دو خط کتاب/ همه خانواده های خوشبخت شبیه هم هستند

آخرين خبر/ اصلا خوابم نمي آمد. فکر کردم شايد بهتر باشد کتاب بخوانم تا دوباره خسته شوم. به اتاق خواب رفتم و از قفسه کتابها يک رمان برداشتم. وقتي چراغ را روشن کردم همسرم حتي غلت هم نزد. آنا کارنينا را انتخاب کردم. حس و حال يک رمان طولاني و روسي را داشتم. به علاوه آنا کارنينا را تنها يک بار خوانده بودم ، خيلي وقت پيش شايد دوران دبيرستان. تنها اندکي از خط اول آن يادم بود: «همه ي خانواده هاي خوشبخت شبيه هم هستند اما هر خانواده ي بدبختي به شيوه ي خود بدبخت است». همچنين يادم بود قهرمان زن داستان در آخر خودش را زير قطار مي اندازد. آن شروع، سرنخ خودکشي پاياني بود. در آن يک مسابقه ي اسب دواني نبود؟ يا شايد با رمان ديگري اشتباه کرده ام؟ به هر حال، به کاناپه بازگشتم و کتاب را باز کردم. چندسال از آخرين باري که اين گونه با خيال راحت نشسته بودم و کتاب خوانده بودم گذشته بود. درست است که من معمولا نيم ساعت تا يک ساعت از زمان تنهايي بعد از ظهرم را کتاب در دست ميگيرم، اما نميشود اسم آن را کتاب خواندن گذاشت. هميشه غرق در فکرهاي ديگر ميشوم. پسرم...خريد...منزل... و متوجه ميشوم تنها چيزي که پيش رفته زمان است و من حتي يک صفحه هم ورق نزده ام. من بدون آنکه متوجه شوم به اين شيوه ي زندگي بدون کتاب عادت کرده بودم. خواب/هاروکي موراکامي با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد