اطلاعات/ « زمین تشنه » عنوان یادداشت روزنامه اطلاعات به قلم سیدمسعود رضوی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

در ابتدای یک فصل گرم و بلکه داغ و کویری قرار گرفته‌ایم و این در حالی است که تازه در اوج بهار و اعتدال ربیع هستیم. اخباری از کم‌‌آبی و سوختگی زمین و سرزمین تحت عنوان تنش و بحران آبی و درواقع کم آبی، به گوش می‌رسد. رقمی اعلام شد و اینک این رقم چنان برفزوده شد که دو برابر و اینک نزدیک به سه برابر تعداد اولیه را در مرز تنش یا بحران آبی اعلام می‌کند. تفصیل دقیق‌تر ماجرا را باید گفت تا دانسته شود چه فاجعه و مصیبتی در راه است؛ وزارت نیرو و مسئولان آب و فاضلاب کشور، ابتدا اعلام کردند که بیش از صد شهر در سال پیش‌رو دچار تنش آبی خواهند شد. اندکی بعد از یکصد و پنجاه و دویست شهر تفتیده و شهرستان نیازمند آب در ماههای پیش رو سخن سر دادند. اخیراً دویست و پنجاه و آخرین خبر رسمی از طریق وزارت نیرو، دویست و هشتاد شهر را درگیر تنش کم‌آبی و بلکه تفتیدگی و بی‌آبی در تابستان و پاییز جاری و آتی قلمداد کرده و به مردم هشدار داده‌اند! ‏ 

اما به‌قول ادبا: زینهار! از کدام مسئول و مدیر بزرگواری باید پرسید که چگونه سهم مردم را به این سرعت و سهولت و سخاوت مشخص کرده‌اید؟ مردم باید چه کنند و دقیقاً با کدام سازوکار و کدام دستگاه و بلندگو و ابزار و سازمان، به تقابل با این معضل بروند؟ برنامه چیست و تصمیمات کدام ستاد بحران، بر اساس کدامین مطالعات و پژوهش‌های تخصصی و تجربه شده باید تعمیم یابد و در معرض عمل قرار گیرد؟ در حقیقت، هفت ماه از اواخر اردیبهشت تا اواخر پاییز درگیر این بحران طبیعی خواهیم بود. توجیه و مدعا نیز نمی‌تواند بحران را مهار و تشنگی زمین و انسان را برطرف کند.

وقتی به اولویت‌های خبری می‌نگریم، احساس ناخوشایند و غریبی از فریب و تردستی تا غفلت و سهل‌انگاری به ذهن متبادر می‌شود. مردم از یک سو با بحران معیشت روبه‌رو هستند و از طرف دیگر با مجموعة نگرانی‌ها و افسردگی‌هایی که از تنش‌های پیاپی و بحران‌های مسلسل برآمده‌اند و در طول ماه‌ها و سال‌ها موجب فرسایش روح و روان و جسم و جان و زندگی و شهر و کشورمان شده‌اند. شلوغ‌کردن، رقبا را متهم کردن، و عدم توجه به مشکلات و حقایق بزرگ، دیر یا زود، موجب معضلات بزرگ خواهد شد. به عبارت روشن‌تر، مشکلات جامعة انسانی و سرزمین طبیعی و نهادهای دیوانسالاری به اوج رسیده‌اند و گلوگاه تنفس مردم را سخت می‌فشارند.

نمونه‌ سیاست آب و تبلیغات غریب و عوامفریبانه در یکی دو مهلت بارش‌های سنگین که اتفاقا سیل و خسارت هنگفت هم به زمین و سرزمین و ساکنان وارد کرد، نشان می‌دهد که چگونه یک موضوع اصلی، از طریق موضوعات حاشیه‌ای تقلیل پیدا می‌کند و افکار عمومی، ارتباط خود را با واقعیت و نیروهای واقعی از دست می‌دهند. ‏

در مورد اخیر، اصل موضوع باید به عنوان مهم‌ترین مشکل کشور در قرن اخیر و بزرگ‌ترین چالش کشور در قرن آینده مطرح باشد و جنگ بزرگ طبیعت، ما را نابود و تباه نسازد. اما بر این حقایق مهم که جریان دارند و زندگی و تمدن و زیست جمعی ما را تهدید می‌کنند، شعار و دفع‌الوقت و رقابت بیهوده‌ ‌ای سایه افکنده است. درست در شرایطی که نیازمند تصمیمات مهم و سرمایه‌گذاری و عزم عظیم هستیم،‌ سروصدا و جار و جنجال سیاسی و حاشیه‌های بی اهمیت، مجال از بیان فاجعه و هشدار برای درک بحران از تک تک ما ستانده است! ‏

باز گردیم به سر سخن؛ ما به مسئولان و مردم هشدار می‌دهیم و هیچ منفعتی نیست که فراتر و بالاتر از این موضوع قرار داده شود، تمامی آنچه به عنوان امهات امور مطرح می‌شوند در برابر مشکلاتی که مسائل زیست محیطی و بی‌آبی فراهم خواهد کرد، کوچکند. مشکلات تأمین آب و فرسایش سرزمین‌، واقعیتی است که باید با عزم ملّی و اعلام صریح به تمامی ستادها و نهادهای مملکت، با مدیریت و برنامه‌ای تخصصی، دنبال شوند. ‏

استادان و محققان دلسوز معتقدند که خسارات بسیار وسیع است ولی هنوز چاره‌ها و گریزگاههایی برای نجات و برون‌رفت داریم. ایران باید مشکل آب را به دقت و وسواس مدیریت و کنترل کند و از هدر رفت و تباهی آب در بسیاری از مناطق زندة کشور جلوگیری نماید؛ وگرنه ارض موات و کویر خشک فراوان داشته‌ایم، فزون‌تر خواهیم داشت. جایی که نتوان محصول اندکی برداشت یا دانه‌ای کاشت، کارزاریست در خارزار که توفان ریزگردهای کنونی در مقابل آن بهار و بهشت است. ‏

این کار اولویت ماست، زندگی و حقیقتی انکارناپذیر که با اهمال و تغافل نمی‌توان از آن گریخت. باید با سرمایه‌گذاری‌های عظیم، عزم ملّی و مدیریت دلسوز و راهکارهای علمی، هرچه زودتر چاره اندیشید. تمامی کشور در آستانة تنش آبی قرار گرفته است و این بحران، افزون بر کرونا و پاندمی و بحران تحریم است که باید آنها را نیز هریک گره بر گره باز و این همه تنگناها را چاره کنیم.‏

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar