گلستان سعدی/ باب هشتم- آداب ۶۵: دو چیز نامعقول

آخرين خبر/ سعدي شيرازي، پادشاه سخن، در زندگي خويش سختي هاي زيادي کشيد، رنج سفر هاي طولاني اي به جان خريد تا تجربيات گرانقدري را کسب کرد و اين تجربيات را به نظم و نثر درآورد تا دريچه هاي حکمتي باشند براي آيندگانش ما آخرين خبري ها نيز کتاب گلستان را که مي توان گفت از تاثير گذارترين کتاب در نثر ادبيات فارسي ست را براي شما کتابخوانان عزيزمان به اشتراک مي گذاريم. قسمت قبل دو چيز عاقلانه و منطقي به نظر نمي رسد : يکي بيش از روزي معقول و تقسيم شده به دست آوردن و ديگري مردن بدور از وقت تعيين شده. قضا دگر نشود ور هزار ناله و آه به کفر يا به شکايت برآيد از دهني (1) فرشته‌اي که وکيل است برخزاينِ باد چه غم خورد که بميرد چراغ پيرزني؟ (2) 1_ قضا و قدر انسان با آه و ناله هيچ تغييري نمي کند خواه کلمات کفر آميز از دهان کافري باشد و يا نفرين و شکايت مظلومي. 2_فرشته اي که مسئول بادهاست برايش فرقي نمي کند که در اثر وزش باد چراغ خانه پيرزني خاموش گردد. نکته: منظور سعدي بزرگ از گفتن بيت دوم اين است که احوال و روزگار ما انسان ها در گردش چرخ هستي هيچ تاثيري ندارد. کتاب آقاي« محمد محمدي اشتهاردي» با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد