تماشا/ وقتي اسم مهتاب کرامتي به ميان مي آيد سخت است بگوييم اول چهره او خودنمايي مي کند يا هنر بازيگري اش. چيزي که ظاهرا دغدغه هميشگي اين بازيگر شناخته شده است. او سال ها سعي کرد انتخاب هاي درستي انجام بدهد و هر مبلغ و قراردادي وسوسه اش نکند. اين ادعا نيست و کارنامه کاري اش حکايت از دقت و تامل در هر انتخاب دارد. کارنامه اي که صبورانه براي آن تلاش کرده است و با اينکه هميشه در معرض تيغ تيز انواع انتقادها و اتهامات بوده اما باز خسته نشده و ادامه داده است.
با اينکه او تلاش بسياري کرده و ريسک بازي در نقش هاي متفاوتي چون زنان بيمار، ديوانه، مريض و معتاد و ... پذيرفته اما باز هم منتقدان نکته سنج و ريزبين او را به صدر جدول راه نمي دادند. جايگاهي که به نظر مي رسد بالاخره اين روزها با نقش «آوا» در «زندگي خصوصي آقا و خانم ميم» به دست آورده است. نقي که دست بر قضا اتفاقا مثل زن کارگر و فقير «بيست» يا زن معتاد «اسب حيوان نجيبي است» يا زن ماليخوليايي «آلزايمر» و ... متفاوت و خاص هم نيست با مهتاب کرامتي درباره همه انتقادهايي که به بازي هايش مي شود، تحولي که با «آوا» پيدا کرده، تجربه بازي در کنار ابراهيم حاتمي کيا، مواجهه اش با ميانسالي و حتي تصميمش براي جراحي هاي زيبايي تا سابقه کارش در حوزه لباس صحبت کرديم با صحبت هاي ستاره اي که مي خواهد با زيبايي اش قضاوت نشود، همراه باشيد:
آن چيزي که بازخوردهاي فيلم «زندگي خصوصي آقا و خانم ميم» نشان مي دهد ظاهرا نقش «آوا» به شما خوب نشسته يا به عبارت درست تر شما به اين نقش خوب نشسته ايد. همکاري شما با روح الله حجازي چطور شکل گرفت؟ و چطور به کارگرداني جوان و تازه کار اعتماد کرديد؟ چون به هر حال اين دومين فيلم بلندشان بود و به نظر مي آيد شما پيشنهادهايي از اين دست هم کم نداريد که خيلي هايشان را هم قبول نمي کنيد.