برگزیده

بازگشت تقلب

اعتماد

بروزرسانی 1399/11/29 - 11:24

اعتماد/متن پيش رو در اعتماد منتشر شده و انتشار آن به معني تاييد تمام يا بخشي از آن نيست.

روزهاي پاياني اسفند 1396، رييس پليس مبارزه با مواد مخدر پايتخت، اعلام کرد: «بيشتر کشفيات ما مربوط به ترياک و سپس هرويين است اما آمار کشفيات کراک به دليل تبليغات منفي تقريبا به صفر رسيده است. وقتي از معتادان مي‌پرسيم چرا ديگر سراغ کراک نمي‌رويد، مي‌گويند چون بدن آدم کرم مي‌زند. تاثير اين موضوع به حدي بوده که کراک، ديگر به تاريخ پيوسته است.»
15 دي ماه سال جاري، يکي از ماموران شبکه مقابله با قاچاق مواد مخدر، اعلام کرد که به دنبال يک عمليات گسترده در استان گلستان، 95 کيلو کراک و هرويين از قاچاقچيان کشف شده است. اخبار کشفيات «کراک»، پيش از اين تاريخ و ظرف 3 سال گذشته هم به خروجي خبرگزاري‌ها رسيده بود؛ 26 اسفند 96: کشف 686 کيلو و 812 گرم کراک از دو تانکر سوخت ورودي از افغانستان در گمرک ايران /6 خرداد 97: کشف 5 کيلو کراک در ورودي شهر نهبندان / 13 آبان 97: کشف 12 کيلو کراک در شهرستان تايباد /26 ارديبهشت 98: کشف يک کيلو و 200 گرم کراک در شهر کرمان /26 فروردين 99: کشف 50 کيلو کراک در مشهد /15 ارديبهشت99: کشف يک کيلو کراک در مشهد /25 ارديبهشت 99: کشف 85 کيلو کراک در مرز ميرجاوه / اول خرداد 99: کشف 400 کيلو کراک در زاهدان / 25 خرداد 99: کشف 3 کيلو کراک در مشهد / 11 مهر 99: کشف 155 کيلو کراک در محور کرمان - زرند / 15 آبان 99: کشف 373 کيلو کراک در مرز ميرجاوه .
وقتي دستگاه مقابله با قاچاق مواد مخدر، عددي از کشفيات اعلام مي‌کند، محتواي اين اعلام بايد با ادبيات رايج در شبکه پليسي و امنيتي کشور تحليل شود. ادبيات رايج در اين شبکه، مي‌گويد که عدد کشفيات هر ماده مخدر يا محرک، معادل يک‌سوم از کل حجم محموله ورودي است چون دستگاه‌هاي مقابله با قاچاق مواد مخدر در ايران، در بهترين شرايط، موفق به کشف 30 درصد از کل واردات و توزيع يک ماده مخدر يا محرک مي‌شوند در حالي که 30 الي 40 درصد از محموله ورودي، در داخل کشور و در بازار خرده‌فروشي مواد مخدر رسوب مي‌کند و حدود 30 الي 40 درصد هم براي ترانزيت به خارج از کشور، بارگيري مي‌شود.
بنا به گزارش‌هاي رسمي ماموران گمرک، نيروي انتظامي و وزارت اطلاعات، در فاصله اسفند 1396 تا دي ماه 1399، بيش از 1972 کيلو کراک در شرق، شمال شرق و جنوب شرق کشور کشف شده و اگر اين عدد را در قالب ادبيات شبکه پليسي و امنيتي مقابله با قاچاق مواد مخدر بازخواني کنيم، ظرف 40 ماه گذشته، بيش از 5900 کيلو کراک در داخل کشور جابه‌جا شده که فقط يک‌سوم از اين محموله، به چنگ دستگاه مقابله افتاده است. در يک تحليل خردتر مي‌شود گفت که ظرف 40 ماه گذشته، بيش از 5 ميليون و 900 هزار گرم کراک، وارد کشور شده که از اين حجم، بيش از يک ميليون و 972 هزار گرم، توسط ماموران گمرک، نيروي انتظامي و وزارت اطلاعات کشف شده است. اگر فرض بر اين باشد که اتاق فکر توزيع اين مخدر آزمايشگاهي، با هدف تغيير دوباره الگوي مصرف، براي عرضه حدود 6 تن کراک در بازار ايران هدفگذاري کرده بوده، اين 6 تن، با احتساب مصرف روزانه حداقل يک گرم کراک توسط هر معتاد، مي‌توانست براي مصرف 3 سال کل معتادان قطعي کشور؛ 2 ميليون و 808 هزار نفر، کافي باشد. اما گاهي اوقات، پاسخ يک معادله، نقض فرض است. در معادله «شيوع دوباره مصرف کراک»، اعداد کشفيات، بايد «تداوم تقاضا» را تاييد کند اما وقتي اعداد و اطلاعات ديگري را براي تکميل پاسخ اين معادله کنار هم بچينيم، با نتيجه‌اي متفاوت مواجه مي‌شويم؛ نتيجه‌اي که نه اظهارات سال 96 پليس مبارزه با مواد مخدر پايتخت را تاييد مي‌کند و نه از بازگشت «کراک» خبر مي‌دهد بلکه پرده از واقعيت تلخ‌تر و ترسناک‌تر برمي‌دارد.

« کراک»، باز هم مشتري دارد؟
شيوع مصرف «کراک»، اولين‌بار در سال 1386 و در نتايج «ارزيابي سريع سوء مصرف و وابستگي به مواد در ايران» تاييد شد. نتايج اين تحقيق رسمي نشان داد که از مجموع يک ميليون و 200 هزار معتاد کشور، 26.6 درصد (بيش از 320 هزار نفر) مصرف‌کننده «کراک» هستند. افزايش تعداد آشپزخانه‌هاي داخلي توليد «شيشه» از نيمه دوم دهه 80، جذابيت «کراک» را کاهش داد و بنابراين، در نتايج «پيمايش ملي سلامت روان» که سال 1390 انجام شد و جمعيت معتادان کشور را يک ميليون و 325 هزار نفر برآورد کرد، شيوع مصرف «کراک»، به 15.94 درصد (بيش از 211 هزار نفر) کاهش يافته بود. سال 1394 و به دنبال کاهش شديد دسترسي غيرقانوني آشپزخانه‌هاي زير زميني توليد شيشه به سودوافدرين (پيش‌ساز اين ماده محرک) قيمت شيشه در بازار خرده‌فروشي ايران، تا 70 درصد گران شد اما همزمان، هرويين ارزان وارداتي از افغانستان، دوباره جاي «شيشه» را گرفت. سال 1395، در نتايج تحقيق سراسري «پيمايش ملي خانوار در مورد شيوع مصرف مواد مخدر و روانگردان در جمعيت عمومي کشور»، جمعيت معتادان کشور، 2 ميليون و 808 هزار نفر برآورد شد در حالي که شيوع مصرف «کراک» در اين جمعيت به 10.6 درصد (بيش از 300 هزار نفر) کاهش يافته بود.
مرور نتايج مطالعات رسمي در فاصله سال‌هاي 1386 تا 1395، تاييد مي‌کند که در اين سال‌ها، اقبال به «کراک»، کاهش يافت. دليل اصلي اين کاهش، چيزي نبود جز بازگشت هرويين ارزان به سفره اعتياد. دليل فرعي اين کاهش، چيزي نبود جز ترس؛ معتادان خياباني که در نيمه دوم دهه 80، پرشمارترين مشتريان «کراک» بودند، در دهه 90، از مشاهده متلاشي شدن بافت بدن دوستان درگذشته‌شان مي‌گفتند و از کرم‌هاي کوچکي که بعد از تزريق «کراک»، زير پوست‌شان خانه مي‌کرد.
زمستان سال 1395، رضا؛ يک بهبود يافته اعتياد و ساکن گرمخانه خاوران، تصويري سياه و سهمگين به من نشان داد؛ تصويري سياه و سهمگين از تجربه 11 سال اعتياد به تزريق «کراک»: «يه روز با بدبختي 30هزار تومن پول جور کردم. 5 تومن 5 تومن. هر کاري مي‌کردم رگم جواب بده، جواب نمي‌داد. خشک شده بود. همه جام خشک شده بود از بس زده بودم. اون روز، کرم مي‌اومد بيرون از توي زخم، کراک رو ليس مي‌زد، برمي‌گشت مي‌رفت توي زخم. اون روز من 30 تومن پول مواد دادم، آخرم شب سرِ خمار گذاشتم زمين. اون شکنجه، هنوز کابوسش رو مي‌بينم. 9 ماه تو مددسراي اسلامشهر بستري شدم تا کرما ريشه کن شدن.»
«ايراني» و «امريکايي»؛ صفر و صدي بي‌شباهت
در ادبيات جهاني اعتياد، «کراک»، تخلص «کراک – کوکايين» است. کوکايين؛ ماده محرکي که از خيساندن برگ‌هاي درخت کوکا در گازوييل و فرآوري اين تفاله با پرمنگنات پتاسيم به دست مي‌آيد و محصول بومي سه کشور ايستاده بر دامنه رشته کوه‌هاي آند و مرکز رويش درختان کوکا؛ بوليوي، پرو و کلمبيا.
محققان دانش اعتياد مي‌گويند که کراک و کراک - کوکايين، از نظر روش توليد، تفاوتي ندارند و تنها تفاوت مربوط به شکل نهايي محصول و تغيير در روش مصرف است؛ پودر کوکايين، مي‌تواند به شکل بلع يا دماغي (اسنيف) مصرف شود در حالي که کراک – کوکايين به دليل بافت فشرده‌تر و سخت‌تر، هم به صورت استنشاقي (با زرورق يا پايپ) و هم به شکل تزريقي (در ترکيب با بي‌کربنات سديم و يک حلال اسيدي) قابل مصرف است.
12 هزار کيلومتر دورتر از رشته کوه‌هاي‌آند، در ايران، درمانگران اعتياد مي‌گويند که آنچه در کشور ما به نام «کراک» شناخته مي‌شود؛ اين کلوخ‌هاي ‌هاي کوچک سخت و تيره رنگ که در دهه 80، خواهان بسيار داشت، نام خياباني «هرويين فشرده» است و هيچ ارتباطي به ساختار «کراک – کوکايين» ندارد و تاکيد دارند که علت اصلي اين نامگذاري توسط معتادان يا خرده‌فروشان، ناشي از واکنش شيميايي ترکيبات موجود در هرويين فشرده در زمان داغ و آماده شدن براي تزريق يا تدخين بوده است و مي‌گويند ادبيات درمان اعتياد در ايران، براي اين ماده مخدر، نام «کراک – هرويين» را انتخاب کرده است.
واقعا چه چيزي کشف شده است؟
در اخبار 40 ماه گذشته درباره کشفيات «کراک - هرويين» در شرق، شمال شرق و جنوب شرق کشور، هيچ توضيحي درباره شکل ظاهري ماده کشف شده وجود ندارد و ماموران نيروي انتظامي و وزارت اطلاعات و گمرک، فقط به اعلام حجم مکشوفه اکتفا کرده‌اند. در بسياري خبرها، حتي ميزان کشف هم اعلام نشده و بنابراين، رقم دقيقي هم از حجم واقعي کشفيات کراک منتشر نشده است. شبکه مقابله با قاچاق مواد مخدر، هيچ توضيحي درباره نتايج آزمايش بر اين حجم بالاي کشفيات و تاييد قطعي از ساختار مواد کشف شده ارائه نداده و اعلام‌هاي تلگرافي و با پاياني باز، صرفا، تبليغي براي موفقيت شبکه مقابله با جرايم سازمان يافته است. حتي در ويديوي کوتاهي که اسفند 98 از لحظه کشف محموله حجيم 168 کيلويي کراک منتشر شد، فقط ماموران گمرک شرق کشور را مي‌بينيم که در حال بيرون کشيدن 60 بسته آلومينيومي پلمب شده؛ بسته‌هايي در قطع 20 در 30 و با قطر 2 سانت، از جداره مخفي يک تانکر سوخت ورودي از افغانستان هستند و سرنوشت اين بسته‌ها نامعلوم مي‌ماند چون در اين ويديو، پلمب هيچ بسته‌اي باز نمي‌شود که حقيقت کشف دوباره يک ماده فراموش شده باورپذير شود.
« کراک ايراني»؛ فريب بزرگ
عباس ديلمي‌زاده؛ مديرعامل جمعيت خيريه «تولد دوباره» در گفت‌وگو با «اعتماد» در تحليل فرض بازگشت دوباره «کراک - هرويين» به سفره اعتياد ايران، با طرح چند احتمال مي‌گويد: «نامگذاري مخدرها و محرک‌ها در ادبيات تخصصي اعتياد (ادبيات رايج در نظام درمان و مقابله و کاهش تقاضا) با اسامي رايج در ادبيات بازار متفاوت است. اگر در بازار مصرف، با نام‌هاي متنوعي از مخدرها و محرک‌ها روبه‌رو مي‌شويم، چندان قابل توجه نيست چون گاهي اوقات، قيمت گران‌تر، فقط به دليل شکل و اسم قشنگ‌تر يک ماده مخدر است در حالي که ترکيبات، يکسان است. حتي برند توليد‌کننده و نحوه بازاريابي در ادبيات بازار هم بر قيمت يک ماده مخدر تاثيرگذار است و البته، نامگذاري هم يکي ديگر از روش‌هاي موثر در تعيين و تغيير قيمت است. ممکن است ترکيبات شيشه ايراني و شيشه افغاني، يکسان باشد اما خرده فروش اين‌طور تبليغ کند که شيشه وارداتي دارد و با قيمت گران‌تري هم بفروشد و مشتري بيشتري جذب کند چون اسامي مخدرها و محرک‌هاي موجود در بازار ايران، اسامي تجاري است که در فرآيند برند‌سازي و با هدف جلب مشتري ساخته مي‌شود. آنچه امروز به عنوان کراک معرفي مي‌شود، کدام کراک است ؟ آنچه در دهه 80 هم در ايران مصرف مي‌شد، کراک نبود و فقط با اسم تجاري کراک، در بازار عرضه مي‌شد. چندي قبل، پزشک درمانگر چند بيمار مصرف‌کننده کوکايين مي‌گفت اينها روزانه دو ميليون تومان براي دستگاه کارتخوان فروشنده کوکايين، کارت مي‌کشند در حالي که علائم ترک اين بيماران، نه تنها شباهتي به علائم ترک کوکايين نداشت، بلکه شبيه به عوارض اپيوييدها بود ضمن آنکه روش مصرف‌شان هم، اسنيف نبود بلکه مطابق روش مصرف کراک کوکايين بود. پس مجموع اينها، ترفندهاي بازاريابي است. ممکن است شما يک گرم هرويين را در جنوب شهر تهران با يک اسم متفاوت خريداري کنيد اما همين ماده مخدر، در شمال شهر تهران، اسم ديگري داشته باشد در حالي که جنس هر دو ماده، يکسان است. اين تفاوت، ريشه در همان تلقي اشتباهي دارد که در دهه 80، در مورد ماده معروف به کراک در کشور مرتکب شديم؛ همان ماده‌اي که به هيچ‌وجه شباهتي با کراک مورد مصرف در دنيا نداشت. البته شايد کراک مورد مصرف در دنيا هم به ايران آمد ولي در کشور ما، همان ماده‌اي ملقب به کراک بود که مصرف‌کنندگان در اصطلاح خودشان مي‌گفتند بدن را متلاشي مي‌کند. شما هم نمي‌توانستيد در آن زمان به مصرف‌کننده بگوييد تو اشتباه مي‌کني و اين ماده‌اي که مصرف مي‌کني کراک نيست. امروز هم که از کشفيات دوباره کراک توسط دستگاه مقابله، خبرهايي منتشر مي‌شود، مي‌توان چند احتمال را متصور شد؛ شايد ماده مکشوفه، در آزمايشگاه تجزيه شده و ساختار و ترکيباتش، تا حد زيادي مطابق همان فرمول قديمي کراک بوده. يک خرده فروش مواد مخدر، هميشه در حال رقابت با باقي فعالان اين بازار است و هرچه برندهاي متنوع‌تري در دست داشته باشد، موفق‌تر است. بنابراين، ممکن است همين کشفياتي که توسط نيروهاي مقابله به عنوان کراک شناسايي شده، توسط خرده فروش به نام کوکايين فروخته شود چون اين خرده فروش، در عرض اندام براي مشتريان خود، مي‌خواهد بلوف بزند که هم کوکايين دارد و هم هرويين دارد و همين ادعا، باعث جذب مشتريان جديد و ماندگاري بيشتر مشتريان قديمي خواهد شد. علاوه بر همه اينها، بايد ديد آنچه کشف شده، آيا فقط در صورتجلسه اوليه مراجع قضايي به عنوان کراک ثبت شده يا ترکيباتش، با گزارش آزمايشگاه تخصصي مواد مخدر هم مطابقت دارد و در گزارش‌هاي ارسالي براي سطوح بالاتر مقابله هم، باز به عنوان کراک نامگذاري شده است چون هر ماده مخدر يا محرک، بسته به وزن و نوع ماده، براي گروه مقابله، حق‌الکشف دارد و البته هر قدر، کشفيات، سنگين‌تر باشد، حق‌الکشف هم بيشتر خواهد بود. علاوه بر آنکه جرم‌انگاري و تعيين مجازات هم، براساس تشخيص اوليه است و حتي شدت مجازات، براساس نوع کشفيات متفاوت است مگر آنکه مجرم، در اعتراض به حکم قاضي پرونده، خواستار تجزيه خلوص شود چون قطعا مجازات حمل ترياک حاوي 60 درصد مرفين، با مجازات حمل ترياک حاوي 70 درصد مرفين، متفاوت است.»
ترکيبي از ميلي‌گرم و تقلب و مرفين
«هرويين فشرده» ملقب به «کراک - هرويين»، آنچنان که از تخلص فريب‌دهنده‌اش پيداست، بايد خلوص بيشتر و در واقع، درصد مرفين بالاتري در مقايسه با هرويين معمولي داشته باشد اما زمستان 1392، نتايج يک پژوهش منتشر شده در سايت NCBI (مرکز ملي مطالعات بيوتکنولوژي امريکا) ثابت کرد که آنچه به نام «کراک» در ايران عرضه مي‌شده يا مي‌شود، دروغي بزرگ است که تنها خاصيتش، به جاي خلوص بيشتر و کيفيت مرغوب‌تر در مقايسه با هرويين معمولي، نزديک کردن فاصله قدم‌هاي يک معتاد به آستانه مرگ است. علي فرهوديان؛ روانپزشک و درمانگر اعتياد و مجري اين پژوهش که با هدف تعيين مقادير ترکيبات شيميايي «کراک» موجود در بازار ايران، 18 نمونه از اين مخدر آزمايشگاهي را به يک آزمايشگاه سم‌شناسي در تهران برده بود، در تشريح يافته‌هاي خود نوشت: «همه نمونه‌ها به صورت ماده جامد تيره رنگ بي‌بو بودند و بر اثر فشرده شدن با انگشت، تبديل به پودر مي‌شدند. نتايج آزمايش‌ها نشان داد که هيچ يک از نمونه‌ها حاوي کوکايين نبود اما همه نمونه‌ها حاوي هرويين، کدئين، مرفين و کافئين بود. بيشتر نمونه‌ها، حاوي مقدار قابل توجهي استيل کدئين (يکي از ناخالصي‌هايي که در هرويين بي‌کيفيت ايجاد مي‌شود) بود و بنابراين، به دليل غلظت بالاي استيل کدئين در اين نمونه‌ها، ميزان سميت آنها هم از هرويين بيشتر بود چون مصرف بيش از حد استيل کدئين، سطح زيادي از هيستامين را در خون آزاد مي‌کند و ممکن است منجر به شوک آنافيلاکتيک، تشنج و حتي مرگ شود. نتيجه کلي آزمايش درباره ترکيب شيميايي کراک ايراني نشان داد که اين ماده، يک مخدر بر پايه هروئين و با کراک - کوکايين مورد استفاده در کشورهاي غربي متفاوت است چون علائم و عوارض آن شبيه هرويين است و بنابراين، تشابه بين اين دو ماده، فقط در نامگذاري است و نه محتواي شيميايي اما تشخيص تفاوت ترکيبات نمونه‌ها، امکان شناسايي مکان جغرافيايي توليد ماده را هم فراهم مي‌کند.»
نتايج آزمايش‌هاي فرهوديان بر 18 نمونه کراک ايراني، نشان داد که 4 نمونه، حاوي ترامادول، 18 نمونه حاوي کديين و 18 نمونه، حاوي استامينوفن بود. نتايج آزمايش‌هاي فرهوديان نشان داد که در برخي نمونه‌ها، درصد هرويين موجود، تا 31.19 نانوگرم در يک ميلي‌گرم هم کاهش يافته بود و در مقابل، استامينوفن و کافئين و کدئين، جاي خالي ترکيبات اصلي را پر کرده بود.
فرهوديان در پايان اين مقاله پژوهشي نوشت: «تقلب در هرويين، در تمام کشورها رايج است از جمله که براي افزودن حجم ماده، از قندها (گلوکز، لاکتوز، ساکارز و مانيتول) و اسيد اسکوربيک (ويتامين C) استفاده مي‌کنند و براي زدودن شيريني ناشي از افزودن قندها، موادي مانند کافئين، پروکايين، استرکنين و استامينوفن اضافه مي‌شود که اين افزودني‌ها، علاوه بر افزايش حجم و تغيير طعم، باعث تبخير هروئين در اثر گرما شده و اثر تخديري آن را افزايش مي‌دهد.»
«کراک ايراني» در کدام قبرستان توليد مي‌شود؟
از يک عامل پخش مواد روانگردان گياهي، درباره مصرف تفنني «کراک - هرويين» در محافل خصوصي مي‌پرسم. جوابش، رد قطعي رسوخ مخدرهاي قديمي به پاتوق يقه‌سفيدهاست: «مخدرها ديگر براي نسل جديد و براي بسياري افرادي که مي‌خواهند ابعاد جديدي از کشف و شهود را تجربه کنند، جذابيتي ندارد. ما دنبال آدم‌هايي مي‌گرديم که تشنه تجربه‌هاي جديد باشند؛ تشنه تجربه مرگ؛ تجربه لذت باز شدن چاکراها و چشم سوم. ما براي اين افراد، چيزهاي خيلي خيلي بهتر و کم آسيب‌تر از کراک در دست‌مان داريم. براي اين آدم‌ها که روز به روز هم تعدادشان بيشتر مي‌شود، کراک، مثل توهين است. توهين به شعورشان آن هم وقتي مي‌توانند لذتي را تجربه کنند که هيچ آسيب و نشانه‌اي در ظاهرشان ايجاد نمي‌کند.»
صاحب يک کلينيک ترک اعتياد در مرکز تهران، مي‌گويد که ظرف سه سال گذشته، هيچ مراجعه‌کننده معتاد به کراک - هرويين نداشته، صاحب يک مرکز گذري کاهش آسيب اعتياد در شمال تهران، مي‌گويد که ظرف سه سال گذشته، با هيچ مراجعه‌اي بابت مصرف کراک - هرويين مواجه نشده، کارتن خواب سرگردان در خيابان خيام، مي‌گويد سال‌هاست که اسم «کراک» در پاتوق‌ها نشنيده، در هيچ يک از گزارش‌هاي نهادهاي بين‌المللي، اسمي از کراک - هرويين پيدا نمي‌شود، در گزارش‌هاي 11 ساله دولت افغانستان از کشفيات مواد مخدر، هيچ نشانه‌اي از ماده‌اي موسوم به «کراک - هرويين» وجود ندارد. پس1972 کيلو «کراک - هرويين» کشف شده که از ولايات هرات و فراه و نيمروز افغانستان، به دست نفربرها و حمال‌هاي داخل ايران رسيده، قرار بوده بين چه کساني توزيع شود؟
محمدرضا فروغي؛ کارشناس مقابله و کاهش تقاضاي مواد مخدر که به مدت 31 سال؛ در فاصله سال‌هاي 1365 تا 1397 در حوزه مقابله با مواد مخدر و مبارزه با پولشويي و در دادسراي انقلاب اسلامي ويژه مبارزه با مواد مخدر و ستاد مبارزه با مواد مخدر مسووليت داشته، در گفت‌وگو با «اعتماد»، فرض «شيوع دوباره مصرف کراک - هرويين» را ناديده مي‌گيرد و اصلا از منظر ديگري به کشفيات موادي که با تابلوي «کراک» صورتجلسه شده‌اند نگاه مي‌کند: «شايد آنچه کشف شده، صرفا يک ترکيب شامل هرويين و کديين باشد. شايد همان برزخ حد فاصل هرويين قهوه‌اي و هرويين سفيد است با حجم بالايي از اسيدهاي اشباع نشده که اتفاقا به دليل وجود همين اسيدها هم، هنگام تزريق وريدي، عفونت‌زا مي‌شود. شايد تداوم همان فرآيند کهنه و منسوخ سال‌هاي اول دهه 90 باشد که در انبارهاي متروک اطراف تهران، هرويين را با استامينوفن و کديين و آب مقطر، مخلوط مي‌کردند و خمير به دست آمده را خشک مي‌کردند و به اسم کراک مي‌فروختند. من از اين اخبار، آنومي گسترده در بازار توليد و مصرف مواد مخدر را استنباط مي‌کنم. آنومي به معناي هجمه‌اي از موادي قديمي با اسامي غريب که قصدي جز تشويق بيشتر به مصرف دوباره و دوباره ندارد و ايراد اصلي بابت ايجاد اين آنومي را به دستگاه مقابله وارد مي‌دانم. چون دستگاه مقابله ما، جز در کشفيات سنگين و با حجم تناژ و براي مواد سنگين مثل کوکايين، حاضر به آزمايش کشفيات نيست و صرفا به نتايج اوليه از کيت شناسايي مخدرها اکتفا مي‌کند. فرض کنيد که محموله‌اي کشف شده و حمال، ادعا مي‌کند که اين محموله، کراک - هرويين است. مامور کشف‌کننده، نمونه کوچکي از محموله کشف شده را روي کيت مي‌گذارد و بنا به تغيير رنگ کيت، يک نظر اوليه مي‌دهد که مثلا، کشفيات از خانواده مخدرها هست يا نيست. در حالي که اگر تمام کشفيات، آزمايش شود، مي‌بينيم بسياري از آنچه امروز در بازار خرده فروشي ايران عرضه مي‌شود، چيزي نيست جز ماده‌اي با يک پايه ثابت و هزاران افزودني فريبکارانه.»
کاشت دروغ
«کراک - هرويين» يک دروغ بزرگ بود و هست و خواهد بود. «کراک - هرويين» آن تفاله‌اي است که در آزمايشگاه‌هاي داخل افغانستان و پشت مرز ايران، از ترکيب دورريز و ضايعات غير قابل فروش هرويين با مشتي قرص و پياله‌اي سم، شکل شکيل‌تري پيدا کرد تا با بسته‌بندي زيبا و دغل‌کارانه، اتاق انتظار جديدي براي پشت نوبتي‌هاي مرگ بسازد. «کراک - هرويين»، آن فرمول کثيفي است که براي از پا درآوردن معتاد ايراني متولد شد. «کراک - هرويين» توليد شده در افغانستان، فقط يک مشتري داشت و دارد؛ بازار ايران و هنوز، علت بازگشت دوباره «کراک - هرويين» يک ابهام بي‌جواب است.