جراحی زیبایی های پر سر و صدا در بازیگران ایرانی

چلچراغ/ در بسياري از سريال ها و فيلم هاي سينمايي تاريخي، ديدن چهره شخصيت هاي تاريخي با بيني عمل کرده ملموس نيست و هميشه کارگردان چنين پروژه هايي، در پي بازيگري است که بيني اش عمل کرده نباشد. بازيگري که خنديدن و گريه کردنش مصنوعي نباشد و بتواند حس بگيرد، اما قرارداد بستن و هنرپيشگي براي بازيگري که صورتش و هيچ يک از اعضاي آن، متعلق به خودش نيست، ممکن و شدني نيست. چه بسا بازيگري هم که دنبال مدل شدن است و مي خواهد صورتش فانتزي و عروسکي باشد، به درد بازي در چنين پروژه هايي نمي خورد، يا بايد تبديل به بازيگر کليپ ها و تيزرهاي تبليغاتي بشود يا اصلا قيد بازيگري را بزند. اتفاقا در سريالي مثل شهرزاد هم پُرند بازيگراني که دماغ عمل کرده اند و کارگردان نتوانسته آن را پنهان کند. اما ماجراي دماغ عمل کردن و زيبايي صورت يک طرف و تبديل شدنت به يک عروسک چيني طرفي ديگر. اگر اين جراحي هاي زيبايي در راستاي بهبود قيافه و طبيعي تر جلوه دادن آن باشد، مسئله متفاوت تر از زماني است که با افتادن در اين مرداب و تقلا کردن بيشتر و بيشتر غرق مي شوي. در اين گزارش نگاهي داشته ايم به عمل هاي معروف و پرسر و صدايي که ميان بازيگران زن ايراني انجام شده است و البته گفت و گويي هم با خودشان داشتيم. سه بار بيني ام شکست! جراحي بيني يکي از رايج ترين و شايع ترين جراحي هاي پلاستيک و زيبايي ميان زنان و مردان ايراني محسوب مي شود، که در بيشتر مواقع با هدف زيبايي و داشتن ظاهري متناسب ميان آنها رايج شده است. قبل و بعد از انقلاب هم بسياري از بازيگران زن که دغدغه معروف و چهره شدن در سينما را داشتند، تصميم رفتند که با اندکي تغيير و با انجام يک جراحي، فرم صورتشان را براي مخاطب قابل پذيرش تر کنند. البته اغلب اين جراحي ها در آن دوره، در جهت رفع نواقص و کوچک کردن بيني بزرگ بود، که به زيبايي و ترکيب چهره ها کمک مي کرد. اما کم کم اين دغدغه از دليل اصلي اش خارج شد و بازيگران جوان تري هم که به عرصه بازيگري پيوستند، با اين که بيني شان هيچ ايرادي نداشت، آن را جراحي کردند. نگار فروزنده، از جمله بازيگرهاي جوان سينماي ايران بود که در سال 77، به دليل عمل زيبايي که روي صورتش انجام داد، مسير بازيگري اش هم تغيير کرد. او با انجام اين عمل و درشت تر نشان داده شدن چشمانش، از چهره اي معصومانه و دست نخورده، به دختري پرجنب و جوش و گاهي هم شوخ طبع و شر تبديل شد. به گونه اي که اگر نقش هاي قبل از عمل او را ، با نقش هايي که در فيلم هاي «دعوت»، «محاکمه در خيابان» و «اخراجي ها» بازي کرده ببينيد، به راحتي متوجه اين نغييرات مي شويد. او که به گفته خودش ناخواسته مجبور شده در سن 18 سالگي به عمل زيبايي تن دهد، در اين باره مي گويد: «سر سريال «راه سوم»، در يکي از سکانس ها، ناگهان حواسم پرت شد و صورتم با در برخورد کرد. همان لحظه به بيمارستان سجاد منتقلم کردند، احتمال مي رفت که حتي ضربه مغزي هم شده باشم! اما اين آسيب ديدگي به شکستگي بيني ام منجر شد و متاسفانه از سه نقطه ضربه ديد. براي همين، به اجبار بيني ام را جراحي کردم چون اگر اين اتفاق برايم نمي افتاد، هيچ وقت چنين جراحي و ريسک بزرگي را انجام نمي دادم. من چهره و فرم اصلي و سابق صورتم را خيلي دوست داشتم و مايل بودم با همان شکل و شمايلي که کارم را آغاز کردم آن را ادامه بدهم، اما اتفاق ديگري برايم افتاد و مسيرم تغيير کرد. من برعکس خيلي از بازيگرها که عمل زيبايي خود را پنهان مي کنند، از همان ابتدا اين موضوع را در رسانه ها مطرح کردم و حتي دو سه روز بعد از مرخصي از بيمارستان، با همان بيني پانسمان شده و صورت ورم کرده، در دفتر يکي از روزنامه ها حضور پيدا کردم و مصاحبه مفصلي در اين باره انجام دادم.» البته خيلي ها مي گويند که فروزنده دو بار بيني اش را عمل و حتي گونه هايش را هم برجسته کرده، اما او به شدت اين قضيه را تکذيب مي کند: «بعد از آن اتفاق، دو دفعه ديگر هم بيني ام دچار ضربه شد و حتي يکبار ديگر شکست، منتها اين بار ريسکي انجام ندادم و حتي اقدام به روتوش شکستگي بيني ام هم نکردم. اولين و آخرين جراحي ام همان بود که در 18 سالگي انجام دادم و گونه ام را برجسته و تزريق لب نکرده ام. چون اغلب بانوان 50 تا 60 ساله، اين نوع جراحي ها را انجام مي دهند، اما من متولد 57 هستم و احتياجي به اين عمل ندارم. بازيگرهاي زيادي هستند که لبشان را جراحي مي کنند و گونه مي گذارند، اما هيچ وقت صحبتي از آن ها نيست! جالب اين جاست که من شدم سردمدار اين موضوع! چرا اسم آن خانم بازيگري که بيني اش را در 15 سال گذشته، سه دفعه عمل کرده و بيني اش اندازه يک بند انگشت شده و حتي هزارجور جراحي ديگر روي صورتش انجام داده، اسمش در هيچ جا نيست. نمي دانم داستانش چيست! اما اگر عکس هاي من را در اينترنت جست و جو کنيد و صورتم را ببينيد، از سن 18 سالگي به بعد، همه به يک شکل هستند. اين چيزي نيست که نتوانم آن را اثبات کنم، حتي حاضرم خودم را در معرض معاينه هم قرار دهم تا به برخي رسانه ها ثابت کنم، هيچ نوع عمل زيبايي به غير از جراحي بيني انجام نداده ام. کافي است هر کسي عکس راديولوژي بگيرد تا هر پروتزي در صورتش کار شده باشد، بلافاصله در عکس راديولوژي مشخص شود.» جالب است فروزنده برخلاف کساني که با عمل جراحي مخالف هستند و معتقدند که چنين بازيگراني با محدوديت انتخاب نقش مواجه مي شوند، اما او چنين اعتقادي ندارد: «الان يک مقدار شرايط بازيگران متفاوت شده، شايد اصلا ملاک هيچ يک از اين ها نباشد. ولي حداقل در دو سه سال اخير، هيچ يک از آنها دخيل نبوده. حتي به نظرم بازيگراني که صورتشان را جراحي کردند، خيلي بيشتر از بازيگرهايي که هيچ نوع عملي را روي صورتشان انجام ندادند، دارند بازي مي کنند! متاسفانه اين نوع بازيگرها، دچار يک سري زد و بندها مي شوند و سياست هايي را در پيش مي گيرند که اغلب پوسترها و بيلبوردهاي فيلم ها را هم به خود اختصاص مي دهند.» فروزنده اما مخالفتي هم با انجام عمل هاي زيبايي در ميان زنان ندارد: «به هر حال بعضي ها، نواقصي روي صورتشان دارند که ناچارند جراحي زيبايي انجام دهند. بنابراين اين جراحي ها، تا اندازه اي، خيلي خوب و زيباست. اما چيزي که اين روزها مد شده، حالت وسواس گونه و اغراق در انجام اين نوع عمل هاست. به گونه اي که انگار شابلون گذاشته اند و همه صورت ها به يک شکل درآمده است. به نظرم اين ها از کمبود اعتماد به نفس و عزت نفس، يکسري از آدم ها سرچشمه مي گيرد.» حکايت آش نخورده و دهن سوخته! برخي بازيگران به شکل شايد ظريف و نامحسوس، چهره شان را جراحي مي کنند و وقتي از آن ها مي پرسي که صورتت را دست زده اي يا نه، منکر اين قضيه مي شوند! کساني هم هستند که با اينکه اجزاي صورتشان خدادادي و طبيعي است، اين وسط، متهم به انجام انواع و اقسام اين جراحي ها مي شوند، ليلا بلوکات که جزو اين دسته است، مي گويد: «من به دليل بيني کوچک و گونه برجسته اي که دارم، بارها مورد قضاوت قرار گرفته ام. حتي اغلب کارگردان ها فکر مي کنند که هيچ جاي صورتم مال خودم نيست! اما قسم مي خورم که حتي يک بار هم صورتم را جراحي يا از ژل هم استفاده نکرده ام. من جراحي را دوست ندارم و اصلا خوشم نميآيد که دخترها، جراحي هاي خفن(!) روي صورت خود انجام دهند و قيافه هايشان شبيه به هم باشد.» به اعتقاد او، در سينما اصلا به اين جور بازيگرها هيچ توجهي نمي کنند: «هيچ وقت کارگردان کاربلد و حرفه اي، دنبال بازيگري نمي رود که صورتش را جراحي کرده است، حتي اگر استار باشد. بازيگرهاي خوب سينما، مثل هديه تهراني، مريلا زارعي، ترانه عليدوستي، ليلا حاتمي و فاطمه معتمد آريا، تابه حال هيچ نوع عملي روي صورتشان انجام نداده اند و هميشه هم در فيلم هاي خوب بازي و کارگردان ها از آن ها استقبال کرده اند. اين جوان ها هستند که صورتشان را دستکاري مي کنند. متاسفانه من هم که صورتم را جراحي نکرده ام، انگش به من خورده است.» البته برخي از اسم هايي که بلوکات نام برده تسليم بوتاکس شده اند و کاملا عمل تزريق بوتاکس به زير پوست آن ها واضح است اما واقعا اين نوع بازيگرها، به چه قيمت راضي مي شوند اين کار را انجام دهند، او در پاسخ به اين سوال مي گويد: «اين بازيگرها به ضرر خودشان کار مي کنند، چون در حوزه انتخاب نقش، با محدوديت مواجه مي شوند. به نظرم همه بازيگرهاي زن، بسيار زيبا و قشنگ هستند؛ چه با عمل و چه بي عمل. حيف است واقعا بازيگرها صورتشان را دست بزنند، چون فقط براي بازي در فيلم هاي تجاري دنبال آن ها مي آيند و در فيلم هاي معناگرا و خاص و با کارگردان هاي سرشناس نمي توانند بازي کنند. مثلا هيچ وقت مجيد مجيدي يا اصغر فرهادي دنبال بازيگراني که صورتشان را جراحي کرده اند، نمي روند. اگر به رزومه کاري اين کارگردان ها نگاه کنيد، مي بينيد هيچ يک از بازيگرهايشان تا به حال هيچ نوع جراحي روي صورتشان و حتي بوتاکس که ظريف ترين کار ممکن است، انجام نداده اند.» البته اگر در ميان فيلم هاي مجيدي و جديدترين فيلم فرهادي، مينا ساداتي با دماغ عمل کرده اش را براي نقش آمنه فاکتور بگيريم. او هم چنين به اتهامي که سر يکي از فيلم ها به او زدند و گفتند صورتش را جراحي کرده، اشاره مي کند: «قرار بود در فيلم «محمد رسول الله» بازي کنم، اما چون کارگردان فکر کرد صورتم را جراحي کردم، شانس بازي در اين فيلم را از دست دادم. شايد آقاي مجيدي حق داشت که اين طوري فکر کند چون مدل بيني من سربالاست و اين شائبه ايجاد مي شد که آن را عمل کرده باشم. با اين حال، کارگردان وقتي بازيگري را براي يک کار تاريخي انتخاب مي کند، خيلي به اين مسئله معتقد است که بازيگرش صورت طبيعي داشته باشد.» او درباره اين که آيا به اثبات کردن شائبه ها و حواشي که در اين پروژه در مورد چهره اش مطرح شد، برآمد يا نه، مي گويد: «چه جوري ثابت مي کردم! تمام گريمورهايي که با من کار کردند، مي دانند که صورتم مال خودم است. چون تنها کسي که به صورت بازيگر دست مي زند، گريمور است و او مي داند صورت تو جراحي نيست.» او همچنين درباره شباهت عجيب دخترهاي ايراني نسبت به هم مي گويد: «يک موقع تو معضلي را در خودت داري که يه کم عجيب و غريب است و واقعا از آن خجالت مي کشي و مي خواهي آن را حل کني، خب اين ايرادي ندارد. اما نه اينکه بخواهي همه نقاط صورتت را دستکاري کني! به نظرم اغلب بازيگرهاي ما حتي دخترهاي ايراني واقعا خوشگل هستند. اما از خوشي زياد است که فکر مي کنند دستي به صورتشان بکشند و تغييري در آن ايجاد کنند. به نظرم اين آدم ها، انتخاب ها و موقعيت هاي خودشان را محدود مي کنند.» بلوکات هم چنين درباره افزايش تعداد بازيگرهاي مرد که نسبت به زن ها، بيشتر به عمل زيبايي گرايش پيدا مي کنند، مي گويد: «خوشبختانه در ميان مردها کمتر ديدم که کسي صورتش را جراحي کند، اما مرد که نبايد صورتش را دست بزند.» پشيماني از يک هوس آني شراره رخام، که يکي از اولين بازيگرهايي است که به تزريق ژل لب روي آورده، زياد هم از اين کار رضايت ندارد. او مي گويد: «اين کار يک هوس آني يا يک نوع سليقه شخصي بود. فکر مي کنم من بايد کمي بيشتر روي اين موضوع فکر مي کردم و تامل بيشتري براي اين کار انجام مي دادم چون اين موضوع تاثير منفي روي کارم گذاشت. مشخصا با چهره اي که من داشتم، يکسري از نقش ها مثل نقش هاي تاريخي و پليسي را به من نمي دادند.» او که مدتي است ژل لبش را تخليه کرده، در مورد عوارض ديگر اين ژل ها مي گويد: «زماني که من به لب ام ژل تزريق کردم، بايد از مواد دائمي استفاده مي کردم چون هنوز ژل هاي موقت و شش ماهه به بازار نيامده بود. اما اين نوع ژل ها، مورد تاييد نظام پزشکي نيست و تمام چيزهايي که دائمي باشد براي بدن مضر است. خيلي ها نسبت به ژل هاي دائمي حساسيت و آلرژي پيدا کردند و حتي نيمي از صورتشان به شکل دائمي کبود شد و زيبايي شان از بين رفت، اما اين ژل ها براي من عوارضي نداشت، شايد اگر تخليه اش نمي کردم، چند سال بعد هم بدن و صورت من نسبت به آن مواد، واکنش و حساسيت نشان مي داد و دچار آسيب مي شدم.» رخام هم چنين در پاسخ به اين سوال که آيا براي ديده شدن مضاعف تصميم به تزريق لب کرده بود يا نه، مي گويد: «واقعيت اين است که من آن زمان، خيلي تحت تاثير آنجلينا جولي قرار گرفته بودم. البته او به شکل طبيعي همين است. منتها آن موقع هوس کردم اين کار را انجام دهم. شايد اگر آن زمان تفکر الانم را داشتم اين کار را نمي کردم. اما از تمام خانم هاي ايراني خواهش مي کنم که اين کار را انجام ندهند و اگر هم مي خواهند ژل تزريق کنند؛ حداقل دنبال ژل هاي دائمي نروند. مثلا از ژل هاي موقت دو سه ماهه که بعد از چند ماه تاثيرشان از بين مي رود، استفاده کنند. ولي مواد دائمي خطرناک است و من به کسي توصيه نمي کنم. مطمئنم اگر زمان به عقب برگردد، هيچ وقت اين کار را نخواهم کرد.» و ديگران... در ادامه بازيگران ديگري هم بودند، که دنبالشان رفتيم تا انگيزه اصلي شان را براي جراحي هايي که روي صورت خود انجام داده اند، جويا شويم. يکي از کساني که بيني اش به شکل آشکاري جراحي شده، بهنوش بختياري است. وقتي با او تماس گرفتيم، تماس مان را رد کرد. آرام جعفري و بيتا بادران هم که صورتشان را از ناحيه بيني جراحي کرده اند، علاقه اي به صحبت در اين زمينه نداشتند، چون به اعتقادشان عمل زيبايي صورت، يک دغدغه و مسئله شخصي است و به شخص مورد نظر ارتباط دارد. آنا نعمتي و بهنوش بختياري بارها درباره عمل بيني شان ابراز پشيماني کرده اند و نعمتي اين را هم در صفحه اينستاگرامش گذاشته است. نيره فراهاني بازيگر ميان سالي است که به دليل عمل جراحي بيني مسير بازيگري اش تغيير کرد و از تبديل شدن به چهره جا ماند. کتايون رياحي و افسانه بايگان بازيگران ميان سال ديگري هستند که سال ها پيش دست به اين کار زدند. اما کسي مثل الناز شاکردوست انجام اين عمل را تکذيب کرده است، که چندي پيش با انتشار يکي از عکس هاي دوران دانشجويي اش توسط يکي از همکلاسي هاي قديمي اش، موضوع فاش شد. شيلا خداداد هم که پيش از ازدواج با دکتر فرزين سرکارات بيني اش را توسط ايشان جراحي کرد و ديگر از دست زدن به صورتش خودداري کرد، تا اين که در اواسط فيلم برداري سريال قلب يخي براي رهايي از اثرات سن و سال بوتاکسي خفيف و طبيعي انجام داد. نيکي کريمي و هانيه توسلي هم بازيگران ديگري هستند که به دليل بوتاکس يا جراحي ليفتينگ صورت در مظان اتهام اند. چند سال پيش مهناز افشار، قبل از تغيير در مسير بازيگري اش، با تزريق ژل لب، شباهتش را با فائقه آتشين بيشتر کرد، که به نظر مي رسد اين روزها دست از تمديد اين کار برداشته است و به چهره طبيعي خودش برگشته است. حسام نواب صفوي هم يکي ديگر از بازيگراني است که با دماغ عملي اش که خيلي هم به قول معروف عمل تابلويي است، شباهتش را با الويس پريسلي بيشتر کرده است. حسين محجوب، سپند اميرسليماني و برزو ارجمند هم بازيگران ديگري هستند که تن به اين عمل جراحي داده اند. حالا اين که کدام يک از اين دستکاري ها، صورت هاي اين جماعت را شبيه به مجسمه و عروسک کرده است يا نه را شما ارزيابي کنيد. همراهان عزيز، آخرين خبر را بر روي بسترهاي زير دنبال کنيد: آخرين خبر در ويسپي http://wispi.me/channel/akharinkhabar آخرين خبر در سروش http://sapp.ir/akharinkhabar آخرين خبر در گپ https://gap.im/akharinkhabar