گفتگو با نازی صفوی نویسنده رمان دالان بهشت

تبيان/ کار دختر و پسر جواني به خاطر توقع هاي زياد دختر، به جدايي مي کشد. پسر مي رود و زندگي دوباره تشکيل مي دهد و دختر در تنهايي خودش، متوجه اشتباهش مي شود. بعد از ماجراهايي دختر و پسر داستان، دوباره به هم مي رسند. به نظرتان از سوژه اي تا به اين حد تکراري و کليشه اي مي شود داستاني خوب و خواندني درآورد؟ نازي صفوي نشان داده که مي شود. او در دالان بهشت با پرداخت خوب روحيات دختر توانسته کاري متفاوت ارائه بدهد. نازي صفوي، متولد 1346 در تهران است. کتاب اولش، دالان بهشت در سال۱۳۷۸ منتشر شد و از آن موقع تا حالا سومين کتاب پرفروش 14سال اخير بوده است (بعد از بامداد خمار و چراغ ها را من خاموش مي کنم ). داستان بعدي او، برزخ اما بهشت سال۸۳ منتشر شد و نشان داد که با نويسنده اي کم کار طرف هستيم. نازي صفوي حالا نگارش کتابي با عنوان تا بهشت راهي نيست را در دست دارد تا 3 گانه خود را کامل کند. او که تحصيلات دانشگاهي خود در رشته روان شناسي را به خاطر پرداختن به ادبيات، ناتمام گذاشته، بسيار کم حرف است و به راحتي تن به مصاحبه نمي دهد. حاصل گفت وگوي تلفني ما با او متن زير شد که شبيه يک ديالوگ بلند سينمايي شده است. دالان بهشت را به اصرار يکي از دوستانم به چاپ رساندم و هيچ قصدي براي نويسنده شدن و چاپ کتاب نداشتم و ندارم. ولي خوشبختانه کتاب به چاپ سوم رسيد و با استقبال خوانندگان روبه رو شد. اين برخوردها و نامه هاي مردم است که همچنان به من روحيه مي دهد. حتي هفته پيش در آمريکا کتاب دالان بهشت ترجمه شد و من از کشورهايي مثل استراليا، انگليس، کانادا و... نامه و اي ميل دارم. نوشتن دالان بهشت از يک يادداشت کوچک پشت جعبه دستمال کاغذي ماشين شروع شد؛ وقتي که پشت چراغ قرمز گير کرده بودم. بعد هم برزخ اما بهشت را نوشتم. الان هم 3 تا کتاب دارم که معلوم نيست کي تمام مي شود. چون خودم را محدود به زمان نمي کنم؛ شايد يک ماه ديگر يا شايد 2 سال ديگر. اسم يکي از آنها اين است: تا بهشت راهي نيست، اگر اين جان خسته بگذارد . اين اسم را تا حالا به هيچ کس نگفته بودم ولي فکر مي کنم اسم خوبي بشود. تبيان زنجان من هميشه حسم را مي نويسم و باور دارم حرفي که از دل برآيد بر دل مي نشيند و مطمئنا کتابي که با احساس نوشته نشود، قابل خواندن نيست؛ مثل آشپزي از روي کتاب که آن طعم واقعي را نخواهد داشت و هيچ وقت مثل غذاي مادربزرگ نمي شود! قواعد و قانون ها در نوشتن بايد رعايت شود. ولي بدون احساس فايده اي ندارد و اگر نويسنده پشت داستان فکري نداشته باشد يا دردي را نکشيده باشد، نمي تواند داستان جالبي بنويسد. البته من فکر مي کنم آرزو در داستان قشنگ تر از تجربه کردن آرزوهاست، چون در داستان، ما وقت داريم که آرزوها را گسترش بدهيم ولي تجربه ها محدود است. هميشه کتاب خوانده ام و مي خوانم و معتقدم اگر يک کتاب، يک نکته يا يک جمله را در ذهن ما به جاي بگذارد، آن کتاب خوبي است و مطمئنا ارزش خواندن دارد. گرچه من سعي مي کنم تمام کتاب ها را بخوانم ولي بيشتر آلبادسس پدس و پائولو کوئيلو را دوست دارم. «تا بهشت راهي نيست» پس از «دالان بهشت» «نازي صفوي»که رمان"دالان بهشت" او يکي از پرفروشهاي حوزه ادبيات داستاني است، همزمان نگارش دو رمان تازه خود را آغاز کرده. «نازي صفوي»گفت:به طور همزمان مشغول نوشتن دو رمان هستم که تم اصلي اين دو رمان مسائل عاطفي و برخي از مشکلات زنان است. وي با بيان اين مطلب که رواي اين 2 رمان يک زن است،درباره شخصيت زنان رمان هايش گفت: بيشک زن هايي که من در رمان هايم به تصوير کشيده ام با تصوير زن آرماني جامعه امروز فاصله بسيار زيادي دارند. اگر کمي دقيق شويم با اين جنس از زنان بارها و بارها در جامعه روبه رو شدهايم. يکي از دلايل من براي خلق چنين شخصيت هايي نشان دادن مشکلات اين گروه از زنان است. يکي از اين رمان هايي که مشغول نوشتن آن هستم «تا بهشت راهي نيست»، نام دارد،که تا حدودي در ادامه آثار قبلي من نوشته شده است. اين دو رمان از زاويه ديد اول شخص روايت مي شوند و به احتمال زياد اين دو کتاب از سوي انتشارات ققنوس منتشر خواهند شد. «صفوي» درباره وضيعت فعلي ديگر آثارش گفت: تاکنون چاپ بيست و نهم رمان «دالان بهشت» و چاپ پنجم رمان «برزخ اما بهشت» از سوي انتشارات ققنوس منتشر شده است. نويسنده رمان پرفروش دالان بهشت اضافه کرد: همچنين در حال حاضر مشغول نوشتن فيلمنامه رمان «دالان بهشت» و «برزخ اما بهشت»، هستم. البته پيش از اين قرار بود، فيلمنامه اين 2 رمان توسط فردي ديگر زير نظر خودم نوشته شود. انتخاب عکس از پيج نشر ققنوس با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد