کتاب «آب هرگز نمی‌میرد»، جزئیات شهادت غواصان ایرانی در عملیات کربلای ۴ منتشر شد

تسنيم/ «آب هرگز نمي‌ميرد»‌ خاطرات ميرزامحمد سلگي فرمانده گردان ۱۵۲ حضرت ابالفضل‌ (ع) لشگر ۳۲ انصار‌الحسين به کوشش حميد حسام به چاپ دوم رسيد. در اين کتاب جزئياتي از نحوه شهادت غواصان در عمليات کربلاي ۴ آورده شده است. حميد حسام نويسنده از ويراست جديد کتاب «آب هرگز نمي‌ميرد»‌ خاطرات سردار سلگي خبر داد و گفت: کتاب «آب هرگز نمي‌ميرد» خاطرات سردار جانباز ميرزا محمد سلگي است که در مدت 20 ماه ثبت شده است. در چاپ دوم اين کتاب پاره‌اي از اغلاط برطرف شده و شکل ويراستاري تغيير کرد. ميرزامحمد سلگي فرمانده گردان 152 حضرت ابالفضل‌ (ع) لشگر 32 انصار‌الحسين بود. وي از 22 سالگي در جبهه‌هاي غرب و جنوب جنگ تحميلي حضور يافت و در اين مدت پنج بار مجروح شد که در آخرين مجروحيت هر دو پاي خود را از دست داد و همچنين از ناحيه پهلو و دست چپ هم آسيب ديد. کُر شيخ علي ممد، رنگ خدا، زير علم عباس، گردان سقا‌ها، مجنون؛ جنگ آب و آتش، شب عاشورايي انصار‌الحسين، فاو؛ سلام بر تشنگي، آب هرگز نمي‌ميرد، ما گردان ابالفضليم، با دو پاي بريده و فصلي با عنوان خدا با ما بود،از عناوين فصل‌هاي اين کتاب است. در صفحه 501 تا 503 «آب هرگز نمي‌ميرد» درباره عمليات کربلاي چهار و به شهادت رسيدن غواصان ايراني چنين آمده است: «طرح مانور از نحوه عبور غواصان و شکستن خط، شبيه عمليات قبلي يعني والفجر 8 بود با اين تفاوت که اينجا عرض رودخانه اروند رود در بيشتر جاها،‌ کمتر از منطقه والفجر 8 و دهانه خليج فارس بود. اين نزديکي يک مزيت براي رسيدن سريع و برق‌آساي غواصان به ساحل دشمن به حساب مي‌آمد و در محاسبات روي کالک و نقشه،‌ عبور از عرض 800 متري اروند در اين منطقه به مراتب آسان‌تر از عبور دهمين رودخانه با عرض 2000 متر در عمليات والفجر 8 بود. در عين حال يک اشکال اساسي ما را تهديد مي‌کرد و آن عدم رعايت اصول امنيتي و اطلاع دشمن از حضور قريب يکصد هزار نيروي ايراني در عقبه اين منطقه بود که تا زمان عمليات در اردوگاه‌ها و پادگان‌هاي مختلف جنوب مشغول آموزش بودند. مزيد بر مباحث مشترک و کلي همه لشگرها،‌ دو ويژگي شرايط لشگر ما را از بقيه متماير مي‌کرد. نخست اينکه ما براي اولين بار با نيروي خط‌ شکن غواص در موج اول قرار مي‌گرفتيم و حال آنکه در عمليات قبلي، ما در ادامه موج دوم و با گردان‌هاي پياده وارد کارزار در فاو شديم. دوم اينکه محدوده عملياتي ما در ميانه و وسط پنج لشگر خط‌ شکن بود و غواصان ما بايد از محل تلاقي رودخانه کارون و اروند رود به آب مي‌زدند و در سکوت کامل از کنج جزيره عراقي ام‌الرصاص در داخل اروند عبور مي‌کردند و با رعايت اصل غافلگيري در شب، خط دشمن را در سمت چپ جزيره ام‌الرصاص به طول سه کيلومتر به تصرف خود درمي‌آوردند. وجود جزيره ام‌الرصاص در داخل اروند و مقابل کارون برگ برنده دشمن محسوب مي‌شد و قطعاً دشمن را هوشيارتر مي‌کرد و کار را براي عبور غواصان سخت‌تر. در پادگان شهيد مدني دزفول بوديم که خبر رسيد، هواپيماهاي عراقي اردوگاه گردان غواصي جعفر طيار در سد گتوند را بمباران کرده‌اند و تعداد زيادي از غواصانم به شهادت رسيده‌اند، جعفر طيار در جزيره مجنون 90 غواص داشت و حالا قريب سه برابر اين نيرو را سازماندهي کرده بود. به علاوه تعدادي از غواصان با تجربه گردان‌هاي پياده، کمک کار غواصان جعفر طيار بودند. به همين دليل جعفر طيار از گروهان به گردان ارتقاء يافته بود. آنها بايد از چند نقطه که قبلاً غواصان اطلاعات و عمليات شناسايي کرده بودند،‌ به آب مي‌افتادند و آن سه کيلومتر را مي‌شکستند و راه را براي حرکت برق‌آساي قايق‌ها و گردان‌هاي پياده باز مي‌کردند، خبر بمباران اين گردان در سد گتوند، موجي از نگراني در سطح فرماندهان انداخت و ترديدها براي اطلاع دشمن از عمليات قريب‌الوقوع بيشتر شد. کمي بعد، تا رده مسئول و جانشين گروهان‌ها را به منطقه عملياتي برديم و از ساختمان بلند و چند طبقه‌اي در کنج روخانه کارون و مقابل جزيره ام‌الرصاص حد عملياتي گردان حضرت اباالفضل مشخص شد. شاخص ما در خشکي، پشت خط دشمن يعني منطقه الحاق گردان ما با گردان‌هاي مجاور امام‌زاده‌اي به نام امام‌زاده عبدالله بود. امام‌زاده دو کيلومتر عقب‌تر از خط اول دشمن قرار داشت و ديدن آن احساس خوبي به ما داد و قلباً باور داشتيم که اين امام‌زاده نيز دست ما را مي‌گيرد. هر بار که از ديدگاه به منطقه نگاه مي‌کرديم، تحرکات جديد دشمن بيش از قبل هويدا بود. آنها نخل‌هاي پشت خطشان را مي‌انداختند و بين عقبه و خطشان تا لب آب جاده مي‌زدند و به دليل هموار بوددن زمين برجستگي‌هايي از خاک مثل يک تپه کوتاه مي‌ساختند که در صورت لزوم تانک روز آن بايستد و از آن بالا اروند رود را بزند. در خط مقدم نيز وجود کانال سراسري بتوني با سنگرهاي متعدد تيربار و حتي پدافند ضدهوايي نشان مي‌داد که احتمالاً دشمن از عمليات خبردار شده است.» «آب هرگز نمي‌ميرد» را انتشارات صرير با همکاري نشر بيست و هفت، با شمارگان سه‌هزار نسخه، قطع رقعي، جلد سخت، با در 742 صفحه به چاپ دوم رسانده است.