ايسنا/ عبدالرحيم (تقي) جعفري، بنيان‌گذار فقيد انتشارات اميرکبير در کتاب «عبدالرحيم جعفري، در جستجوي صبح» که خاطرات اوست و توسط نشر روزبهان منتشر شده، چنين نوشته است: «پياده، و در تابستان‌ها با پاي برهنه، از کوچه‌پس‌کوچه‌هاي باغچه عليجان و کوچه رکني و ناصرخسرو و محله عرب‌ها و پامنار خودم را به شرکت مطبوعات مي‌رساندم، کتاب‌ها را تحويل مي‌گرفتم، با نخ قند مي‌بستم، و بسته را با کمک کارکنان آن‌جا روي سر مي‌گذاشتم و باز دو کيلومتر مسافت را پياده مي‌آمدم. گاه بين راه، خستگي فشار مي‌آورد و ناچار از عابرين کمک مي‌خواستم که: «آقا، کمکم کنيد اين بسته را از سرم پايين بگذارم»، و بعد: «آقا، کمکم کنيد اين بسته را روي سرم بگذارم». سنگيني بسته کتاب و نخ قندي که دور بسته کتاب پيچيده بودم در پوست سرم، که ماشين شده بود، جا مي‌انداخت. شايد در اثر حمل همين بسته‌هاي سنگين بود که سال‌ها بعد دچار بيماري و ناراحتي چشم شدم. پس از يک ماه کارمزدم تعيين شد: روزي ده‌ شاهي! هنوز يک سال نگذشته بود که با پشتکاري که نشان دادم، با وجود اين‌که جثه‌ام کوچک بود، به‌طور آزمايشي «ورق‌گيري» مي‌کردم. چند پاره‌آجر زير پايم مي‌گذاشتند تا قدّم به سيلندر ماشين برسد و بتوانم ورق‌ چاپ‌شده را بگيرم و روي تخته، کنار سيلندر بگذارم.»

«چشم و چراغ»، صفحه گروه واژه‌گزيني فرهنگستان زبان و ادب فارسي اين خاطره را براي سال‌روز درگذشت عبدالرحيم جعفري (يازدهم مهرماه) به اشتراک گذاشته است. 

عبدالرحيم (تقي) جعفري در ۱۲ آبان ۱۲۹۸ در تهران متولد شد. او در دوران کودکي تحصيل را ترک کرد و بعد از يک‌ماه کار تقريبا بدون مزد نهايتا با روزي ۱۰ شاهي به عنوان کارگر در چاپخانه علمي پذيرفته شد. جعفري پس از سال‌ها در سال ۱۳۲۸ تصميم به تاسيس يک موسسه نشر براي خود گرفت و انتشارات اميرکبير را تاسيس کرد. او نشر «سه تار»، «مدير مدرسه» و «ديد و بازديد» از جلال آل احمد، «زندگي من» نوشته جواهر لعل نهرو، «چه مي‌دانم» با ترجمه مرتضي کيوان، «تاريخ حساب» با ترجمه حسن صفاري، کتاب‌هايي از عبدالحسين زرين‌کوب، «تاريخ علوم» با ترجمه حسن صفاري و «تاريخ حساب» با ترجمه پرويز شهرياري را از مهم‌ترين دستاوردهاي خود در انتشارات اميرکبير دانسته است. 

عبدالرحيم جعفري در يازدهم مهرماه ۱۳۹۴ درگذشت.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar