آخرین خبر/ نرگس آبیار، کارگردان و فیلمنامه‌نویس، کتاب «کوری» اثری از ژوزه ساراماگو را برای این روزها پیشنهاد می‌دهد.

آبیار درمورد این رمان می‌گوید:

▪️کتاب «کوری» را سال‌ها پیش مطالعه کرده بودم، اما در یک ماه اخیر و با اوج گرفتن شیوع ویروس کرونا این کتاب را بار دیگر به صورت صوتی گوش دادم. معتقدم این کتاب از شاهکارهای ادبیات در سال‌های اخیر است که فضای چندبعدی و هرمنوتیک عجیبی دارد و می‌تواند تصحیح‌ها و برداشت‌های مختلفی را در ذهن ایجاد کند. کتاب «کوری» به سرگشتگی بشر امروز اشاره دارد. داستان این کتاب درباره‌ی فردی است که با نگاه کردن به یک نور سفید کور شده است. این نور سفید استعاره از پیشرفت تکنولوژی در جهان مدرن است که موجب می‌شود بشر نتواند حقیقت را ببیند و رفته رفته از خودش فاصله می‌گیرد. نکته‌ی مهم کتاب «کوری» حضور یک زن بینا در داستان به‌عنوان یک راهنما است. در واقع ژوزه ساراماگو نویسنده‌ی این کتاب با حضور یک زن به عنوان تنها فرد بینا، به زنان کرامت داده که توجه این نویسنده به وجود زن به‌عنوان یک راهنما قابل توجه است.

▪️یکی از شباهت های کتاب «کوری» با داستان «فیل در تاریکی» مولانا این است که در هر دو کتاب انسان‌های نابینا و یا افرادی که به طور موقت چشم‌شان در تاریکی نمی‌بیند،‌ وجوهی از واقعیت و حقیقت را می‌بینند و وجوه دیگر را از دست می‌دهند.

▪️کتاب «کوری» وجه مهم دیگری هم دارد. درباره‌ی جامعه‌ی مدرنی است که به یک‌باره دچار یک بیماری مسری به نام نابینایی می‌شود که شباهت عجیبی به جهان کنونی ما با توجه به شیوع ویروس کرونا دارد و فکر می‌کنم خواندن این کتاب در شرایط فعلی مفید است. زیرا کرونا به عنوان یک بیماری مسری جهان را به دو نیم تقسیم کرده و آداب اجتماعی، روابط و خیلی مسائل دیگر را نیز تحت‌الشعاع قرار و تغییر داده است.

▪️داستان کوری درباره‌ی آدم‌هایی است که با جهان قبل از کوری و بعد از کوری مواجه هستند و خواننده متوجه نوعی دیکتاتوری در دل دموکراسی می‌شود؛ دیکتاتوری‌ای که آدم‌های نابینا را به بند می‌کشد و دستورات را به آن‌ها دیکته می‌کند. در واقع نقد خشونت سیستم دیکتاتوری در این کتاب مشهود است.»

برگرفته از صفحه اینستاگرام  baghe_ketab

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar