صوت/ غزل پنجاه و نهم؛ دارم امید عاطفتی از جناب دوست

گنجور/ دارم اميد عاطفتي از جناب دوست کردم جنايتي و اميدم به عفو اوست دانم که بگذرد ز سر جرم من که او گر چه پريوش است وليکن فرشته خوست چندان گريستيم که هر کس که برگذشت در اشک ما چو ديد روان گفت کاين چه جوست هيچ است آن دهان و نبينم از او نشان موي است آن ميان و ندانم که آن چه موست دارم عجب ز نقش خيالش که چون نرفت از ديده‌ام که دم به دمش کار شست و شوست بي گفت و گوي زلف تو دل را همي‌کشد با زلف دلکش تو که را روي گفت و گوست عمريست تا ز زلف تو بويي شنيده‌ام زان بوي در مشام دل من هنوز بوست حافظ بد است حال پريشان تو ولي بر بوي زلف يار پريشانيت نکوست نتيجه تفال : 1- حافظ دربيت اول روشن و واضح پاسخ نيت شما را داده است و مي فرمايد ( گناهي کرده ام اما از حضور دوست اميد مرحمت دارم و اميد مهر و محبت را از محبوب قطع نمي کنم زيرا محبوب من کريم الشان وعالي جناب است ) خود حديث مفصل بخوان 2- به او بگو : صادقانه با خود خلوت کرده و اقرارکند که چرا اين ظلم را در حق کسي که خالصانه و صميمانه با شما يکرنگ بود روا داشتي و اينگونه آزرده خاطرش کردي و خود نيز نارحت شدي آخر آن بيچاره راه و رسم اينکار را نمي داند و درابتداي کار است پس برشماست که با زيرکي و هوشي که خداوند به شما داده مراقب باشي و به او آموزش دهي 3- درکارهايت صداقت داشته باش خيلي باهوشي ولي متاسفانه اين استعداد را دراه بيهوده به کار مي گيري و از خلاقيت خود به اندازه ظرفيت خداداد بهره نمي گيري 4- به زودي خبر خوشي دريافت مي کني و از بند اين غم آزاد مي شويد و موفقيت بزرگي نصيب شما ميشود 5- درکارها ترسو دلهره را از خود دور کن بلکه با توکل بر خدا و با اراده اي قوي و علاقه اي بسيار اقدام کن 6- مسافرنمي آيد ولي خبري دريافت ميکني اگر تلاش و کوشش خود را زيادتر کني موفقيت همراه شماست و گرنه از ديگران عقب مي ماني عجله کار شيطان است ولي ترديد و نا اميدي زندگي را سرد و بي روح مي کند 7- درآينده انساني موفق خواهي شد و داراي زندگي خوبي هستي بدان که بهتر هم مي شود 8- اين را خوب ياد بگير که بنده نسبت به ضعف هاي ديگران غمخواري مي کند زيرا ضعف هاي خود را درک نموده و آنها را واقعاً پذيرفته و در حال اصلاح آنهاست اما بازنده ديگران را به دليل ضعف هايشان خوار و خفيف مي شمارد زيرا ضعف هاي درون خود را انکار نموده و پنهان ميکند کمي بيشتر در خصوص غزل بدانيد : شرح غزل : معاني لغات غزل (۵۹) عاطفت: عنايت، توجه، مهرباني. جناب: درگاه، پيشگاه. جنايت: گناه بزرگ. پري‌وش: مانند پري (= بي‌اعتنا و نامهربان). فرشته‌خو: داراي خصلت فرشته (= مهربان). دراشک ما چو ديد: چون دراشک ما نگاه کرد. روان: بالافاصله، به آساني، فوري. اين چه جو است: اين چه جوي آبي است؟ هيچ است آن دهان: کنايه از دهان تنگ. موي است آن ميان: آن کمر مانند مو باريک است. نقش خيال: تصوير خيالي صورت. بي‌گفت و گوي: بدون چون چرا، بي‌هيچ سخني. گفت‌و‌گو: گفت و شنيد. هنوز بوست: هنوز آرزومند است. بربوي زلف يار: در آرزوي زلف يار.