سیاست روز/« جمهوریت » عنوان سرمقاله روزنامه سیاست روز به قلم قاسم غفوری است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:



انتخابات به عنوان کانون ایفای نقش ملت‌ها در اداره امور و تعیین سرنوشت کشورشان به عنوان رکن اصلی هر جامعه ای قلمداد می‌شود. انتخابی که اگر آگاهانه و درست صورت گیرد می‌تواند تا سالها نتایج مثبتی برای کشورها به همراه داشته باشد و اگر از روی هیجان و گرفتار آمدن مردم در میان شعارها و وعده‌های ظاهری نامزدها صورت گیرد، موجب خسارت‌هایی می‌شود که گاه کشورها را دهها سال به عقب باز می‌گرداند. نکته مهم در باب انتخابات آنکه در عرف سیاسی از آن به عنوان کانون و سنبل جمهوریت یاد می‌شود و چنان مطرح است که انتخابات و مشارکت افراد به عنوان نامزد و حضور مردم پای صندوق برای انتخاب کردن، بیانگر جمهوریت و عدم حاکمیت نظام دیکتاتوری و یا وابسته بودن کشوری به خارج است. مسئله جمهوریت با انتخابات در حالی اجین شده است که در تعریف عرفی جهانی که عمدتا برگرفته از نگاه لیبرال سرمایه داری می‌باشد، چنان عنوان می‌شود که فرد برای کسب قدرت از جمله مقام ریاست جمهوری حق استفاده از هرگونه ابزاری را دارد و حتی از تهمت و افترا، دروغ پراکنی، تخریب رقبا، برهم زدن فضای آرامش جامعه و گرفتار سازی آن در میان دو قطبی‌های کاذب و تبدیل رای از برنامه‌ها به رای به فضای هیجان و هوچی‌گران و... می‌تواند بهره گیرد. 
پیروان این دیدگاه عنوان می‌کنند که برای رسیدن به مقام نیاز به صداقت و توجه به مطالبات و خواسته‌های مردم ملاک نمی‌باشد بلکه ایجاد جنگ روانی علیه رقبا و ایجاد فضای ترس و ناامیدی در میان مردم از رقبا راهکار تحقق این مهم است. نکته مهم در تفکر مذکور آن است که جمهوریت در قالب رای به چنین افرادی یا جریان‌های سیاسی تعریف می‌شود بگونه‌ای که پیروان چنین دیدگاهی می‌گویند رای به آنها و یا جریان سیاسی مذکور تحقق جمهوریت و حتی نجات جمهوریت است و اگر رای به آنها داده نشود جمهوریتی وجود ندارد و انتخابات و روند اجرا آن زیر سوال است. 
به عبارتی دیگر آنها مشورعیت انتخابات و نظام حاکم بر کشور را صرفا به خود نسبت داده و دعوت آنها از مردم برای تشویق دیگران جهت حضور در انتخابات نه برای تحقق حق مردم برای تعیین سرنوشت کشورشان بلکه صرفا در قالب رای به آنها تعریف می‌شود که نتیجه نهایی آن سلب حق مردم برای انتخاب میان چندین نامزد است. در اصل می‌توان گفت که حاصل جمع نهایی جمهوریت با تفکر لیبرال سرمایه داری به دیکتاتوری فردی و یا گروهی منجر می‌شود چرا که پیروان این دیدگاه، حق مردم برای انتخاب میان نامزدهای گوناگون را رد کرده و صرفا رای به آنها را تحقق جمهوریت قلمداد می‌کنند که معمولا در چارچوب دو قطبی‌های کاذب به دنبال رسیدن به آن هستند. 
حال این سوال مطرح است که چگونه می‌توان در کنار حفظ و ارتقا جمهوریت با چنین تفکری که خطر تبدیل شدن آن به دیکتاتوری وجود دارد ، مقابله کرد؟ پاسخ در یک جمله خلاصه می‌شود و آن اینکه جمهوریت صرفا در قالب مردم سالاری دینی می تواند ضامن جمهوریت و در نهایت انتخاب صحیح و البته مشارکت بالا و امیدوارانه مردم در پای صندوق‌های رای باشد. بر اساس اصل مردم سالاری دینی از یک سو نامزدها موظف به ارائه برنامه‌های صادقانه و به دور از فریب به مردم هستند و از سوی دیگر فضای تخریب و دو قطبی سازی‌های کاذب مضمون و غیر قابل قبول می‌نماید. 
در چنین فضای رقابتی مردم می‌توانند به ارزیابی دقیق و منطقی تمام نامزدهای حاضر در انتخابات بپردازند و در نهایت اصلح را باری حل مشکلات کشورشان انتخاب نماید. فرایندی که در کنار برگزاری موفق و سالم انتخابات حضور گسترده مردم در پای صندوق‌های رای را نیز به همراه دارد. لذا جمهوریت و اسلامیت در قالب مردم سالاری دینی راهکار تحقق این مهم است چرا که جمهوریت بدون اخلاق با نگرش کسب قدرت به هر طریقی، می‌تواند زمینه ساز انتخابی نادرست شود که نه تنها حلال مشکلات برجای مانده از انتخاب گذشته نمی‌شود بلکه تشدید نابسامانی‌ها را رقم خواهد زد. 

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar