سینما گرام/ حسین پناهی روزی نوشت: «گفتم می‌روم/ و در مر‌ام ما رفتن مُردن بود/ و حالا سال‌هاست که مرده‌ام/ در پشت سیم‌ها و سنگ‌ها!».
این روزها هجدهمین سال‌روزِ درگذشتِ مردی است که کلِ جهان، زیر سیگاری‌اش بود و در دنیایش گرگ‌ها هم افسردگی مفرط گرفته بودند. دیگر گوسفند نمی‌دریدند، به نی چوپان دل می سپردند و گریه می‌کردند.
اگر بود، حالا فقط 66 سال داشت؛ اما خیلی زود بدون خداحافظی، با هزارها شعر نانوشته و صدها دیالوگ ناگفته رفت به بهشت؛ همان جایی که مادرش بود.
نام «حسین پناهی» که می‌آید، یادِ کدام یک از آثارش می‌افتید؟ برای‌مان یک جمله از او بنویسید.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar