قند پارسی/ آب از سرچشمه گل آلود است

آخرين خبر/ اختلال و نابساماني در هر يک از امور و شئون کشور ناشي از بي کفايتي و سوء تدبير رئيس و مسئول آن موسسه يا اداره است. چه تا آب از سرچشمه گل آلود نباشد به اين تيرگي نمي گذرد و با آن گرفتگي با سنگ و هر چه سر راه است برخورد نمي کند. اين عبارت مثلي با آنکه ساده به نظر مي رسد ريشه تاريخي دارد و از زبان بيگانه به فارسي ترجمه شده است. روزي عبد العزيز از عربي شامي پرسيد:" عاملان من در ديار شما چه مي کنند و رفتارشان چگون است؟" عرب شامي با تبسمي رندانه جواب داد " اذا طابت العين عذبت الانهار" يعني: چون آب در سرچشمه صاف و زلال باشد در نهرها و جويبارها هم صاف و زلال خواهد بود. هميشه آب از سرچشمه گل آلود است. عمربن عبد العزيز از پاسخ صريح و کوبنده عرب شامي به خود آمد و درسي آموزنده بياموخت. بعضي ها اين سخن را از حکيم يوناني ارسطو مي دانند. آنجا که گفته بود" پادشاه مانند دربار ، و ارکان دولت مثال انهاري هستند که از دريا منشعب مي شوند." ولي ميرخواند آنرا از افلاطون مي داند که فرمود: " پادشاه مانند جوي بزرگ بسيار آب است که به جويهاي کوچک منشعب مي شود. پس اگر آن جوي بزرگ شيرين باشد ، آن جويهاي کوچک را بدان منوال توان يافت. و اگر تلخ باشد همچنان" . فريد الدين عطار نيشابوري اين موضوع را به عارف عاليقدر ابو علي شفيق بلخي نسبت مي دهد که چون قصد کعبه کرد و به بغداد رسيد هارون الرشيد او را بخواند و گفت" مرا پندي ده" شفيق ضمن مواعظ حکيمانه گفت:" تو چشمه اي و عمال جويها. اگر چشمه روشن بود تيرگي جويها زيان ندارد ، اما اگر چشمه تاريک بود به روشني جوي هيچ اميد نبود." با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد