خراسان/ به بهانه سالروز درگذشت پرويز شاپور، پدر کاريکلماتور ايران چندتا از بهترين کاريکلماتورهاي او را با هم مي خوانيم .
براي اين که پشهها کاملاً نااميد نشوند، دستم را از پشهبند بيرون ميگذارم.
وقتي عکس گل محمدي در آب افتاد، ماهيها صلوات فرستادند.
گربه بيش از ديگران در فکر آزادي پرنده محبوس است.
به ياد ندارم نابينايي به من تنه زده باشد.
هر درخت پير، صندلي جواني ميتواند باشد.
بلبل مرتاض، روي گل خاردار مينشيند!
قطره باران، اقيانوس کوچکي است.
زندگي بدون آب از گلوي ماهي پايين نميرود.
جارو، شکم خالي سطل زباله را پر ميکند.
فواره و قوه جاذبه از سربه سر گذاشتن هم سير نميشوند.
فرياد زندگي در سکوت گورستان تهنشين ميشود.
همه مردم جهان به يک زبان سکوت ميکنند.
بازار