خراسان/ نشان خانه  تو ساحل شکیبایی است
دلت غریب‌تر از مرغ‌های در یایی است
به جای اشک ز چشمت ستاره می‌بارد
نگاه های تو در شب، عجیب رویایی است
 
بهار، از دم گرم تو، زنده می‌گردد
سخن بگو که سخن گفتنت مسیحایی است
سرک کشیدنت از پشت پنجره زیباست
عبور کردنت از کوچه ها تماشایی است
 
کسی به عمق وجود تو پی نخواهد برد
به روح عشق قسم، روح تو اهورایی است
از آن شبی که از این شهر مرده کوچیدی
همیشه ورد‍ِ زبانم «چرا نمی آیی؟» است
 
بیا و از قفس انزوا، رهایم کن!
اتاق کوچک من، بی تو گور تنهایی است

مرتضی امیری اسفندقه

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar