اندیشه پویا/  مسعود کیمیایی فیلمساز برجسته و پیشکسوت سینمای ایران، بعد از مدت‌ها سکوت، با جواد طوسی در نشریه «اندیشه پویا» گفت‌وگو کرده است. بخش‌هایی از صحبت‌های ارزشمند این کارگردان سرشناس را ادامه می‌خوانید.
آن جایی که اخلاق نیست، من هم نیستم. در این فضای مجازی آن‌قدر توهین به شأن انسان می‌شود که اصلا دوست نداری نگاه کنی. تو فکر کن که در این فضای مجازی مثل تولید مثل حیوانات، همین جور کثیف و کثیف تولید می‌شود. همه هم نگاه می‌کنند و همه هم می‌گویند بله کثیف است. دیگر آدم عادت می‌کند چیزهای کثیف را نگاه کردن.
یکی از آن دستورات بد در جهان، تزریق کردن امید است. آن امید اگر امید باشد، تزریق نمی‌شود. اصلا در بطن شناخت و حرکت جامعه‌ات، ایستایی جامعه‌ات و به ناچار ایستایی مردم و تفکر نمی‌توان امید تزریق کرد. امید را باید نشان داد. امید را باید دید. امید همه‌اش در آینده نیست. من اگر به تو سفارش زیبایی بدهم و هیچ گاه به دستت نرسد، زشت ترین آدم دنیایم. برای این که زیبایی را نمی‌شود سفارش داد، باید زیبایی را ساخت و دید و نشان داد.
شما وقتی در تلویزیون می‌بینید که می‌آیند هنوز درباره «فرم و محتوا» حرف می‌زنند، اصلا خیلی تلخ خنده‌ات می‌گیرد. به این جا می‌رسی که چقدر تکرار؟ و چرا این قدر «نقد» تبدیل به کاسبی شده است؟ این است که با همدیگر سرشاخ و بعد با هم دوست می‌شوند و فقط می‌خواهند زمان و عمر را بگذرانند. به نظرم این شکل و شیوه نقد درباره ادبیات و هنر دورانش به سر آمده. این به مسابقه نشستن یکدیگر، این که من می‌دانم تو نمی‌دانی، و من این جوری‌ام و تو این جوری‌ای و... معنی سینما و ادبیات رانمی‌فهمی، واقعا کودکانه است.
عکس: آرش عاشوری نیا

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar