صوت/ غزل 104 حافظ؛ جمالش آفتاب هرنظر باد

حافظ ديوان/ جمالش آفتاب هرنظر باد زخوبي روي خوبش خوبتر باد هماي زلف شاهين شهپرش را دل شاهان عالم زير پر باد کسي کاو بسته زلفش نباشد چوزلفش درهم و زيرو زبر باد دلي کاو عاشق رويش نگردد هميشه غرقه درخون جگر باد بتا چون غمزه ات ناوک فشاند دل مجروح من زو پر شکر باد مرا از تست هردم تازه عشقي تورا هرساعتي حسني دگر باد بجان مشتاق روز تست حافظ تو را درحال مشتاقان نظر باد براي شنيدن کليک کنيد توضيحات : جمالش آفتاب هرنظر باد (روززيبايش درنظر هر ناظري چون خورشيد نوربخش باشد ) بسته ( رفتار – عاشق ) زبرو زبر( پريشان حال – آشفته ) خون جگر ( درد و رنج فراوان) بتا ( استعاره از معشوق ) ناروک فشاند ( تيرانداز ) معني بيت 1( روي زيباي او درنظر هر ناظري چون خورشيد نوربخش باشد و حسن او روز به روز فزوني يابد) معني بيت 2( دل شاهانعالمزير پرهماي زلف شاهين شهپرت بادبطوري که همه مطيع او باشند ) معني بيت 3( کسي که گرفتار و عاشق زلف او نباشد دلش را درعقد محبت او قرارنداده است پس همان بهتر که پريشان حال و مشوش بال گردد ) نتيجه تفال : 1- اين فال بسيار عالي است اگر شک و ترديد داشته باشي من به عقلو انديشه شما شک مي کنم پس برشما مبارک باد و مرا دعا کن و چنانچه به مرادت رسيدي به يکي از مشاهد متبرکه برويد دعا کنيدو شکر آنچه را که به دست آورده ايد به جاي آوردي 2- بدون ترديد و دودلي اقدام کن کهپيروزي درچند قدمي جنابعالي است و شاهد موفقيت را دآغوش داردي 3- آنقدر لزت بردم که اگر کنارم بودي قلم را برايت از خوبي اين نيت درگردش در مي آوردم و مي گفتم که آينده اي موفقيت آميز درانتظار خانواده شماست پس از هيچ چيز نگران نباشيد بارک باشد 4- اگر برايت هديه اي آورده اند نشانه اين است که جنابعالي از زندگي بسيار مرفه اي برخوردار خواهي شد 5- به پدر ومادراحترام بگذار و دل آنها را بدست بياور و نذريکن واين هفته به يکي از مشاهد متبرکه برو ونذرخودرا ادا کن و سره مبارکه الروم از آيه 30تا 50 را با حضور قلب و معني بخوان که گشايش بسيار است 6- ويژگيهاي جنابعالي عبارتند از : زيبا پسند حساس اهل حاشا خطناک مرموز دلسوز دين دار خوشگذران ملاحظه کار مودب با احترام دعوا راه انداز محافظ خانه و زندگي قدرتمند سريع تصميم بگير مسافرت ار توصيه م يکنم خريد و فروش و تغيير مکان وشغل عالي است بيامار شفا مي يابد سه فرزند درطالع داري که دومي از همه بهتر خواهد شد وخود و همسر درپايان عمر ا زلذت فراوان زندگي بهره مند مي شويدو همسرتان موفقيت مهمي را کسب خواهد کردبه ظرط آنکه به نصايح شما گوش کند 7- رنگ نارنجي برازنده قامت موزون شماست و موجب مي گردد که عشق پرثمر درقلب شما هميشه روشن باشدو حس مشارکت و هماهنگي درامور به شما مي بخشد به قول امرسون دانشي وجود ندراد که توانايي نباشد . شرح غزل : معاني لغات غزل (۱۰۴) هماي زلف: (اضافه تشبيهي) زلف به علت دردست باد بودن در فضا به مرغ هما تشبيه شده. زلف شاهين شهپر: (اضافه تشبيهي) زلف به شهپر شاهين تشبيه شده است. هماي زلف شاهين شهپر: گيسوان دردست باد. بستة زلف: اسير زلف، گرفتار زلف. غرقه در خون جگر باد: در غم و اندوه غرق باد، در مضيقه باد، در اضطراب باد. بتا: بگذار تا، بهل تا. ناوک: تير. ناوک فشاند: تيرپرتاب کند. لعل شکرين: لب قرمز رنگ شيرين گفتار. مذاق: جاي ذائقه، چشايي. مذاق جان من زو پر شکر باد: کام جام من از آن شيرين باد. ترا‌هرساعتي‌حسني‌دگرباد: ساعت به‌ساعت حسنت فزون باد،‌حسن تو هميشه در فزون باد. به جان: از صميم جان، با تمام وجود. معاني ابيات غزل (۱۰۴) (۱) روي زيبايت به مانند خورشيد، روشني ‌بخش در پاي ديده هر بيننده باد. روي خوبت از خوب هم خوبتر است. (۲) دل پادشاهان عالم زير بال هماي زلف چون شاهين تيز پرواز تو باد. (۳) کسي که به زلف دل نبسته‌ باشد خدا کند که به مانند زلف تو درهم و برهم و پريشان گردد. (۴) الهي دلي که عاشق روي تو نيست هميشه غرق درغم و اندوه و دچار اضطراب باشد. (۵) بگذار، آن زمان که چشمت با ناز و غمزه، تير کرشمه پرتاب مي‌کند، دل آزرده من در برابر آن سپر گردد… (۶) (و) چون لب لعل شيرين تو بوسه مي‌بخشد، کام جان من از آن در شيريني فرو رود. (۷) هر لحظه عشق من به تو صورتي تازه به خود مي‌گيرد. آرزومندم که تو هم هر ساعتي جلوه تازه‌تري به خود بگيري. (۸) حافظ به جان اشتياق ديدن روي تو را دارد. از خدا مي‌خواهم که تو هم به حال دوستداران خود توجه داشته باشي. شرح ابيات غزل (۱۰۴) وزن غزل: مفاعيلن مفاعيلن مفاعيل بحر غزل: هزج مسدس مقصور اين غزل از تراوشات ذوقي ايام شباب شاعر است که با زبان ساده و بدون نکات ايهامي و عرفاني سروده شده است. دقت درمضمون بيت ششم و دعاي مشروطي که به ظاهر در حق محبوب ولي در باطن در حق خود مي‌کند ما را به اين نکته متوجه مي‌سازد که اين دعايي است رندانه در عبارتي رندانه از رندي در غزلي عاشقانه. شاعر مي‌گويد آنگاه که لبت بوسه‌يي به من بدهد، الهي مذاق جان من از لعل شکرين تو شيرين باشد! شرح جلالي بر حافظ – دکتر عبدالحسين جلالي