ماشین شناس/ تست فنی «میستوبیشی لنسر GLX» و «پراید نسیم»

دنياي خودرو/ پرايد زندگي خود را به‌عنوان فورد فستيوا سال 1986 در ايالات متحده شروع کرد، اما پس از چند سال اين مدل و پلت‌فرم به کيا فروخته شد و نام پرايد براي آن به ثبت رسيد. سليقه‌ها درباره تبديل و به‌روزرساني خودروها بسيار متفاوت است. براي بسياري ظاهر خودرو مهم‌تر از باطن و براي عده‌اي کاملا برعکس است. خودروهاي موردآزمايش ما در اين شماره از هر دو دسته انتخاب شده‌اند تا درباره دو خودروي متفاوت بنويسيم. جالب است بدانيد در روز تست و عکاسي از اين دو خودرو، عکس‌العمل‌هاي متفاوتي از مخاطبان دريافت کرديم و به‌خصوص پرايد مورد تست ما تعجب بسياري را برانگيخت. حال شايد اين سوال هم براي شما پيش بيايد که چرا بايد يک پرايد را در کنار ميتسوبيشي مورد تست قرار دهيم؟ پرايد مورد تست ما، از يک موتور ژاپني بهره مي‌برد که در ادامه با آن بيشتر آشنا خواهيد شد. لنسري با ظاهر EVO اما با قلب GLX اولين خودروي مورد تست ما در اين گزارش ميتسوبيشي لنسر مدل 93 است. لنسر از گذشته تا به حال از محبوبيت خوبي بين ايراني‌ها برخوردار بوده است و نمونه‌هاي مدل پايين آن نيز هنوز براي فروش، طرفداران خود را دارند. البته اين نسل از لنسر، چهارمين نسل آن محسوب مي‌شود و از سال 1988 تا 1994 روي خط توليد باقي ماند. اما نسخه مورد آزمايش تيپ GLX است که از سال 1992 تا 1994 توليد شد که تقريبا ميتوان آن را فول‌ترين نسخه در دوران خودش به حساب آورد. در حال حاضر نمونه‌هاي GLX، بيشترين تعداد حضور را در ايران دارند و بسته به سالم بودن خودرو، از 14 تا 19 ميليون تومان قيمت‌گذاري مي‌شوند. کساني که براي اولين بار اين خودرو را از نزديک مي‌بينند، اغلب آن‌را با مدل خيلي قوي‌تر EVO اشتباه مي‌گيرند که آن‌هم به‌دليل بادي‌کيت دست‌سازي است که توسط مالک براي آن طراحي شده و با نورافکن‌هاي داخل چراغ، که مخصوص و امضاي مدل EVO است، تکميل مي‌شود. اين خودرو تنها در ظاهر ميراث‌دار EVO است، اما در باطن موتور پايه 1.6 ليتري دارد و اين تمام ساخته‌هاي ذهن شما را به‌هم مي‌ريزد! زيرا به جاي موتوري با دو ليتر حجم که همراه توربوشارژر مي‌تواند قدرتي معادل 340 تا 400 اسب‌بخار متغير را توليد کند، يک واحد چهار سيلندر 1.6 ليتري را که اتفاقا تنفس طبيعي و بدون هيچ پرخوراني نيز است، خواهيد ديد مي‌تواند 111 اسب‌بخار در 6000 دور بر دقيقه و 137 نيوتون‌متر گشتاور در 5000 دور بر دقيقه توليد کند که پس از گذشت 23 سال، حالا مي‌تواند 80 درصد اين قدرت را به راننده تحويل دهد. حال اين مساله در صورتي که بدانيد قدرت به کدام چرخ‌ها انتقال پيدا مي‌کند، جالب‌تر هم مي‌شود، زيرا اين خودرو نه مانند مدل EVO دو ديفرانسيل است و نه ديفرانسيل عقب و محرک جلو بودن اين خودرو را حتي با راندن عادي هم نمي‌توانيد درک کنيد! لنسر مورد نظر ما شايد يکي از معدود خودروهايي است که هيچ قدرت اضافه‌اي در چرخ‌هاي جلوي آن هنگام پيچيدن احساس نمي‌کنيد و سيستم تعليق و فرمان‌دهي آن کاملا از پس اين موضوع برمي‌آيد. البته اگر مقداري سرعت را بالاتر ببريد، کم فرماني را سر پيچ‌ها تندتر حس مي‌کنيد، اما نسبت به سن و سال اين خودرو، يکي از بهترين خودروها براي جاده‌هاي پيچ‌دار است. سيستم سوخت‌رساني آن از نوع کاربراتوري است و سه سوپاپ در هر سيلندر وظيفه هوارساني را به عهده دارند. وزن خشک لنسر 1050 کيلوگرم است که باعث مي‌شود با همان 111 اسب‌بخار بتواند صفر تا 100 کيلومتر را در مدت 11.1 ثانيه به ثبت برساند که البته در روز آزمايش اين عدد کمي بيشتر و نزديک به 13 ثانيه بود. براي کساني‌که مي‌خواهند از خودروهاي کم سن و سال گذشته براي استفاده روزانه و غير کلکسيوني استفاده کنند، بي‌شک اين خودرو بسيار مناسب خواهد بود. لنسر با قيمت منطقي قطعات نسبت به آلماني‌هاي هم‌دوره، مي‌تواند براي يک دانشجو و افرادي که علاوه بر مسافرت و استفاده روزانه، مي‌خواهند خودرويي با قابليت ارتقا داشته باشند، بسيار مناسب باشد. وزن لنسر نيز براي يک سدان تقريبا کم است، اما همين کم بودن وزن باعث نمي‌شود پايداري خودرو پايين باشد و نمره خوبي از نظر ما براي پايداري و فرمان‌دهي مي‌گيرد. پرايد ايراني، موتور ژاپني پرايد يکي از نوستالژي‌هاي دو دهه اخير ايران است و تقريبا همه ايراني‌ها خاطره‌اي با اين خودرو دارند. طبق آمار غيررسمي که چند سال پيش منتشر شد، بيش از 50 درصد خودروهايي که در خيابان‌هاي کشور تردد دارند، از مدل‌هاي مختلف پرايد هستند. پرايد زندگي خود را به‌عنوان فورد فستيوا سال 1986 در ايالات متحده شروع کرد، اما پس از چند سال اين مدل و پلت‌فرم به کيا فروخته شد و نام پرايد براي آن به ثبت رسيد. پرايدهايي که براي اولين بار از خط توليد کيا گذشتند، همگي از موتور B6 مزدا استفاده مي‌کردند که قدرتي معادل 75 تا 80 اسب‌بخار از آنها به دست مي‌آمد و پرايد خيلي زود به يک خودروي جوان‌پسند و ارزان قيمت تبديل شد. اواخر توليد پرايد در کره بود که شرکت سايپا حق توليد و فروش اين خودرو را به نام خود ثبت کرد و از آن روز نزديک به دو دهه از توليد آن در ايران مي‌گذرد. پرايد در ابتدا قرار بود يک خودروي جايگزين و مجهز! براي تعويض با پيکان باشد و قيمت آن تا سال 1390 از 9 ميليون تومان بالاتر نيامده بود. اما حالا قيمت پرايد از مرز 20 ميليون تومان گذشته است. پس از اين تاريخچه کوتاه درباره پرايد، به خودروي مورد نظر مي‌پردازيم. پرايدهاي توليدي کشور با يک موتور 1.3 ليتري چهار سيلندر هشت سوپاپ توليد مي‌شود که به گفته سايپا، 63 اسب‌بخار (56 در دينامومتر) نيرو توليد مي‌کند و با بدنه‌اي که زير 900 کيلوگرم است، شتاب 13 تا 14 ثانيه‌اي را ثبت مي‌کند. مدل عادي پرايد به نظر شتاب کافي را براي آن به ارمغان مي‌آورد، اما عاشقان سرعت و طرفداران دنياي اسپرت به اين مشخصات راضي نيستند و مي‌خواهند عملکرد بهتري از اين خودروي تقريبا ارزان قيمت ببينند. يکي از اصلي‌ترين کارهايي که مي‌توان براي اين خودرو انجام داد، تعويض موتور با نمونه‌هاي حجيم‌تر ديگر خودروهاست که البته در ايران اصلي‌ترين و پرطرفدارترين آنها، موتور BP مزداست. اين محبوبيت در حدي است که اين پرايدهاي BP در مسابقات سرعت ايران دو کلاس جداگانه دارند که البته در نمونه‌هاي مسابقه‌اي پا را از حد صدا و سرعت فرا گذاشته‌اند. اگر تمايل نداشته باشيد از BP استفاده مسابقه‌اي داشته باشيد و بخواهيد موتوري رام‌تر براي پرايد خود انتخاب کنيد، چاره شما پرايدي است که در تصوير مي‌بينيد. اين خودرو از موتور 4a-ge تويوتا که از نوع Twin Cam است، استفاده مي‌کند که روند تبديل اين خودرو به گفته مالک، داستان و ماجراي سخت و پيچيده‌اي دارد. اين موتور در توليدات کرولا بين سال‌هاي 1998 تا 2002 استفاده مي‌شده (مدل مخصوص) که به گفته مالک تا به حال اين مدل خودرو در ايران ديده نشده يا کمتر ديده شده است. حالا پرايد کوچک مورد تست ما 165 اسب‌بخار نيرو از موتور 20 سوپاپ چهار سيلندر تنفس طبيعي خود توليد مي‌کند که البته صداي موتور و سواري عادي خودرو به‌هيچ عنوان اين موضوع را نشان نمي‌دهد و اگر اولين بار سوار آن شويد هيچ‌گاه به موضوع تعويض موتور حتي فکر هم نمي‌کنيد. سيستم انتقال قدرت پرايد عادي اين حجم قدرت را نمي‌تواند تحمل کند، پس سيستم انتقال قدرت خودرو نيز از همان کرولا براي پرايد قرض گرفته شده است تا پلوس‌ها به‌راحتي خورده شدن يک هويج، شکسته نشود و بتوان علاوه بر تخته گاز رفتن‌هاي شبانه، استفاده شهري و رام نيز از آن داشت. براي نگارنده تصوري از اين که يک پرايد تا چه حد مي‌تواند سريع باشد (در نمونه‌هاي شهري) وجود نداشت، اما بايد بود و ديد اين خودرو چگونه از سکون به 100 کيلومتر بر ساعت مي‌رسد و اين کار تنها هفت ثانيه طول مي‌کشد. البته شگفت‌زده مي‌شويد وقتي دور موتور شمار آن را در 8100 دور بر دقيقه ببينيد و گشتاور 160 نيوتون‌متري آن مي‌تواند بلافاصله به ردي از دود و لاستيک در خيابان تبديل شود. اما مالک در گفت‌وگويي که در جريان بررسي با ما داشت، اين پرايد را بر خلاف برخي خودروهاي تيونينگ شده بسيار بي‌دردسر و راحت دانست که مصرف سوخت آن با وجود موتور بسيار قدرتمند حداکثر هفت ليتر است که برابر با مدل اورجينال توليدي کمپاني سايپاست. اما به هر حال اگر مي‌خواهيد با تمام وجود از اين پرايد بهينه‌سازي شده لذت ببريد، بايد يا خود يک مکانيک ماهر باشيد، يا تيونينگ و تعميرات آن را زير نظر افراد ماهر انجام بدهيد. در پايان از آقايان همايون جمشيدي مالک ميتسوبيشي و آقاي بهمن قره‌گوزلو مالک پرايد براي در اختيار گذاشتن وقت و خودرويشان تشکر مي‌کنيم. با کانال تلگرامي آخرين خبر همراه شويد telegram.me/akharinkhabar