ماهنامه فیلم امروز/ فیلم The Card Counter یا «شمارنده کارت» یکی آثار درام، جنایی و دلهره‌آور شرکت فوکس فیچرز (Focus Features) است که به‌دست کارگردان و نویسنده خیلی خوب و بااستعدادی به نام پل شریدر ساخته شده است.

 فیلم اخیر "پل شریدر" با نام دوپهلوی «کارت‌شمار» مثل یک گردانندۀ بازی کارت‌هایش را یک به یک پیشِ روی تماشاگرش می‌چیند. شاخ‌وبرگ قصه‌های موازی‌اش را هرس می‌کند و بعد عقب می‌نشیند تا داستان تماشاگرش را به دنبال خود بکشاند.

این‌بار اما شریدر داستان «ویلیام تل»، (اسکار آیزاک) را به تصویر کشیده؛ نامی که به گونه‌ای مخفف نام اصلی‌ شخصیت است، گویی نامی است قلابی برای خلاص شدن از گذشته‌ای نه چندان جالب برای یادآوری.

از همان آغاز با شخصیت غریب و نامتعارف ویلیام تل آشنا می‌شویم. آدمی تک‌رو و خانه‌به‌دوش که هوش سرشاری دارد. می‌تواند حساب کارت‌های رفته و کارت‌های مانده در بازی را داشته باشد و برنده شود. آن قدر باهوش هست که زیاده از حد برنده نشود و توجه صاحبان قمارخانه‌ها را به خود جلب نکند. وسواس‌های عجیبی دارد و مثلا محیط اتاق هتل‌ها و متل‌های پرشماری را که در آن‌ها سکونت می‌یابد با ملافه کاملا سپیدپوش می‌کند.
نام این شخصیت ارجاعی است به شخصیت افسانه‌ای سوئیسی به نام ویلهلم تل، که فردریش شیلر در اواخر قرن هجدهم در قالب نمایش‌نامه‌ای او را جاودانه کرد. ویلهلم تل پهلوان محبوب اسطوره‌های پاستورال (ادبیات دهقانی) اروپای میانه است که برای دفاع از روستاییان مقابل نظام فئودالی قیام می‌کند و نماد مقاومت برابر استبداد سنتی می‌شود. او را وادار می‌کنند که در آزمون یا تنبیهی دشوار، سیبی روی سر پسر کوچکش بگذارد و از فاصله‌ای دور تیری به سوی سیب بیندازد و او با تعلیقی درخشان که در متن نمایش‌نامۀ شیلر آمده، موفق می‌شود.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar