اين زمينه از ارائه "ابتکار بازدارندگي پاسيفيک" با بودجه‌اي بالغ بر ۷ ميليارد دلار و با هدف تقويت قدرت دريايي کشور‌هاي منطقه شرق آسيا در برابر اقدامات چين خبر داده است. چين و استفاده از فرصت‌هاي مختلف جهت تضعيف آمريکا چين از هر فرصتي براي پرکردن خلا موقعيت رهبري و هژموني آمريکا در جهان استفاده مي‌کند. به عنوان مثال، اين کشور در بحث مقابله با شيوع ويروس کرونا، بر خلاف آمريکا که راه خود را مي‌رود و حتي بودجه سازمان بهداشت جهاني را هم قطع کرده، فعالانه حضور دارد و به کشور‌هاي مختلف، کمک‌هاي فراواني را جهت غلبه بر کرونا ارائه مي‌کند. اين کشور همچنين در شرايط کنوني اقدامات زيادي را در راستاي ايجاد يک ارز ديجيتالِ مخصوص به خود انجام مي‌دهد و سعي دارد شرايطي را فراهم کند تا استفاده از پول ملي اين کشور يعني "يوآن" در عرصه تجارت بين¬الملل، بيش از پيش رايج شود. چين از اين رهگذر مي‌خواهد دلار آمريکا را در بلند مدت تضعيف کند و قدرت تحريمي را از آمريکا گرفته و حتي خود ابزار‌هاي جديد تحريمي بيابد. "کريسيتين لي" در نشريه پوليتيکو مي‌نويسد: «دولت ترامپ علاقه و تمايل کمي به فعاليت در قالب نهاد‌هاي بين المللي از خود نشان مي‌دهد. با اين حال، چين با درک اين مساله، بر شدت بر حضور و فعاليت‌هاي خود در نهاد‌هاي بين المللي افزوده و از اين طريق سعي دارد جاي آمريکا را پُر کند. اين مساله به خوبي جايگاه چين به عنوان يک قدرت نوظهور را نشان مي‌دهد و حاکي از اين است که پکن اهداف بلندپروازانه تري را در سر دارد». چين همچنين بر ميزان فشار‌هاي خود به تايوان افزوده و با تشديد فعاليت‌هاي نظامي خود در نزديکي تايوان سعي دارد تا اين کشور را تحت فشار قرار دهد. پيشتر برخي رهبران نظامي چيني گفته اند که مايلند تايوان در صدمين سالگرد تاسيس حزب کمونيست چين، به سرزمين مادر (چين) ملحق شود. اين مسائل همه و همه حاکي از اين هستند که آمريکا در آستانه انتخابات رياست جمهوري خود با چالش جديِ چين مواجه است و راهي جز بررسي دقيق اين تهديد و همکاري با متحدانش جهت دفع آن ندارد. طرح اين مساله که چين به دنبال طرفداري از بايدن يا ترامپ است، کاملا اشتباه مي‌باشد. چين فقط و فقط به دنبال منافع خود و کسب موقعيت رهبريِ جهان است.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد

instagram.com/akharinkhabar