سرمقاله همدلی/ جنگ روایتها یا ویروسی شدن جاسوسیابها؟

همدلی/ « جنگ روایتها یا ویروسی شدن جاسوسیابها؟ » عنوان سرمقاله روزنامه همدلی نوشته محسن اورکی کوهشور است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
حاکمیت ملی، امنیت ملی، تمامیت ارضی و استقلال مؤلفههای اصلی و خدشهناپذیر تمام ملتها و کشورهای دنیا از زمان آغاز تشکیل حکومتهای ملی و مردمی تا کنون بودهاند. بعد از جنگهای مذهبی ۳۰ساله در اروپا و انعقاد قرارداد «وستفالی» در سال ۱۶۴۸ میلادی «حق حاکمیت ملی» بهعنوان یکی از اساسیترین اصول حقوق بینالملل در درون مرزهای یک کشور صرفنظر از وسعت، بزرگی یا کوچکی کشورها به رسمیت شناخته شد. تخطی از این اصل در عرصه داخلی توسط اشخاص، نهادهای حاکمیتی، سیاسی، نظامی و امنیتی مستوجب شدیدترین مجازات بوده و هست. در عرصه خارجی نیز چنانچه امنیت و حاکمیت ملی کشوری از سوی دول و کشورهای دیگر به خطر افتد وظیفه تمام کشورهای عضو سازمان ملل متحد است که به استناد ماده ۲ منشور سازمان ملل با کشور خاطی برخورد کرده و به استناد مواد ذیل فصل هفتم منشور سازمان ملل نسبت به وضع مجازاتی از تحریم گرفته تا جنگ علیه کشور خاطی اقدام نموده و حق حاکمیت کشور موردتعدی را برگردانند.
جاسوسی و فراهم کردن زمینه برای جاسوسی در امور یک کشور مستقل مصداق روشن تهدید حاکمیت و امنیت ملی آن کشور است که در طول تاریخ در بین کشورها بهعنوان ابزاری برای تخلیه اطلاعاتی و رقابتهای نظامی، سیاسی و اقتصادی توسط کشورهای رقیب، متخاصم و حتی دوست وجود داشته است. حتی علیرغم کاهش فاصلهها و برداشتن فضاهای سنتی ازجمله مرزهای زمینی، هوایی، دریایی که بعد از انقلاب اطلاعاتی و «جهانیشدن» اطلاعات، ایجاد شد؛ استفاده از این شیوه همچنان در قالب اعزام و گسیل افراد مختلف ازجمله: مستشاران فرهنگی، مذهبی، سیاسی و پناهندگی وجود داشته است.
بنا به درجه اهمیت موضوعات و نهادهای هر کشور معمولاً کشورهای رقیب و متخاصم تمام توان و سعی خود را به نفوذ و جاسازی جاسوسان خود در حیاتیترین نهادها و دستگاههای کشور رقیب مصروف میدارند. از همین روی اطلاعات، حفاظت اطلاعات، بازرسی، ضد جاسوسی و حراست دستگاهها با ورود و دور نگهداشتن اشخاص، مکانها و فضاهای مهم و حیاتی از دستیابی کشورهای رقیب، متخاصم و حتی دوست؛ در کنار مردم از اصلیترین ارکان و ابزار حفظ امنیت ملی و استقلال کشور بودهاند.
جمهوری اسلامی از بدو شکلگیری تا کنون، به دلایلی که جای بحث آنها در اینجا نیست، نتوانسته سطح روابط دیپلماتیک خود را در بین کشورها به سطحی از سامان، ثبات و پایداری در عرصه منطقهای و بینالمللی برساند و هنوز در وضعیتی از تقابل و تعامل در نوسان است. از همین روی اگر نتوان گفت که دوستان زیاد و قابلاعتمادی در سطح جهان ندارد؛ اما به جرأت میتوان گفت که دشمنان بسیاری دارد. از همین روی در طول حیات جمهوری اسلامی خصوصاً در سالهای اخیر خسارتهای جانی و مالی هنگفتی ازجمله ترور دانشمندان هستهای و موشکی، بمبگذاری و انفجار مراکز هستهای و موشکی در اثر رسوخ و نفوذ سازمانهای جاسوسی بر منافع ملی واردشده است که در صورت عدم علاج این حفرههای امنیتی چهبسا خسارتهای بیشتری وارد آید. لذا مسئولان کشور، سازمان نیروهای مسلح و امنیتی بهطریقاولی و بر اساس نقش و وزن، اختیارات و تأثیرگذاری که در اداره کشور دارند و سایر ارگانهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی در مرحله بعد؛ در اولویت سازمانهای جاسوسی برای رسوخ، ورود و نفوذ هستند. نقطهضعف مسئولان کشورها خصوصاً کارگزاران امنیتی و نیروهای نظامی ازجمله: عدم تکافوی حقوق در تأمین هزینههای زندگی، عقدهها و عدم تعادلهای روحی و روانی، کمدانشی و نداشتن عمق تحلیل، کانالیزه شدن و تک ساحتی بودن و ...، عدم وجود شفافیت و نظارت عمومی بر نهادهای عمومی و دولتی، سوگیریهای غیر منطبق با وظایف ذاتی و تخصصی، گسترش و تداخل قلمرو کاری با دیگر نهادها، همگی دستبهدست هم داده و احتمال رسوخ و نفوذ سیستمهای جاسوسی را با سهولت بیشتر و آسانتر میسر میسازد.
روایتهای مختلف نفوذ «کاترین پِرِز شَکدام» در مطبوعات داخلی و خارجی در برخی نهادهای کشور و ارتباط با بیش از ۱۰۰نفر از افراد مؤثر؛ صرفنظر از صحتوسقم آن، گویا و مؤید همین دغدغهها و نگرانیهاست که چگونه این جاسوس یا جاسوسان دیگر به درون چندین نهاد رسوخ کردهاند و چهبسا خسارتهایی که به امنیت ملی کشور وارد نموده باشند. لذا بهمثابه این مَثَل حکیمانه فارسى که «هر جا که جلوی ضرر گرفته شود منفعت است» و چشمپوشی از جنگ روایتهای مختلف تا پیش از آنکه خسارتهای بیشتری به منافع و حاکمیت ملی وارد آید ضروری است از «ویروسی شدن» بیشتر «جاسوسیابها» اطمینان حاصل شود و با درمان کوررنگی و اصلاح دید و مراقبت از چشم بستههای دهانباز به دنبال یافتن سایر جاسوسان و نیروهای کاشته شده دیگر کشورهای رقیب، متخاصم و حتی به ظاهر دوست در سایر ارکان و نهادهای کشور اقدام، چارهجویی و به ملت معرفی کرد تا جلوی خسارتهای زیانبار ناشی از رسوخ، نفوذ و سرایت بیشتر و ضربه به منافع ملی گرفته شود.
















